Repository logo
 

Τμήμα Εικαστικών Τεχνών (Π. Ε.)

Permanent URI for this collection

Browse by

Recent Submissions

Results 1 - 20 of 109
  • ItemOpen Access
    Συνήθεια
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2024) Δάλλας, Νικόλαος Γ.; Κονταράτος, Γιάννης; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Δ΄ - Painting Studio 4; Ζωγραφική - Painting; Κονταράτος, Γιάννης
    Η πτυχιακή εργασία αποτελείται από 11 ζωγραφικά έργα όπου απεικονίζουν αντικείμενα ελαχίστης σημασίας αλλά ταυτόχρονα συχνής επαφής με τον άνθρωπο. Επιλέγω να ζωγραφίσω αυτά τα αντικείμενα για να δυναμώσω την αξία τους και να δώσω στους ανθρώπους περισσότερο χρόνο να τα παρατηρήσουν.
  • ItemOpen Access
    What remains
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2023) Παρασκευά, Αναστασία - Ευγενία Δ.; Χανιώτη, Δήμητρα; Παφίλης, Βασίλης; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής ΙΓ΄ - Painting Studio 13; Ζωγραφική - Painting; Χατζησάββα, Ερατώ
    Με αφορμή μία σειρά ασπρόμαυρων φωτογραφιών, έγινε μια επιλογή να αποδοθούν ζωγραφικά με υπερεαλιστικό τρόπο και ρομαντικά στοιχεία τα πιο χαρακτηριστικά από αυτά. Το σχέδιο αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς στη δουλειά μου Τα υλικά που χρησιμοποιώ είναι μολύβια γραφίτη σε χαρτί. Τα μολύβια, μου προσφέρουν την απαραίτητη ασφάλεια και λεπτότητα για να δημιουργώ τις επιθυμητές ποιότητες, υφές και λεπτομέρειες. “Χτίζω” τα έργα μου σιγά - σιγά, στρώση με στρώση. Η διαδικασία και ο χρόνος που αφιερώνω στο έργο μου έχουν σημασία για εμένα. Όπως αναφέρει ο Antoine de Saint – Exupéry “c'est le temps que tu as perdu pour ta roise qui fait ta rose si importane”, ( “Είναι ο χρόνος που αφιέρωσες στο τριαντάφυλλό σου που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό”). Οι κύριες θεματικές που απασχολούν το έργο μου είναι: η αποσύνθεση, ο κύκλος της ζωής και η μνήμη. Αγαπημένα μου πρόσωπα συνδυάζονται με στοιχεία της φύσης όπως: φυτά, έντομα και απομεινάρια ζώων. Τα λουλούδια στα έργα μου συμβολίζουν την ομορφιά, την αναγέννηση αλλά και το εφήμερο. Η απεικόνιση των πορτραίτων αποσκοπεί στη διατήρηση της μνήμης όπως ακριβώς τη στιγμή της λήψης της φωτογραφίας. Η ολοκλήρωση του κάθε έργου λειτουργεί για εμένα ως ένας φόρος τιμής για το πρόσωπο ή το αντικείμενο που απεικονίζεται. Ο χρόνος που αφιερώνεται για την δημιουργία του κάθε έργου ισοβαθμίζεται με τον χρόνο που αφιερώνεται στη σχέση και επαφή μου με το εικονιζόμενο πρόσωπο.
  • ItemOpen Access
    Εκ _ παραδρομής
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2024) Παπουτσάκης, Μάρκος; Χανδρής, Παντελής, 1963-; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Ι΄ - Painting Studio 10; Ζωγραφική - Painting; Χανδρής, Παντελής, 1963-
    Η πτυχιακή εργασία αφορά την δημιουργία έργων ζωγραφικής. Κάποια έργα είναι ζωγραφικές συνθέσεις εικόνων από ιστορικές φωτογραφίες, πλάνα από ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές, ενώ κάποια άλλα είναι οι ζωγραφικές αποτυπώσεις των παραπάνω. Όσον αφορά τις συνθέσεις πρόκειται για την συνύπαρξη σε έναν κοινό χώρο μορφών που δημιουργούν είτε έναν τόπο είτε μια κατάσταση που δεν θα συναντούσαμε στην πραγματικότητα. Οι ζωγραφικές αποτυπώσεις είναι οι απόπειρες ερμηνείας εικόνων που παρουσιάζουν αφ’ εαυτού κάτι παράδοξο. Τα έργα έχουν ως αφορμή έννοιες όπως ο ρατσισμός, το ζωώδες σε σχέση με το κανονιστικό, την συνύπαρξη του δράματος με την ευημερία. Σαν σύνολο αφορούν το παράλογο που διατρέχει την ύπαρξη όπως την βιώνουμε σήμερα. Ένα παράλογο που εκπορεύεται από τις σχέσεις εξουσίας είτε με την μορφή της επιβολής είτε με αυτήν του κοινωνικού συμβολαίου. Στόχος είναι οι εικόνες που θα δημιουργηθούν να αποπνέουν μια ατμόσφαιρα ονειρική-εφιαλτική ή/και παράλογη-απρόσμενη η οποία όμως κρύβει γεγονότα που έχουν συμβεί στην πραγματικότητα, θολώνοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό.
  • ItemOpen Access
    Soft clavicle
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2024) Παπαδοπούλου, Σόνια; Καρυοφύλλης, Πολύδωρος (Poka-Yio); Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής ΙΒ΄ - Painting Studio 12; Ζωγραφική - Painting; Καρυοφύλλης, Πολύδωρος (Poka-Yio)
    Η μετάλλαξη των εαυτών μας σε οτιδήποτε θέλουμε, είναι όσο απεριόριστη όσο και το Transness. Ο τίτλος της πτυχιακής μου, Soft Clavicle, έχει να κάνει με την παιδική ηλικία το τραύμα και τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες μέσα στις οποίες μεγαλώνουμε και αναπτυσσόμαστε ιδεολογικά αλλά και σωματικά. Ο τρόπος με τον οποίο μεγαλώνουμε σαν queer άτομα μέσα σε μια κοινωνία, όπως η ελληνική με απόψεις και πεποιθήσεις που θα έπρεπε να έχουν μείνει στο 50’, μας κάνει πιο σκληρά ώστε να μπορούμε να ανταπεξέλθουμε. Η μαλακότητα μας έχει φύγει, γιατί να μην την επαναφέρουμε; Δουλευώ κυρίως με κλωστές, νήματα, υφάσματα και υλικά που μπορώ να επαναχρησιμοποιήσω ή και ανακυκλώσω. Είναι πολύ σημαντικό για εμένα να αγοράζω όσο το λιγότερο πράγματα γίνεται καθώς και να μην πετάω υλικά. Στόχος μου είναι η επανοικειοποίηση όρων, η διαθεματικότητα, το να βγάλω την ένταση που έχει ένα queer trans άτομο με μια απαλότητα μέσω της επιλογής των υλικών μου και των χρωμάτων. Με αφορά η εμπλοκή με τους φεμινιστικούς αγώνες από το πρώτο κύμα έως και τώρα με μια έμφαση στον τρανσφεμινισμό. Τα τρανς άτομα γενικά αποκλείστηκαν από τον φεμινισμό του πρώτου κύματος, όπως και οι λεσβίες και οι άνθρωποι που θεωρούνταν «queer». Ο φεμινισμός του δεύτερου κύματος είδε μεγαλύτερο επίπεδο αποδοχής από ορισμένες φεμινίστριες, ωστόσο η «τρανσεξουαλικότητα» αποκλείστηκε σε μεγάλο βαθμό και περιγράφηκε ως «ασθένεια», ακόμη και μεταξύ των φεμινιστριών που υποστήριζαν την απελευθέρωση των ομοφυλοφίλων. Ο φεμινισμός του τρίτου και του τέταρτου κύματος αποδέχεται γενικά τα τρανς άτομα και βλέπει την τρανς απελευθέρωση ως ένα συνολικό μέρος της απελευθέρωσης των γυναικών.
  • ItemOpen Access
    Μέλανας κήπος
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2024) Παναγιώτου, Μαρία Γ.; Αντωνόπουλος, Άγγελος, 1957-; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Α΄ - Painting Studio 1; Ζωγραφική - Painting; Αντωνόπουλος, Άγγελος, 1957-
    Τα λουλούδια αποτελούν ένα εξέχον θέμα στην τέχνη εδώ και αιώνες, το οποίο -είτε σε πίνακες νεκρής φύσης είτε σε περίπλοκα χαρακτικά- συνεχίζει να αιχμαλωτίζει το κοινό σε όλον τον κόσμο και να εμπνέει καλλιτέχνες. Η χαρακτική διαδικασία περιλαμβάνει το σκάλισμα / τη χάραξη ενός σχεδίου σε μια επιφάνεια με τη χρήση συχνά ενός αιχμηρού εργαλείου για τη δημιουργία περίπλοκων γραμμών και λεπτομερειών. Το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι η εικόνα ενός λουλουδιού με ντελικάτη μορφή και χαρακτηριστική υφή. Στην Ελλάδα κάνει την εμφάνισή της στα τέλη του 180υ αιώνα και το 1843 αρχίζει να διδάσκεται στο Πολυτεχνικό Σχολείο ή Σχολή των Τεχνών. Σε μια ξύλινη πλάκα ροκανισμένη για να είναι επίπεδη και λεία ο καλλιτέχνης σχεδιάζει με σινική μελάνη το σχέδιό του. Με τα ειδικά μαχαιράκια και τις γούζες της ξυλογραφίας χαράζοντας αφαιρεί ότι δεν πρέπει να τυπωθεί και αφήνει ανέπαφα αυτά που θέλει να φανούν. Με κύλινδρο απλώνει τυπογραφικό μελάνι στην επιφάνεια του ξύλου ώστε να μελανωθεί ότι εξέχει. Επάνω στη μελανωμένη επιφάνεια τοποθετεί το ειδικό ελαφρύ χαρτί. Στη συνέχεια τυπώνει στο πιεστήριο. Παίρνει έτσι το αποτύπωμα του χαραγμένου ξύλου. Εκείνο που σχεδιάζεται και χαράζεται επάνω στην πλάκα τυπώνεται αντίστροφα στο χαρτί. Δυο είναι οι βασικές τεχνικές της Ξυλογραφίας. Εδώ η χάραξη είναι σε όρθιο ξύλο. Η πλάκα από όρθιο ξύλο είναι πολύ σκληρή, χαράζεται με το καλέμι, την ονγκλέτα και η χάραξη μπορεί να γίνει εξαιρετικά λεπτή. Χάρη στις σύγχρονες εξελίξεις που επιτρέπουν τη χρήση διάφορων εργαλείων και τεχνικών, οι καλλιτέχνες μπορούν να δημιουργήσουν φυσικές και ρέουσες μορφές, προβάλλοντας τη μοναδική ομορφιά και τον χαρακτήρα του κάθε λουλουδιού και αναδεικνύοντας ταυτόχρονα το προσωπικό τους ύφος. Από το κομψό άνθος της κερασιάς που συμβολίζει τη φευγαλέα ομορφιά της ζωής μέχρι το μεγαλειώδες τριαντάφυλλο που αντιπροσωπεύει την αγάπη και το πάθος (Bidler, 2014), τα λουλούδια -μέσω της τέχνης- αναδεικνύονται για την αισθητική τους αξία, φέροντας ταυτόχρονα βαθύτερα συμβολικά νοήματα. Είναι, ουσιαστικά, σύμβολα της παροδικότητας, καθώς μαραίνονται και πεθαίνουν σχετικά γρήγορα· συνιστούν έτσι μια οδυνηρή αναπαράσταση του πεπερασμένου της ζωής. Αυτή η συμβολική γλώσσα των λουλουδιών προσδίδει βαθύτερο νόημα στο έργο τέχνης, προ(σ)καλώντας τους θεατές να συλλογιστούν και να ερμηνεύσουν το μήνυμά του. Η παράθεση των χαραγμένων επιφανειών ως τρισδιάστατη εγκατάσταση ενισχύει περαιτέρω την εικαστική εμπειρία των θεατών. Η απαθανάτιση των ανθισμένων λουλουδιών και η επιθυμία να διατηρηθεί η ομορφιά τους αποκαλύπτει τη λαχτάρα για μονιμότητα και σταθερότητα σε έναν φθαρτό κόσμο. Η χαρακτική χρησιμεύει ως μέσο κάθαρσης και συναισθηματικής έκφρασης της στοργής και του σεβασμού προς τη φύση. Καθώς οι θεατές περιηγούνται ανάμεσα στα κρεμασμένα λουλούδια, μεταφέρονται σε ένα σύμπαν όπου τα όρια μεταξύ τέχνης και πραγματικότητας είναι ασαφή. Αυτά τα χαραγμένα λουλούδια, με τις περίπλοκες λεπτομέρειες και τη συμβολική σημασία, προσφέρουν μια μοναδική και σαγηνευτική εμπειρία στον θεατή. Στη σύγχρονη εποχή της τεχνολογικής έκρηξης και του μοντερνισμού, η τέχνη της χάραξης λουλουδιών συνεχίζει να είναι προσφιλής και ελκυστική. Ο συνδυασμός παραδοσιακών μεθόδων και σύγχρονων τεχνικών επιτρέπει μια πλούσια, λεπτομερή και γλαφυρή αναπαράσταση των πιο όμορφων δημιουργιών της ίδιας της φύσης. Μέσω αυτής της μορφής τέχνης μάς υπενθυμίζεται η διαχρονική ομορφιά και το νόημα που έχουν τα λουλούδια, καθώς και η διαρκής δύναμη εν γένει της τέχνης να αιχμαλωτίζει και να προκαλεί συναισθήματα.
  • ItemOpen Access
    Crossover
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2023) Μυλωνάς, Αθανάσιος; Σπηλιόπουλος, Μάριος, 1957-; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Γ΄ - Painting Studio 3; Ζωγραφική - Painting; Σπηλιόπουλος, Μάριος, 1957-
    11 Μαρτίου 2018 11.43 περιπλανώμενος στο παζάρι ρακοσυλλεκτών του Ελαιώνα, εντόπισα ένα κουτί. Το άνοιξα και αντίκρισα για πρώτη φορά Slides. Με εντυπωσίασαν οι μικρές φωτογραφίες με τα έντονα χρώματα, που πάνω τους είχαν καταγεγραμμένες ζωές άλλων. Εκείνη την ημέρα ξεκίνησα ένα κυνήγι θησαυρού και συλλογής πεταμένων αναμνήσεων άλλων ανθρώπων, ελπίζοντας πως θα βρω ένα slide που θα απεικονίζει κάτι εξωπραγματικό. Κάποιος ίσως ένας χρονοταξιδιώτης σαν τον Τζον Τιττορ, να ήταν παρών σε ένα απίθανο γεγονός, να το κατέγραψε με τη φωτογραφική του μηχανή και μετά από πολλά χρόνια αυτό το slide να κατέληγε στο παζάρι όπου θα το έβρισκα εγώ. Όταν η συλλογή μου έφτασε να αριθμοί 2.140 slides αποφάσισα ότι πρέπει να φτιάξω εγώ τις εξωπραγματικές εικόνες που έλπιζα να βρω στις αναζητήσεις μου στον Ελαιώνα, χρησιμοποιώντας τα slides από το αρχείο μου. Ξεκίνησα τοποθετώντας την μια διαφάνεια πάνω στην άλλη, κάνοντας διπλοτυπίες. Έπειτα μελετώντας τις ζωές των άλλων μέσα από τα slides και προσθέτοντας ημερομηνίες και σημειώσεις που έβρισκα γραμμένες επάνω στα προστατευτικά πλαίσια τους, έπλαθα δικές μου ιστορίες.
  • ItemOpen Access
    ...is where the fabric of all things is coming apart at the seams
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2024) Μποφίλιου, Μαργαρίτα; Χαρβαλιάς, Γιώργος, 1956-; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Β΄ - Painting Studio 2; Ζωγραφική - Painting; Χαρβαλιάς, Γιώργος, 1956-
    ...IS WHERE THE FABRIC OF ALL THINGS IS COMING APART AT THE SEAMS* (*True detective, S04 E1) ονομάζεται το σώμα των έργων αυτών το οποίο αποτελείται από ένα βίντεο, γλυπτά και σχέδια τα οποία, σε σημεία, φέρουν ομοιότητες με αρχαιολογικά ευρήματα προϊστορικής περιόδου, το χρονικό διάστημα που προηγείται των γραπτών ιστορικών κειμένων, όπου η μνήμη επισκιάζει την γραφή, αφού πρόκειται για τη μέγιστη μη καταγεγραμμένη περίοδο της ανθρώπινης δραστηριότητας. Σπασμένα άφυλα ειδώλια, δοχεία με μορφή ζώου, δοσμένα με ανθρωπομορφικά στοιχεία, μεταξύ χρηστικής και διακοσμητικής λειτουργίας, αλλά και αφαιρετικών μορφών, σχηματικών των σωμάτων, μισά τμηματικά σώματα που χτίζονται από τα μέρη τους, τα οποία λειτουργούν ως δομικά υλικά, όλα ενδεδυμένα. Οι όρθιες μορφές δεν επιβάλλονται με την αρμονική σύνδεση των όγκων τους αλλά απο-(δι)οργανώνονται και διατηρούν μόνο τον τονισμό του ουσιώδους (Δ.Ρ.Θεοχάρης) που είναι ικανό να τις χαρακτηρίσει ως γυναικείες. Αυτές οι μορφές είναι ανοίκειες με μια αίσθηση προστατευτικού περιορισμού, ήτοι μία ομπρέλα, αναλογικά ανάρμοστο ρουχισμό, και με μία κωμική αίσθηση. Το κωμικό, το οποίο χρησιμοποιεί την αταξία και την δυσαναλογία του βαρέος και του ελαφρύ, επιδιώκεται σε όλες τις μορφές, γλυπτικές και σχεδιαστικές, είτε αυτές βρίσκονται σε κατάσταση πληρότητας, είτε σε κατάσταση αμηχανίας και παθητικότητας, είτε απόλυτης διάσπασης. Οι πολιτισμικές και υπαρξιακές καταβολές συμπλέκονται με τις σύγχρονες ταυτοτικές αναζητήσεις, μια συνεχόμενη επιχείρηση όπου τίποτα δεν μπορεί να εκληφθεί ως πρωταρχικό. Πάντοτε πράγματα που αυξάνουν (G. Deleuze). Στο βίντεο η εμψύχωση των σχεδίων και των γλυπτών ή των σχεδίων και προσχεδίων των γλυπτών, αφηγούνται μία ποιητική απεικόνιση αυτού που έχει υλοποιηθεί και άρα εμψυχώνεται διπλά. Στα σχέδια γίνεται αισθητή η διάσπαση, η βία και η οδύνη που διαπερνά αλλά και διασφαλίζει την συνοχή του κοινωνικού συνόλου, ένα θαυμάσιο τονωτικό για το κοινωνικό σώμα (R. Girard). Οι διαστρωματώσεις και οι ταυτόχρονες αφηγήσεις πάνω στο ίδιο επίπεδο, του σχεδίου, γίνονται το σημείο εκκίνησης των γλυπτών, στα οποία έχει επέλθει η ηρεμία μετά την βίαιη πράξη. Δεν υπάρχει ένα σημείο εκκίνησης αλλά γραμμές που δρουν από την μέση του ενός έργου και του άλλου το σύνολο των οποίων αναφέρεται και αντλεί από την σύγχυση, την μοναξιά και την δομική βία στη μετα-καπιταλιστική εποχή. Αποτυπώνει τις αντιφάσεις των μετα-διαδικτυακών πραγματικοτήτων με ένα καταφατικό-προς-την-ζωή και παραμορφωτικό φακό. Δημιουργώντας μία διαλεκτική μεταξύ της αισθητής και μη αισθητής εμπειρίας του καθημερινού, την ενδεχομενικότητα αυτού, με μεταφυσικές απηχήσεις και μαύρο χιούμορ έχει σκοπό την διείσδυση στο δεδομένο αναζητώντας την μυστική του διάσταση.
  • ItemOpen Access
    Plats / Splat
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2023) Μπέλλου, Αναστασία; Τρανός, Νίκος; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Γλυπτικής Α΄ - Sculpture Studio 1; Γλυπτική - Sculpture; Τρανός, Νίκος
    Το "PLats" έρχεται να ανατρέψει τη βεβαιότητα της εσχατολογικής φύσης του ανθρώπου, επισημαίνοντας με χιουμοριστικό και αυθάδικο τρόπο την ψευδαίσθηση του υποτιθέμενου ελέγχου της ζωής του. Με τις προκλητικές, άναρχες ταλαντώσεις και κυματισμούς του το "ΠΛΑΤΣ" υπενθυμίζει αλλά ταυτόχρονα εξυμνεί τη θνητή, ατελή φύση του ανθρώπου και την απώλεια ελέγχου μιας βολικά στατικής ηρεμίας που επιθυμεί να τον παγώσει στον χώρο και τον χρόνο. Διαθέτοντας μια εγγενή οργανικότητα συντίθεται από έννοιες όπως το υγρό στοιχείο, η ταλάντωση, η πρόσκρουση και προϋποθέτει κίνηση σε μια επιφάνεια. Έχει ήχο. Η ίδια η λέξη αποτελεί ηχητική αναπαράσταση της έννοιας, έτσι ο εννοιολογικός πυρήνας της περφόρμανς προδίδεται ήδη στον τίτλο της. Στην περφόρμανς ‘’ΠΛΑΤΣ’’, η καλλιτέχνιδα δημιουργεί μια σύνθεση από οργανικές φόρμες που συνειρμικά παραπέμπουν σε μέλη του ανθρώπινου σώματος, που είναι σεξουαλικά φορτισμένα (οπίσθια, αιδοία, πέη) και αλληλεπιδρά με αυτά επιδιδόμενη σε κινήσεις ραπίσματος που παράγουν τον χαρακτηριστικό ήχο. Σχηματικά οι φόρμες αποδίδονται ως ζωόμορφα και φυτόμορφα γλυπτά δημιουργώντας έτσι έναν άλλο "κήπο επίγειων απολαύσεων " που είναι έτοιμος να εξερευνηθεί. Έτσι δημιουργείται ένα διαδραστικό περιβάλλον στο οποίο οι θεατές καλούνται να εξερευνήσουν τις επιδράσεις μιας "υγρής σωματικότητας" και των ήχων που παράγει, και κατ'επέκταση να ανακαλύψουν το ίδιο τους το σώμα και την κρυφή ζωή που κρύβει μέσα του. Η καλλιτέχνης αντλεί αναφορές από την ποπ κουλτούρα και κυρίως το διαδίκτυο, με βίντεο που παρουσιάζουν με φετιχιστικό τρόπο την ηδονή (oddly satisfying, ASMR, porn videos.
  • ItemOpen Access
    Αφανή τοπία
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2023) Μπαρμπαρή - Μπέκα, Κωνσταντίνα Σ.; Καζάζης, Γιώργος; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής ΣΤ΄ - Painting Studio 6; Ζωγραφική - Painting; Καζάζης, Γιώργος
    Η πτυχιακή εργασία “αφανή τοπία” προσπαθεί να αναδείξει υπαρκτούς χώρους που μας περιβάλλουν αλλά ταυτόχρονα ζουν μακριά από το επίκεντρο της προσοχής μας. Διαπραγματεύεται την σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και την φύση. Στα τοπία που δημιουργούνται δεν εμφανίζεται ο άνθρωπος αλλά η παρουσία του είναι αισθητή μέσα από το αποτύπωμα που αφήνει στο περιβάλλον. Τα τοπία είναι στο μεταίχμιο μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας. Η δημιουργία των έργων έχει προκύψει μέσα από την παρατήρησης της φύσης, του αστικού και του βιομηχανικού χώρου. Κοιτάζοντας το αστικό τοπίο της Αθήνας, είναι εμφανής η πυκνή δόμηση και η έλλειψη πρασίνου. Ο ακάλυπτος είναι η εσωτερική πλευρά της πολυκατοικίας που δεν φαίνεται από τον δρόμο. Είναι μια αθέατη όψη η οποία όμως αποκαλύπτει πτυχές της ανθρώπινης συνύπαρξης. Η απουσία ζωής στα μπαλκόνια, ο περιορισμένος χώρος θέασης και η παραμέληση των κτηρίων με έκαναν να σκεφτώ τις συνθήκες που συντελούν σε αυτή την κατάσταση. Μου δημιουργήθηκε η επιθυμία να αποτυπώσω αυτές τις σκέψεις και τα συναισθήματα στην ζωγραφική. Η απεικόνιση των ζώων προέκυψε αυθόρμητα με την παρακολούθηση κάποιων ντοκιμαντέρ που περιέγραφαν την ζωή τους στον σύγχρονο κόσμο. Το ελάφι, ο λύκος και άλλα ζώα στο παρελθόν χρησιμοποιούνταν συμβολικά στους μύθους και ενσάρκωναν θεότητες. Συνήθως ο άνθρωπος είχε τον ρόλο του θύματος και κάποιο άγριο ζώο του θύτη. Στην σημερινή εποχή οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί με ένα μεγάλο κομμάτι του ζωικού βασιλείου να βρίσκεται στο περιθώριο λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ταξιδεύοντας στην ελληνική ύπαιθρο, μου έκανε εντύπωση η συνύπαρξη φυσικού τοπίου και βιομηχανικών χώρων. Με αφετηρία αυτήν την σχέση συνύπαρξης, δημιούργησα τοπία που ισορροπούν ανάμεσα στο φυσικό περιβάλλον και τις τεχνητές/μηχανικές κατασκευές που δημιουργεί ο άνθρωπος. Για την δημιουργία των έργων παίρνω αφορμή από φωτογραφίες (δικές μου ή από το διαδίκτυο). Στην συνέχεια τις επεξεργάζομαι και τις συνθέτω ώστε να δημιουργηθεί μια νέα εικόνα. Μέσα από την ατμόσφαιρα, προσπαθώ να αποδώσω την αίσθηση του χώρου που έχω φανταστεί. Με το μέσο της ζωγραφικής παρατηρώ τον εξωτερικό κόσμο (μορφή). Ταυτόχρονα παρατηρώ και τον εσωτερικό κόσμο αφού μέσα από την συγκέντρωση και την πολύωρη πρακτική μπαίνω σε μια κατάσταση “διαλογισμού”. Με άξονα το θέμα που επιλέγω, εξερευνώ και ανακαλύπτω την εικαστική γλώσσα και την προσωπική μου γραφή. Προσπαθώ να κρατώ μια ειλικρινή στάση απέναντι στα θέματα που με απασχολούν και τον τρόπο που αυτά παίρνουν μορφή στον εικαστικό χώρο. Το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα αναμενόμενο και πολλές φορές προσπαθώ να το αποκωδικοποιήσω. Αυτή όμως πιστεύω ότι είναι η μαγεία της ζωγραφικής, μια αντανάκλαση των μη συνειδητών σκέψεων.
  • ItemOpen Access
    Things Shining in the Dark
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2022) Βραδή, Λουίζα; Τρανός, Νίκος; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Γλυπτικής Α΄ - Sculpture Studio 1; Γλυπτική - Sculpture; Τρανός, Νίκος
    H πτυχιακή εργασία Things Shining in the Dark, αποτελεί μια εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης μέσα από ταραχώδη τοπία συγκρούσεων, μετανάστευσης και μεταμόρφωσης. Μέσα από μια σειρά πολυμεσικών έργων τέχνης πολυμέσων, οι θεατές προσκαλούνται σε ένα ταξίδι στη σύγχρονη πραγματικότητα, όπου τα όνειρα συγκρούονται με τις σκληρές πραγματικότητες και οι ελπίδες τρεμοπαίζουν στο σκοτάδι. Στο επίκεντρο της έκθεσης βρίσκεται η φωτογραφική σειρά The Island Beyond the Coast, που αποτελεί μια ωδή στο λιμάνι του Πειραιά - μια πύλη σε μακρινούς ορίζοντες και ένα σύμβολο της λαχτάρας της αναχώρησης. Στο πλαίσιο του παγκόσμιου εμπορίου και της καπιταλιστικής επέκτασης, το λιμάνι αναδεικνύεται ως ένας οριακός χώρος όπου τα όνειρα και οι εφιάλτες συγκλίνουν και όπου η υπόσχεση για νέα ξεκινήματα συγκρούεται με το βάρος της ιστορίας και της παράδοσης. Στο βίντεο Πέρασμα, μεταφερόμαστε στην ηρεμία ενός μικρού κόλπου δίπλα στην θορυβώδη ζώνη μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων της Cosco στον Πειραιά, σε ένα κόσμο όπου ο χρόνος κυλά διαφορετικά. Ανάμεσα στην κολοσσιαία παρουσία των πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, η ζωή ξετυλίγεται σε μια αντίθεση παράδοσης και νεωτερικότητας, όπου τα ρεύματα του καπιταλισμού συγκρούονται με τον αργό ρυθμό της παραδοσιακής ζωής. Οι άνθρωποι, απτόητοι από τους γίγαντες του εμπορίου, ρίχνουν τις πετονιές τους στα νερά, η αρχαία τέχνη στο ψάρεμα αποτελεί απόδειξη ανθεκτικότητας στην αλλαγή. Με φόντο τα πανύψηλα πλοία που φορτώνονται με κοντέινερ που προορίζονται για μακρινές ακτές, οι διαχρονικές μελωδίες ενός πανηγυριού γεμίζουν τον αέρα, συγκεντρώνοντας τις κοινότητες. Σε αυτόν τον οριακό χώρο, η αντιπαράθεση μεταξύ του παλιού και του νέου είναι ολοφάνερη. Η ακτοφυλακή κλείνει τον κόλπο στους ψαράδες ως υπενθύμιση των δυνάμεων που διαμορφώνουν τον κόσμο μας. Είναι μια ταινία δοκίμιο - ένας διαλογισμός στη διασταύρωση παρελθόντος και παρόντος, παράδοσης και καπιταλισμού. Στην συνέχεια μια σειρά από χρυσά υφασμάτινα Κ47, στις Εμπόλεμες ζώνες της ύπαρξης, αποτυπώνουν την έννοια της βίας και της σύγκρουσης και τον βαθύ αντίκτυπο της στις ατομικές ζωές και τη συλλογική συνείδηση τόσο των ενηλίκων όσο και των παιδιών. Το έργο σε συνδυασμό με το κείμενο, εμβαθύνει στις εμπειρίες παιδιών στρατιωτών σε περιοχές συγκρούσεων, όπως η Βαγδάτη και η Ουγκάντα, τονίζοντας τις τραγικές συνέπειες της βίας που συχνά οδηγούν στην απόφαση να εγκαταλείψει κανείς το σπίτι του. Το Ana Anna, ένα ντοκιμαντέρ σε εξέλιξη, εξερευνά το μεταμορφωτικό ταξίδι της Άννας Ιβάνκοβα, μιας Κουβανής τρανσέξουαλ χορεύτριας που αναζητά μια νέα πραγματικότητα μακριά από τα όρια της πατρίδας της. Μέσα από προσωπικές συνεντεύξεις και κινηματογραφικές εικόνες, αναπαριστάται η αναζήτηση της προσωπικής απελευθέρωσης μπροστά στις αντιξοότητες. Τέλος, το Love Moves Me, ένα ηφαιστειακό συντριβάνι, είναι ένας συλλογισμός στις στοιχειώδεις δυνάμεις του νερού και της πέτρας, εξερευνώντας θέματα ρευστότητας, αντιθέσεων και συνεχούς ροής. Εδώ, το σιντριβάνι γίνεται σύμβολο της αιώνιας ροής της ζωής, μια υπενθύμιση της διασύνδεσης όλων των ζωντανών όντων και της καθολικής επιθυμίας για κίνηση και αλλαγή
  • ItemOpen Access
    Το Δάσος μου
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2024) Μπασκόζος, Χάρης; Τρανός, Νίκος; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Γλυπτικής Α΄ - Sculpture Studio 1; Γλυπτική - Sculpture; Τρανός, Νίκος
    1.Το δάσος μου (τα ξυλά , τα δέντρα) Βλέποντας τους κομμένους και μάταια παρατημένους κορμούς δέντρων αρχικά τους κοιτούσα σαν κάτι πολύτιμο που θα ήμουν τυχερός αν μου το δώσουν, έτσι, έκανα μια σύνθεση με αυτούς και γρήγορα τους ξέστησα, μαρκάροντας τους για να μην τους δεσμεύσω, μετά κατάλαβα ότι αυτοί οι κορμοί είναι παρατημένοι, και κανείς δεν ασχολείται μαζί τους, οπότε μάλλον ότι ήταν δίκαιο το αίτημα μου να ασχοληθώ εγώ με αυτούς. Λοιπόν εμένα με απασχόλησε η αντίστροφη διαδικασία, πως, με ποιό σύστημα, οι κομμένοι κορμοί ή πρώην δέντρα, θα ξαναγίνουν ζωντανοί, θα ξαναγίνουν δέντρα. Ανακάλυψα το σύστημα αυτό κάνοντας ανασυνθέσεις δέντρων. Μια μέρα έκανα μια σύνθεση και μετά ενθουσιάστηκα, νόμιζα πως αυτό που έφτιαξα ήταν κάτι ζωντανό, ο κορμός με κοιτούσε. Για πολλή ώρα κοιτούσα τον κορμό που με κοιτούσε πίσω και δεν μπορούσα να φύγω από το εργαστήριο, στο τέλος έκλεισα την πόρτα αλλά ακόμα και τώρα σκέφτομαι αυτόν τον κορμό που ζεί. Με τη σκέψη αυτή δημιούργησα ένα δάσοςγύρω από αυτόν τον κορμό και έτσι αυτός «χάθηκε» μέσα στο δάσος. Έτσι χάνεται μερικές φορές και η πιστή μου για αυτή μου την ιδέα, γι αυτό που έκανα. «Το δικό μου δάσος» «My forest» μένει μόνο μέσα στην σκέψη μου. Θα είμαι ο μόνος μάρτυρας ότι αυτό υπήρξε, τι θα απογίνει αυτό το δάσος, σε ποιον θα πω για την ιδέα μου αφού κανείς δεν φαίνεται να ασχολείται, όπως κανείς δεν ασχολείται και με τους κομμένους κορμούς των πρώην δέντρων, κανείς δεν ασχολείται μάλλον με τα δέντρα, παρά μόνο με τα ξύλα. Το ότι πιστεύω ότι κάθε δέντρο έχει πρόσωπο, είναι άξιο σεβασμού, σε ποιόν να το πω και να μην με πει τρελό. 2. Τα σίδερα, τα παλιοσίδερα Τα σίδερα, δεν είναι πρώην ζωντανός οργανισμός όπως τα δέντρα. Όμως προέρχονται από την γη. Όπως και τα ξύλα τελευταία άρχισέ να με γοητεύει το μέταλλο όταν κόβεται. Από εδώ και πέρα κάθε παλιοσίδερο είναι μια ανακάλυψη για εμένα. Βρήκα το τρόπο που τόσα χρόνια έψαχνα στο να το κάνω γλυπτό. Να το καίω μέσω του τόξου του πλάσματος (plasma arc). “Όσο πιο σκουριασμένο και παλιό, τόσο το καλύτερο Θέλω να δίνω χαρακτήρα στις λαμαρίνες Να μετατρέπω τα cd player σε πρόσωπα και να τα χαρίζω Να βγάζω τα συναισθήματα μου πάνω στη λαμαρίνα Να καίω την λαμαρίνα Να αλλάζω μορφή σε αυτό το άθραυστο πράγμα” Μέσω αυτής της ανακάλυψης, δηλαδή του κοψίματος του μετάλλου με το τόξο πλάσματος, ξαναεμφανίστηκε η επιθυμία μου για την επεξεργασία μετάλλου. Ήμουν άσχετος στην ηλεκτροκόλληση αλλά τώρα είδα ότι είναι πολύ ιδιαίτερο πράγμα το λιώσιμο του μετάλλου. Είναι μια χαμένη απόλαυση που ηρεμεί το πνεύμα είναι από τις λίγες πρωτόλυες απολαύσεις που είναι φυτεμένες στην ανθρώπινη φύση. Οι πίνακες είναι η προέλευση όλων αυτών των μορφών, η ανάγκη μου να χαράζω και να κάνω γραμμές, βασικά η σύνθεση γραμμών παράγει χώρo οι μορφές γίνονται σίδερα. Ξανά ανακάλυψα ότι ο καημός μου είναι να κάνω το πλέγμα κάτω με μέταλλο, να υπάρχει το σχέδιο στο χώρο, αυτή τη φορά αυτό είναι το αληθινό στοίχημα, η σκέψη μου λειτουργεί με τη μορφή συνδέσεων, όταν συνδέονται πράγματα αισθάνομαι χαρούμενος και ελεύθερος ενώ αν είναι σκόρπια στο χώρο κάτι λείπει. 3. Οι Φάτσες Μου αρέσει να φτιάχνω τεράστιες απελπισμένες φάτσες με δόντια στόμα και γλώσσα και μάτι, αρχίζω από το μάτι. συνήθως δεν έχω ποτέ σκοπό να κάνω μια καρικατούρα, αλλά να δημιουργήσω ένα συναίσθημα. Αυτή η φάτσα είναι μια γλώσσα που δείχνει μια ψυχική κατάσταση. Και σήμερα σκέφτηκα να ενώσω τις φάτσες με τα δέντρα, για να δούμε τι θα γίνει Οι φάτσες προβάλλουν μια εσκεμμένη αμηχανία. Την αμηχανία του τυπικού χαιρετισμού κάποιου γνωστού που δεν θα κάτσετε να μιλήσετε, απλά θα κάνετε ένα νόημα ο ένας στον άλλον. Πόση αμηχανία ξόδεμα για αυτό το γειά της αβεβαιότητας, ακόμα και να αλλάξεις δύο κουβέντες, πάλι έτσι θα ναι ένα αμήχανο Γεια. 4.Μέλι με Λάχανο Πηγή της εμπνεύσεως μου ήταν τα κομμένα δέντρα , οι κομμένοι κορμοί πεταμένοι στο πάτωμα. Ήταν σα κομμάτια που πρέπει να συνδεθούν για να ξαναυπάραξουν. ένα δέντρο, μια απομίμηση δέντρου με υλικά από δέντρο. Έτσι πιστεύω ότι δείχνω το δέος μου για τα δέντρα. Η πηγή ενδιαφέροντος μου γειώθηκε όταν διαπίστωσα ότι το κούμπωμα των δέντρων είναι τα ήδη κομμένα δέντρα που βρίσκω. Αρχίζω να φαντάζομαι πώς θα ήταν αν τα ένωνα και μάλλον αυτό θα κάνω. “Δέντρα. Άφησε την αγριότητα, αφήνω την αγριότητα, η αγριότητα του δέντρου να μιλήσει εγώ είμαι ένα δέντρο, το δέντρο είναι ένα δέντρο ,Οι διαφορετικοί κορμοί είναι δέντρα, το δέντρο” Ανακάλυψα ότι κάθε δέντρο έχει ένα πρόσωπο μάτια μύτη στόμα λαιμό μαλλιά . Κάθε κομμένος κορμός είναι κομμάτι ενός συνόλου που κόπηκε, ανασυνθέτω το δέντρο για να γίνει ένας νέος άνθρωπος. Αργότερα ανακάλυψα ότι πολλά πράγματα έχουν μέλη, μάτια, μύτη, κεφάλι. Tα βλέπω αρκετές φορές και μου αρέσει, νομίζω έτσι νοηματοδoτώ το κατά τα άλλα δίχως νόημα μέρος . Θέλω τα πράγματα να συνδέονται και να παράγουν ένα σύστημα που τα δένει με μια σύνδεση 2 μόνων. Θέλω να υπάρχει μια απλότητα που να ηρεμεί, παρατηρώντας ένα φρεσκοκομμένο κορμό ξύλου σε άνοψη, τα σχήματα που υπάρχουν σε κάνουν να αισθάνεσαι ωραία η παρατήρηση του φυσικού κορμού είναι ισοδύναμη με την ησυχία. 5.Ο κώδικας Άρχισα από κάποια σκίτσα. Ο συνδυασμός των γραμμών διήγειρε κάτι στον εγκέφαλο μου καθώς τα έκανα, νομίζω είναι από τα πράγματα που επιτέλους βγάζουν νόημα. Πίσω από αυτά πιστεύω ότι υπάρχει ένας κωδικός που συνεχώς ψάχνω ή αναλύω. Ο κωδικός διευρύνεται παντού περικλείοντας όγκο χώρο σχήμα και συμπληρώνεται με χρώμα που τον περιπλέκει είναι μέρος του. Όλα αυτά το δάσος είναι η αγωνιώδης προσπάθεια μου να ζωντανεύσω τον κόσμο-πόλις που υπάρχει στην ζωγραφική-αρχιτεκτονική μου να τον φέρω στο φως.
  • ItemOpen Access
    I'm not a robot: A monsters guide to survive the last millenium
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2021) Μελέτης, Αναστάσιος Παναγής Χ.; Ναυρίδης, Νίκος, 1958-; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Θ΄ - Painting Studio 9; Ζωγραφική - Painting; Ναυρίδης, Νίκος, 1958-
    Το "I'm Not a Robot: A Monster's Guide to Survive the Last Millennium" είναι ένα έργο που αποτελείται από μια ομαδική performance (60 λεπτά) και μια πολυμεσική εγκατάσταση. Παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 2021 , κατά την διάρκεια της έκθεσης Πτυχιακών Εργασιών, στον υπόγειο χώρο του φουαγιέ της Α.Σ.Κ.Τ. Το έργο ερευνά το αρχέτυπο του “cyborg” και την ιδέα ενός μερικού και συνεχώς μεταβαλλόμενου εαυτού σε σχέση με τη μετά ψηφιακή εποχή και τις νέες υβριδικές συνθήκες που αυτή επιβάλλει. Η επιτελεστική δράση εξελίσσεται εντός ενός “επιστημονικού εργαστηρίου” που καταρρέει, όπου γεννιούνται και κατάκρεουργούνται ξανά και ξανά τερατώδεις χαρακτήρες, που πασχίζουν να υπάρξουν και να αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους και να επιβιώσουν. Η δράση, μέσω αυτού του συνεχόμενου κύκλου γέννησης και καταστροφής, λειτουργεί σαν μια τελετή ενηλικίωσης που δεν τελειώνει ποτέ, μια περιπέτεια συνεχούς διαμόρφωσης και αφανισμού ταυτοτήτων σε ένα κόσμο που βρίσκεται σε αποσύνθεση. Κατά την διάρκεια του έργου, ο δημιουργός είχε τον ρόλο του παρατηρητή και τη δυνατότητα να επεξεργάζεται ζωντανά την συνολική εμπειρία. Επιμελούνταν on-stage και off-stage την live οπτικοακουστική εγκατάσταση ( ψηφιακή προβολή του προτζέκτορα και ηχητικό τοπίο ) αλλά και τον σκηνικό χώρο και τα αντικείμενα . Οι performers χρησιμοποιούσαν τα σώματά τους παίζοντας, κάνοντας γυμναστική, παλεύοντας, χορεύοντας και συμμετέχοντας σε επαναλαμβανόμενες πράξεις και σε ασκήσεις με στόχο την σωματική διέγερση και τη καταστολή. Παράλληλα καλούνταν να χρησιμοποιούν, να ανταλλάσσουν, να μετατρέπουν και να επαναχρησιμοποιούν υλικά και σκηνικά αντικείμενα, μεταλλασοντας ετσι συνεχώς τον εικόνα τους και το χώρο γύρω τους, συνησφέροντας έτσι στην συνεχώς μεταβαλλόμενη φύση της performance. Τα μέλη της ομάδας επιλέχθηκαν στοχευμένα βάση της ηλικίας και του διαφορετικού τους υποβάθρου (πχ.τέχνες, μουσική, ψυχική υγεία). Στην συνέχεια, κλήθηκαν σε ομαδικές συζητήσεις και ατομικές συνεντεύξεις. Στις ατομικές συνεντεύξεις μοιράστηκε από τον δημιουργό ένα ερωτηματολόγιο το οποίο εμπεριείχε θέματα σχετικά με την παιδική ηλικία, την εξερεύνηση του εαυτού στο διαδίκτυο, την διαδικασία ενηλικίωσης, τις προσωπικές μεταμορφώσεις και την κοινωνική προσαρμογή. Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν οδήγησαν στην δημιουργία 13 αρχετυπικών χαρακτήρων για το κάθε performer και στην σύνθεση ατομικών task list τα οποία περιγράφουν βήματα δημιουργίας, μεταμόρφωσης και αλληλεπίδρασης χαρακτήρων. Η εγκατάσταση οικοδομεί ένα κατακερματισμένο περιβάλλον αλλα και μια διαδρομη. Την οποία ο θεατής καλείται να ανακαλύψει, ακολουθώντας γραμμικά στοιχεια και συντρίμμια που έχει αφήσει πίσω της κάποια μαζική καταστροφή. Τα επιμέρους εικαστικά έργα αποτελούν υβριδικά αντικείμενα - κράμματα ψηφιακών απεικονίσεων, εμπειριών και υλικών απορριμμάτων. Οι συνεχείς μεταθέσεις από το ψηφιακό στον υλικό χώρο και τα αντιφατικά στοιχεία, συνθέτουν θραυσματικά μυθολογικά συστήματα τα οποία θολώνουν τα όρια μεταξύ φυσικού και τεχνητού, γεγονότος και φαντασίας. Φτιαγμενα απο αποδομημένα και αποσυνδεδεμένα υλικά (Ανακυκλώσιμα και βιομηχανικά υλικά, ευρεθέντα αντικείμενα συνθετικό μετάξι κ.ά.) τα έργα παραπέμπουν άλλοτε σε ψευδό επιστημονικά ευρήματα και σχεδιαγραμματα , άλλοτε σε τελετουργικά εργαλεία και άλλοτε σε βιομηχανικά κατάλοιπα, ενός φανταστικού πολιτισμού. Στα απομεινάρια αυτά υπάρχουν αποτυπωμένες δυνητικές ιστορίες - στιγμές αλληλεπίδρασης μετάλλαξης, καταστροφής και αποκάλυψης που επιχειρούν να ισορροπήσουν μεταξύ ευαλωτότητας, μηδενισμού και ειρωνείας. Το θεωρητικό υπόβαθρο και η έρευνα του περικλείουν θεματικές από τα πεδία της Ψυχολογίας των Νέων Μέσων και του Κυβερνοχώρου, της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, της Βιολογίας, της Τελετουργίας και της Μεταφυσικής. Ερευνητικά το έργο έχει ως αφετηρία το βιβλίο του Marshall McLuhan “Τhe Medium is the Massage” (1967) στο οποίο παρουσιάζει τις αλλαγές που επιφέρουν τα νέα μέσα μετάδοσης της πληροφορίας στους τρόπους με τους οποίους, αντιλαμβανόμαστε την εγγύτητα, μετατρέποντας τον κόσμο σε ένα παγκόσμιο, “διασυνδεδεμένο και αλληλοεξαρτώμενο χωριό”. Σύμφωνα με το ερευνητικό σύγγραμμα “Κυβερνοψυχολογία” σε επιμέλεια Angel J. Gordo-Lopez και Ian Parker (2008), με την ίδρυση του World Wide Web, αλλάζει ακόμη πιο βαθιά ο τρόπος με τον οποίο οι χρήστες του αντιλαμβάνονται τον εαυτό και τον κόσμο γύρω τους, διαχωρίζοντας τα σε online και offline και οικοδομώντας έτσι το μετά ψηφιακό τοπίο. Η Donna Haraway στο “Μανιφεστο των Σαιμποργκ” (1987) χαρακτηρίζει την υβριδική αυτή ανθρώπινη κατάσταση, ως cyborg. Θεωρεί πως αυτή η τερατώδης ταυτότητα είναι ικανή να αναιρέσει τους δυϊσμούς που επιβάλλει η κανονικότητα και να ενδυναμώσει τα άτομα που βρίσκονται στο περιθώριο. Το έργο αντλεί επίσης έμπνευση από τις προσεγγίσεις της Jane Ellen Harrison στις ιερές τελετές και την αρχαία τέχνη, επισημαίνοντας τον ρόλο των τελετών σε σχέση με την μίμηση, την προετοιμασία, τη μετάβαση και τη μεταμόρφωση και το ρόλο τους στην οικειοποίηση του τραύματος και την εκτόνωση της αγωνίας και της σκέψης . Επιπλέον, η αλχημεία και η παραψυχολογία επηρεάζουν την καλλιτεχνική διαδικασία, παρέχοντας ένα πλαίσιο για την διαδικασίες σχηματισμού και ολοκλήρωσης του εαυτού , τη μεταμόρφωση και την αναγέννηση. Μέσω της εξερεύνησης της ταυτότητας του cyborg και της ιδέας ενός κατακερματισμένου εαυτού εντός της μετά ψηφιακής εποχής το "I'm Not a Robot: A Monster's Guide to Survive the Last Millennium" καλεί το κοινό του να αναλογιστεί τον συνεχώς μεταβαλλόμενο χαρακτήρα της προσωπικότητας και τις νέες συνθήκες που επιβάλλει ένα νέο υβριδικό περιβάλλον. Ερευνώντας και αξιοποιώντας διάφορους τομείς, όπως οι μελέτες των νέων μέσων, η ψυχολογία, η ανθρωπολογία, και η μυθολογία, το έργο εξετάζει τις μετασχηματικές επιδράσεις της τεχνολογίας, την ρευστή φύση των online και offline ταυτοτήτων, και την ενδυνάμωση που προκύπτει από την αποδοχή μιας υβριδικής κατάστασης, την ύπαρξή μας σε ένα μετά ψηφιακό τοπίο και ίσως σε μια post-human εποχή.
  • ItemOpen Access
    Πτυχιακή εργασία της Μαρκέτου Ειρήνης
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2023) Μαρκέτου, Ειρήνη; Ξαγοράρης, Ζάφος, 1963-; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Η΄ - Painting Studio 8; Ζωγραφική - Painting; Ξαγοράρης, Ζάφος, 1963-
    Δημιουργώ μικρά συμπλέγματα από ψηφίδες με μελάνι ραπιδογράφου. Μελετώ το κενό ανάμεσα τους, που θυμίζει σκασμένο χώμα. Είναι μικρές επαναλαμβανόμενες κινήσεις (του χεριού μου με την πολύ λεπτή μύτη του Ραπιδογράφου) που δημιουργούν τα σχήματα – ψηφίδες – επίσης μικρές και επαναλαμβανόμενες που όλες μαζί συνθέτουν μια μεγαλύτερη κίνηση. Οι μορφές – ψηφίδες δεν κλειδώνουν μεταξύ τους σαν κομμάτια ενός παζλ. Υπάρχουν το κάθε ένα ανεξάρτητα, σαν ροή. Η συγγένεια, ή έστω η φαινομενική συγγένεια που έχει με τη χαρακτική είναι θελημένη, όχι τυχαία. Η χαρακτική, το ψηφιδωτό, η κεραμική, είναι επίσης τεχνικές με τις οποίες έχω πειραματιστεί με αυτή την ιδέα – αλλά τις απέρριψα γιατί είχαν μια σταθερότητα κατά τη διαδικασία της δημιουργίας που δεν με ικανοποιούσε. Τα σχέδια αυτά υπάρχουν λόγο της διαδικασίας δημιουργίας τους. Η ίδια επαναλαμβανόμενη κίνηση του χεριού μου που τα δημιουργεί – συσσωρευμένη καταλήγει στη δημιουργία ενός έργου που με τη σειρά του απεικονίζει μικρά σώματα – μορφές – ασήμαντα μόνα τους, που όμως όλα μαζί αποκτούν μια δυναμική ροή.
  • ItemOpen Access
    Μετασχηματισμοί
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2022) Λέττινγκτον - Χαραμή, Ιωάννα Αθανασία; Χανδρής, Παντελής, 1963-; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Ι΄ - Painting Studio 10; Ζωγραφική - Painting; Χανδρής, Παντελής, 1963-
    Ο κόσμος μεταβάλλεται και διαμορφώνεται συνεχώς μέσα από μια αλληλουχία φάσεων. Βρισκόμαστε στη συνεχή διαδικασία του να υπάρχουμε και συνεχώς αλλάζουμε. Εμφανίζονται χρωματικές επιφάνειες που συμπεριφέρονται σαν τεκτονικές πλάκες, συναποτελούν το περιβάλλον και το μετασχηματίζουν. Το έργο είναι άχρονο, μια και η διαδικασία της μετάβασης δεν είναι κάτι που αφορά μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, αλλά μία κατάσταση ζύμωσης. Το ξύσιμο της επιφάνειας είναι μια διαδικασία που φανερώνει την προηγούμενη στρώση χρώματος επαναφέροντας σε κάθε κομμάτι τη μνήμη της επιφάνειας· βλέπουμε δηλαδή κομμάτια του παρελθόντος να σχηματίζουν μια νέα στιγμή. Η τεχνική του ξυσίματος διαμορφώνει τις νέες σχέσεις μεταξύ των χρωματικών επιφανειών, τις αντιπαραβάλλει, τις οριοθετεί και καθορίζει την συνύπαρξη τους. Η κάθε φόρμα αποτελεί στοιχείο αυτό καθ' αυτό αλλά και θραύσμα του συνόλου Ένας κόσμος έντασης και χαλάρωσης, χάους και αρμονίας, διαρκούς ανασυγκρότησης.
  • ItemOpen Access
    Safe space
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2022) Κρέμου, Ιζαμπώ; Τρανός, Νίκος; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Γλυπτικής Α΄ - Sculpture Studio 1; Γλυπτική - Sculpture; Τρανός, Νίκος
    Που πηγαίνεις όταν θέλεις να αποδράσεις από την συνεχή ροή της ζωής; Όταν θέλεις ο χρόνος σταματήσει; Να βγεις έξω από αυτόν; Ο όρος safe space για εμένα εκφράσει μια ετεροτοπία, μια μακέτα στο μυαλό μου που όλοι υπάρχουν και όλοι είναι μόνοι. Πνευματικά εδώ και σωματικά εκεί. Όταν πηγαίνεις στο safe space σου, ξεκινάς έναν εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό σου , σε όλες του τις μορφές. Αλλά δεν είσαι πραγματικά μόνος σου. Το ασφαλές μέρος μπορεί να γίνει εύκολα επικίνδυνο . Μπροστά στα μάτια των εσωτερικών κριτών σου νιώθεις σαν μικρό παιδί. «Μην χάνεις χρόνο. Είσαι υποχρεωμένος να έχεις τον έλεγχο.» Στο ασφαλές μέρος έρχομαι σε επαφή με τον παιδικό μου εαυτό. Δεν απασχολούμαι με το μέλλον. Όμως ένα παιδί επίσης είναι συναισθηματικά ευάλωτο, αντιδρά υπερβολικά. Έτσι κι εγώ μοιάζω πολύ μικρή μπροστά στις παρεμβατικές σκέψεις που φαίνεται να μην μπορώ να αποβάλλω. ‘Ολοι λίγο ή πολύ έχουμε ένα εσωτερικό κρυφό δωμάτιο, το οποίο κρύβουμε και από τον ίδιο μας τον εαυτό και μέσα στο οποίο βρίσκεται ο παιδικός μας εαυτός. Τα παιδία μας είναι αυτά που θα επηρεαστούν περισσότερο από το περιεχόμενο αυτού του δωματίου.
  • ItemOpen Access
    Πτυχιακή εργασία του Μάρκου Κοζαΐτη
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2020) Κοζαΐτης, Μάρκος Τ.; Λίτη, Αφροδίτη, 1953-; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Γλυπτικής Γ΄ - Sculpture Studio 3; Γλυπτική - Sculpture; Λίτη, Αφροδίτη, 1953-
    1937 o Αδόλφος Χίτλερ ζητά από τον Φέρντιναντ Πόρσε την σχεδίαση ενός μικρού οικογενειακού αυτοκινήτου κατασκευάζοντας 30 αντίτυπα με την ονομασία W30. 1938 έχουν κατασκευαστεί ήδη 210 αντίτυπα αλλάζοντας την ονομασία σε VW Porsche Type60 και τότε ξεσπά ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος. 1939 εν μέσω πολέμου στο εν λόγο εργοστάσιο αρχίζει και παράγεται στρατιωτικός εξοπλισμός και τότε γεννάται η ιδέα να χρησιμοποιηθεί το σασί του Type 60 σε ένα νέο στρατιωτικό όχημα και ονομάζεται VW Type 82 Kubelwagen | VW Type 166 Schiwimmwagen. 2020 έχοντας ως γνώμονα την ιστορία του οχήματος και το συμβολικό παρελθόν του ως αυτοκίνητο του λαού πριν τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο το ναζιστικό καθεστώς ως στρατιωτικό όχημα που μετατράπηκε στην πορεία του πολέμου μέχρι και το 60ς οπού συνδέθηκε με την εναλλακτική κουλτούρα των ΗΠΑ και με το κίνημα των χίπις. Ανακατασκεύασα την δική μου σύγχρονη εκδοχή ενός στρατιωτικού οχήματος χωρίς να αλλάξω κάποια από τα βασικά χαρακτηριστικά αυτού, θέλοντας να θυμίζει τον σκαραβαίο που οι περισσότεροι βλέπομε στον δρόμο ευχάριστα και παράλληλα ένα όχημα που είναι έτοιμο για μάχη .
  • ItemOpen Access
    Αυτοπροσωπογραφίες
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2023) Ευσταθίου, Δημήτριος; Σπηλιόπουλος, Μάριος, 1957-; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Γ΄ - Painting Studio 3; Ζωγραφική - Painting; Σπηλιόπουλος, Μάριος, 1957-
    Τα έργα της Πτυχιακής μου εργασίας αποτελούνται από ελαιογραφίες μεγάλων και μικρών διαστάσεων που έχουν ως κύριο θέμα αυτο-προσωπογραφίες . Αυτή λοιπόν η αγωνία αναπαράστασης του εαυτού μου με ζωγραφικά μέσα αποτέλεσε για μένα την αφετηρία και τελικά την ολοκλήρωση ενός έργου που διήρκησε περίπου δύο χρόνια έτσι ώστε να αποτελέσει το επιστέγασμα μιας πενταετούς πορείας φοιτητικής μάθησης στο χώρο της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών. Κάθε μέρα που προσπαθούσα να αποτυπώσω τον εαυτό μου με το πινέλο και τα χρώματά μου πότε πάνω σε μεγάλες επιφάνειες καμβά, και πότε σε μικρά χαρτόνια ένιωθα ότι έδινα και από μια μάχη. Μάχη για να έχω μια επιτυχή ομοιότητα κι ένα καλαίσθητο οπτικά αποτέλεσμα που όμως ακόμα κι αν τα κατάφερα δεν ήμουν πλήρως ευχαριστημένος. Κατάλαβα ότι το δικό μου ζητούμενο εν τέλει δεν ήταν μόνο η εξωτερική αναπαράσταση του εαυτού μου η οποία μάλλον αποτέλεσε το έναυσμα για μια εσωτερική ενδοσκόπηση όλες αυτές τις ώρες μοναχικότητας στο εργαστήριό μου. Ένα ταξίδι που με πήγε πίσω στα παιδικά μου χρόνια μέχρι και τις τωρινές στιγμές που βίωσε και προσπαθούσα να καταλάβω ποιος ήταν ο ρόλος της ζωγραφικής για μένα στην ζωή μου, τι ήταν και τι είναι η ζωγραφική για μένα. Είναι στιγμές που ήθελα και θέλω ν' αποτυπώσω και να κρατήσω παντοτινές; Και γιατί; Αυτά τα ερωτήματα είχα, έχω και θα έχω απ' την ζωγραφική και θεωρώ ότι ίσως κάπου εκεί βρίσκονται και οι πηγές της δικής μου δημιουργικής έμπνευσης και δημιουργίας.
  • ItemOpen Access
    Bordel du coq
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2024) Δαμιράλη, Αλεξάνδρα Α.; Χαραλάμπους, Πάνος, 1956-; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Δ΄ - Painting Studio 4; Ζωγραφική - Painting; Χαραλάμπους, Πάνος, 1956-
    Περιήγηση σε ένα περιβάλλον-εγκατάσταση από μια ενότητα έργων τα οποία προκύπτουν από φόρμες βγαλμένες από ευρήματα της ζώσας φύσης, όπου στην παιγνιώδη ανάλυση των ορίων της δομής τους μετασχηματίζονται διαρκώς. Σαν σημειώσεις μιας εξελικτικής πορείας και περιπέτειας, η ζωγραφική χειρονομία αδιαφορεί για τα πιθανά ατυχήματα πάνω στις επιφάνειες, ρευστοποιεί τις φόρμες οι οποίες στη διαρκή τους ανάγκη για επιβίωση εκτοξεύονται στο τρισδιάστατο χώρο. Ως αποσπασμένα μέλη ενός σώματος, οι γλυπτικές μορφές αναπτύσσονται με μουσικότητα και επιβάλλονται μέσα από την ποταπότητα των υλικών τους δημιουργώντας έναν τόπο όπου εμπεριέχει τον θεατή. Ένας κόκορας εγκλωβισμένος στα όρια μιας προβολής ενός βίντεο, ως μια σημείωση απέναντι στην εικαστική περιπέτεια που τον περιβάλλει.
  • ItemOpen Access
    Η απόδραση από την σωματική φυλακή έχει ως τίμημα την ζεστασιά
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2023) Γώτη, Αικατερίνη; Ναυρίδης, Νίκος, 1958-; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Θ΄ - Painting Studio 9; Ζωγραφική - Painting; Ναυρίδης, Νίκος, 1958-
    Σε έναν ιλιγγιώδη, συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο, το ψηφιακό τοπίο μπορεί να αποτελέσει την απόδραση από την ασταμάτητη και βίαιη ροή της υλικής πραγματικότητας. Εκεί, το σώμα σταματά να είναι φυλακή και η υλικότητα παύει να είναι περιοριστική. Το τίμημα της λύτρωσης από αυτά, είναι η ζεστασιά. Μέσα στον αχανή και ακαθόριστο ψηφιακό χώρο, αμέτρητα σημεία μοιράζονται αναλογικά αισθήματα, σαν αμέτρητοι κόσμοι που μοιράζονται το ίδιο σώμα.
  • ItemOpen Access
    Πτυχιακή εργασία του Mirel Gjolena
    (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2023) Gjolena, Mirel; Τζάκος, Αριστοτέλης; Τμήμα Εικαστικών Τεχνών; Department of Visual Arts; Σχολή Καλών Τεχνών; School of Fine Arts; Ζωγραφικής Ζ΄ - Painting Studio 7; Ζωγραφική - Painting; Τζάκος, Αριστοτέλης
    Αυστηρά, σοβαρά, " σκοτεινά ", τα εν λόγο έργα δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά αφού πραγματεύονται την έννοια της πατρικής φιγούρας μέσα στον οικογενειακό κλοιό. Την πλειονότητά των έργων αποτελούν μορφές στημένες και στραμμένες προς τον θεατή σχεδόν σαν να ετοιμάζονται να απαθανατιστούν από έναν φωτογραφικό φακό. Εκεί ανάμεσα σε γυναίκες η μικρά παιδιά, η παρουσία του πατέρα, πάντα αισθητή, επιβάλει την τάξη με τη στιβαρότητα της. Η επιλογή του δημιουργού να μην αποδώσει χαρακτηριστικά των προσώπων των εικονιζόμενων εξασφαλίζει την διαχρονικότητα του θεάματος, το οποίο έρχεται να συμπληρώσει η χρήση τεχνικής βασισμένης κυρίως στο κάρβουνο, με τους απαραίτητους ασπρόμαυρους τόνους και σκιοφωτισμούς.