Τμήμα Εικαστικών Τεχνών (Π. Ε.)
Permanent URI for this collection
Browse by
Recent Submissions
Item Open Access HiraethΚουρή, Ειρήνη (Πτυχιακή εργασία, 2026-06-17)Η διατήρηση της μνήμης αποτελεί μηχανισμό του ανθρώπινου μυαλού ώστε να συγκρατεί στιγμές σημαντικές και μη, χρησιμοποιώντας πολλές φορές την αναβίωση τους για την αποφυγή οποιουδήποτε ξεθωριάσματος. Τι γίνεται όμως όταν η μνήμη δεν υπάρχει πραγματικά αλλά η συνεχής ανάγκη για αναβίωση είναι εκεί; Σε ένα χωροχρόνο όπου κυριαρχεί μια εξιδανικευμένη λαχτάρα, η ανυπαρξία, η άυλη υπόσταση της πραγματικότητας, το συνειδητό και το υποσυνείδητο, όταν συναντηθούν, πλάθουν εικόνες παρμένες από το παρελθόν, το παρόν, ακόμα και το μέλλον. Η φύση του ονείρου που καταβάλει τις εικόνες αυτές, έρχεται να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας. Η αποτύπωση αυτής της νοσταλγικής ακαθόριστης ‘ανάμνησης-φάντασμα’ γίνεται από μια σειρά ζωγραφικών έργων με ρευστές μορφές, τραχιές και ακαθόριστες επιφάνειες, ομιχλώδεις τοπία και σπίτια που δεν υπήρξαν αλλά μοιάζουν οικεία.Item Open Access Walk in my DreamsΦουρτούνη, Εμμανουέλα (Πτυχιακή εργασία, 2026-06-24)Η παρούσα πτυχιακή εργασία διερευνά τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση μέσα από τη ζωγραφική. Μέσα από έργα σε ξύλο και καμβά, η φύση προσεγγίζεται ως χώρος μνήμης, ονείρου και προσωπικής εμπειρίας, με έμφαση στην ατμόσφαιρα, το φως και την ποιητική απόδοση της εικόνας.Item Embargo Πτυχιακή εργασία της Λαμπαρδάκη ΑσπασίαςΛαμπαρδάκη, Ασπασία (Πτυχιακή εργασία, 2026-07-01)Συνολικά δεκαοκτώ έργα των οποίων τα δεκαπέντε κρέμονται στον τοίχο και τα υπόλοιπα τρία είναι ξαπλωμένα πάνω σε καθρέφτες οι οποίοι είναι στο πάτωμα.Item Embargo un /boundΠαναγιωτίδου, Άρτεμις (Πτυχιακή εργασία, 2026-06-17)Μαλλιά, νύχια, μέταλλα. Πλεξούδες, δεσίματα, περιορισμένες κινήσεις. Φροντίδα και Εξουσία. Στο όνομα της ισορροπίας κινούμαστε σε ατέρμονη λούπα. Το “un /bound” λειτουργεί ως μία τελετουργία αναγνώρισης, αποδοχής και συγχώρεσης. Μία χειρονομία προς όσα μας κράτησαν και όσα χρειάζεται να αφήσουμε πίσω. “Ευχαριστώ” “Αντίο”Item Embargo Ένας στο μυαλό σουΤρίπου, Ιωάννα (Πτυχιακή εργασία, 2026-07-01)Ηχητική εγκατάσταση με τραγούδι (σε σκοτεινό δωμάτιο). Αντικείμενα : πολυθρόνα, κομοδίνο, καθρέφτης, φώτα, ακουστικά κεφαλής, βινύλιο του τραγουδιού. Το έργο είναι μία ηχητική εγκατάσταση με τραγούδι που δημιούργησα εξολοκλήρου, στίχοι, σύνθεση, παραγωγή και φωνή. Η εγκατάσταση δρα ως προέκταση του, ο “κόσμος” του, όπου και ο θεατής μπορεί να βυθιστεί. Βασίστηκα σε ένα στιγμιαίο συναίσθημα και εστίασα σ’ αυτό ώστε ο κορεσμός του να είναι έντονος και χωρίς απολογία για τη ξεκάθαρη στάση του. Αυτό το τραγούδι είναι ζήλια και κτητικότητα. Ενδίδει σε τοξικές συμπεριφορές ως μέσο κατανόησης αυτών των αρνητικών συναισθημάτων, που μπορούν να προκύψουν μέσα μας ή από άλλους προς τα μας, ώστε εν τέλη να υπάρξει κάθαρση μέσω της αποδοχής. Ο θεατής βλέπει είτε τον εαυτό του στο έργο, είτε άλλο άτομο, και το βιώνει ως αρνητικό ή θετικό “μύνημα”, δεν υπάρχει επιβολή ηθικού διδάγματος, παρά μία ευκαιρία αναγνώρισης και αντιμετώπισης στοιχείων μας που τείνουμε να αγνοούμε άθελα μας ή και εσκεμμένα.Item Embargo ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ-THANK YOUΜπεσίρη, Φωτεινή (Πτυχιακή εργασία, 2026-06)προσδιορίζονται οι ταυτότητες μας από υλικότητες; με ποίον τρόπο παράγουμε και καταναλώνουμε τις ζωές μας; πως αποδίδεται και πόση η αξία; η διαμόρφωση της ταυτότητας η κατανάλωση του χρόνου η αξία της (συν)εργασίας φθηνά υλικά συλλεγμένα από συνδιαλλαγές στην καθημερινή παραγωγή-κατανάλωση αποδείξεις καπιταλισμού ως χαρτιά για τις εικόνες γύρω μου επιλογές λέξεων και όχι προϊόντων δεν διαβάζονται όμως ακούγονται γράμμα-γράμμα όταν συναντούν τα μαύρα τους σημεία για να αφήσουν την αξία τους ίσως βρεθεί στην συνεργασία, σε αναμνήσεις και όνειρα αν δεν μπορείς να ξεκουραστείς κουνήσουItem Open Access ΡετάλιαΦραγκοδημητράκη, Χριστίνα (Πτυχιακή εργασία, 2026-06)Το έργο Ρετάλια εξερευνά τη σχέση ανάμεσα στο βίωμα και την ανάμνησή του. Προσεγγίζει τη μνήμη ως ένα επιμερισμένο και εύθραυστο αρχείο στιγμών που αποσυντίθενται και ανασυντίθενται σε νέες αφηγήσεις. Κάθε βίωμα παρασύρεται μέσα σε αυτόν τον απεριόριστο και ασαφή εσωτερικό χώρο, εκεί όπου παρελθόν, παρόν και μέλλον συνυπάρχουν, εκεί όπου κατοικούν οι αναμνήσεις. Βρισκόμαστε στο παρόν, όμως όλα όσα ορίζουν την αίσθηση του εαυτού και της ταυτότητάς μας ανήκουν ήδη στο παρελθόν κι έτσι, εξαρτόμαστε από τη μνήμη για να διαμορφώσουμε την προσωπική μας ιστορία. Στην εγκατάσταση, οικογενειακές φωτογραφίες προσωπικού αρχείου, κομμένες και υφασμένες μεταξύ τους σε ένα ατελές πλέγμα, σχηματίζουν μια οριζόντια γραμμή. Συνθέτουν εικόνες θραυσματικές που αδυνατούν να οργανωθούν σε μία χρονολογική ακολουθία. Μικρά ευρήματα φυλάσσονται αυτούσια, μετασχηματίζονται ελαφρά ή μετατρέπονται σε φυλαχτά, σφραγίδες και τυπώματα. Σημειώσεις, αντικείμενα, εικόνες, γίνονται αφορμή για συνειρμούς και πυροδοτούν αναμνήσεις. Ρετάλια από μια ζωή που βιώθηκε, φορτισμένα με ιστορίες ή απλά ίχνη στιγμών, που έχουν περάσει στη λήθη και προσπαθούν να αναβιώσουν μέσα από επανασυνδέσεις και νέα αφηγήματα.Item Open Access The weight of thingsΜπάλλας, Μιχάλης (Πτυχιακή εργασία, 2026-07-03)Η τεχνική της ζωγραφικής που χρησιμοποίησα για τα έργα είναι η παρατήρηση του περιβάλλοντος εκ του φυσικού,και για τα κεραμικά γλυπτά τα έφτιαξα όλα βλέποντας ενα αντικείμενο απο κοντά και έβαζα δίπλα το πήλινο . Προσπάθησα με τα έργα να δείξω την μοναχικότητα του καλλιτέχνη και την ανάγκη που εχει για δημιουργία τα φτιάχνοντας νεκρές φύσεις απο τον προσωπικό καλλιτεχνικό εργαστήριο μου,μια αναπαράσταση σκηνών καθημερινής ζωής που επεξεργάζοντας τον εξωτερικό κόσμο από έναν εσωτερικό μέσω τον φθορών,ρούχων,αντικειμένων,αποκαλύπτω ταυτόχρονα την παρουσία και την απουσία του ανθρώπου. Τα κεραμικά γλυπτά έχουνε την ίδια σκεπτική πίσω τους παίρνοντας μια τρισδιάστατη μορφή των ίδιων αντικειμένων έτσι είναι σαν να βγαίνουν κομμμάτια απο τις ζωγραφιές έξω στον κόσμο συνομιλόντας με το περιβάλλον. Χρησιμοποιώντας επίτηδες αντικείμενα που είναι ετερόκλητες σκέψεις που έρχονταν στο μυαλό μου,τα συγκεκριμένα αντικείμενα στα έργα τα έβαλα γιατί αναπαραστούν την ζωη στον κόσμο και τότε ταυτιζόντουσαν με τα συναισθήματα μου λειτουργόντας ως φορείς μιας εσωτερικής φθοράς και κούρασης. Για παράδειγμα ενα puffer μπουφάν εκτος απο μια νεανική σπορ εμφάνηση δίνει μια ανωνυμία και προστασία οταν κάποιος τα φοράει,έτσι νιώθει πιο άνετα για την ασφάλεια του έξω.Επίσης λειτουργεί ως σύμβολο της νύχτας μόνο απο ενα αντικείμενο και τα σκούρα χρώματα τους παραπέμπουν σε μια ψυχρή αστική αισθητική.Item Open Access Πτυχιακή εργασία Τρανουλίδη ΑλέξανδρουΤρανουλίδης, Αλέξανδρος (Πτυχιακή εργασία, 2026-07-01)Στην παρούσα ενότητα έργων επιχειρείται να αποτυπωθεί η κυριαρχία της ψηφιακής εικόνας και η διαρκής διαμεσολάβηση οθονών και τεχνολογικών μέσων στην εμπειρία της σύγχρονης πραγματικότητας. Οι μορφές εμφανίζονται αποσπασματικές, θραυσματικές, σαν στιγμιότυπα ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία. Η εικόνα λειτουργεί ως ψηφιακό ίχνος, ως σήμα που διακόπτεται, παραμορφώνεται ή επανασυντίθεται. Με την χρήση ζωηρών ακρυλικών χρωμάτων, μέσα από έντονες αντιθέσεις, όπου συνυπάρχουν τιρκουάζ/κυανά με ροζ/magenta, και με οπτικές παραμορφώσεις, κυρίως παρεμβάλλοντας εικονοστοιχεία (pixels), επιδιώκεται να αποδοθούν όψεις–καταστάσεις εμπειριών του σήμερα, όπου τα αιτήματα για πληροφόρηση, ψυχαγωγία, επικοινωνία, επαφή φωτίζονται από το τεχνητό φως της οθόνης και ικανοποιούνται ολοένα και περισσότερο μέσα από ψηφιακές λειτουργίες και ερεθίσματα. Η ζωγραφική χρησιμοποιείται ως μέσο διερεύνησης της σχέσης ανάμεσα στο σώμα, την ατομική ταυτότητα, το βίωμα της καθημερινότητας και την σύγχρονη ψηφιακή συνθήκη.Item Open Access ΣυστολήΑγγιούς, Παύλος (Πτυχιακή εργασία, 2026-07-01)Η εγκατάσταση προτείνει μία διαδρομή η οποία εξερευνά την εμπειρία του εσωτερικού περιορισμού. Ο θεατής καλείται να περιηγηθεί κατά μήκους ενός σκοτεινού διαγώνιου άξονα, όπου ο ρυθμός της κίνησης μεταβάλλεται διαρκώς. Τα βήματα στο έδαφος απαιτούν ολοένα μεγαλύτερη σωματική προσπάθεια, μετατρέποντας τη διαδρομή σε μια σταδιακή δοκιμασία. Όταν αυτή ολοκληρωθεί, η επιστροφή μοιάζει περισσότερο επίπονη από τη συνέχιση της πορείας. Η διαδρομή καταλήγει σε ένα ξύλινο θάλαμο, ένα πέρασμα το οποίο εσωτερικά περιβάλλεται από ένα πυκνό πέλος με υφή που θυμίζει ζωικό τρίχωμα και παραπέμπει σε μια συνθήκη ασφυκτικής εγγύτητας, εγκλωβισμού και εσωτερικής αναταραχής. Στο τέλος αυτής της πορείας, ένας μηχανικός σκελετός κατασκευασμένος από ξύλινα και μεταλλικά εξαρτήματα, ενσωματώνει στοιχεία της ανατομίας ενός ζωντανού οργανισμού. Η περιστροφή ενός άξονα με διαφορετικές διατομές μετακινεί τα πλευρικά τμήματα, δημιουργώντας μια αίσθηση αέναης, τεχνητής αναπνοής. Η κίνηση, ρυθμική και επίμονη, υπενθυμίζει την πιο θεμελιώδη αρχή της ύπαρξης. Το έργο πραγματεύεται την ανάσα ως ρυθμιστή του εσωτερικού τρόμου, το τελευταίο όριο ανάμεσα στην ύπαρξη και τη σβέση.Item Open Access Μεταβαλλόμενη ΠόληΠαπαβασιλείου, Αικατερίνη (Πτυχιακή εργασία, 2026-06-17)Διαδρομή (Ιδιωτική κατοικία - Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών) Ξεκίνησε ως μία καταγραφή της διαδρομής από την προσωπική κατοικία έως την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Άμεση παρατήρηση του αθηναϊκού αστικού τοπίου ξεκινώντας από το κέντρο Αθηνών και πηγαίνοντας προς τα περίχωρα. Οδός Πειραιώς, 049 λεωφορείο, ηλεκτρικός, προαστιακός. Εικόνες μίας δομικά άναρχης πόλης, βαριά πυκνοκατοικημένης, υπερσυγκεντρωτικής, γεμάτη ασυντόνιστες, αδούλευτες πολυκατοικίες της αντιπαροχής που καθόρισαν την τωρινή της ταυτότητα. Μια πόλη που αμήχανα περιφέρεται στο οπτικό πεδίο των κατοίκων της που προτιμούν να αποστρέφουν το βλέμμα από την αμηχανία και δυσαρέσκεια που προκαλεί. Ένας γκρίζος καμβάς κτηρίων με διαλυμένη την υπόσταση τους μέσα στο τσιμέντο. Αναλωμένο φως μέσα σε ένα αμφιλεγόμενο δομικό υλικό που κατακλύζει τα πάντα. Τσιμέντο πάνω τσιμέντο κάτω. Μία μοναδικότητα του γκρίζου. Μέσα από την ενδελεχή παρατήρηση και την επίπονη, επιβεβλημένη συνειδητοποίηση και συναίσθηση της παρούσας συνθήκης, αναδύθηκε η ανάγκη μίας «άλλης» αφήγησης του αθηναϊκού αστικού ιστού που υπερβαίνει τη μονοδιάστατη εικόνα της πόλης ως ασφυκτικής τσιμεντούπολης. Μία αναδιάρθρωση της οδού Πειραιώς, μία επαναδιάταξη των όψεων της πόλης. Αναπροσαρμογή της όλης σχέσης με τον ανασχεδιασμό, την αναγέννηση σε κάτι νέο, κάτι διαφορετικό αλλά άγνωστο ακόμα. Καινούργιες φόρμες, καινούργιες μορφές, καινούργια δυναμική. Ένα νέο σύμπαν. Μέσα από αισθήματα αιώρησης, υπερύψωσης, αλλαγής βαρύτητας, σε ένα νέο, πρωτόγνωρο πεδίο που δεν λειτουργούν οι φυσικοί νόμοι, αυτοαναιρούνται οι δυνάμεις του σύμπαντος, αλλάζουν φορά, βουτιά που πάει προς τα πάνω. Χωρικές αντιλήψεις μετεώρισης όπου το φυσικό τοπίο δεν ενεργεί ακριβώς με τον τρόπο που γνωρίζουμε. Σαν το ασυνείδητο να ακροβατεί σε κάτι γνώριμο αλλά επικίνδυνο, ανάμεσα σε αυτό που πεθαίνει και σε αυτό που θα γεννηθεί. Εκ νέου προσαρμογή και ανακατανομή του υπάρχοντος αστικού περιβάλλοντος. Αυτό επιτεύχθηκε μέσω της εφαρμογής αυστηρών κανόνων γεωμετρίας, χρησιμοποιώντας το τετράγωνο ως ισχυρό αρχετυπικό σχήμα, στο σταθερό μέγεθος 20x20 εκ., επιδιώκοντας αδιάκοπα την άρτια δόμηση και συνθετική ισορροπία πέρα από τον εκάστοτε προσανατολισμό και την αποκλίνουσα τοποθέτηση. Μία τετράγωνη αναδιοργάνωση. Mixed media, φωτογραφίες, animation, εκτυπώσεις Fine Art (Giclee), plexiglass, laser, forex.Item Open Access ΑνάμεσαΤσιάτα, Ζωή (Πτυχιακή εργασία, 2026-06-24)Πρόκειται για μια εγκατάσταση που παρουσιάζει ταυτόχρονη προβολή βίντεο.Item Open Access ΈξοδοςKhvtisiashvili, Mariami (Πτυχιακή εργασία, 2026-07-01)Το έργο «Έξοδος» διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην προσωπική αντίληψη, την κοινωνική διαμόρφωση και την καλλιτεχνική πρακτική, έχοντας ως αφετηρία τον δημόσιο διάλογο γύρω από την trap μουσική. Αν και αρχικά προσεγγίστηκε με επιφύλαξη, το συγκεκριμένο πολιτισμικό φαινόμενο λειτούργησε σταδιακά ως αφορμή για την αμφισβήτηση παγιωμένων αντιλήψεων και τη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι κοινωνικοί κανόνες διαμορφώνουν την προσωπική μας οπτική. Αντλώντας εικόνες από στιγμιότυπα βιντεοκλίπ της trap σκηνής, το project αναπτύσσεται μέσα από μια σειρά ασπρόμαυρων έργων που αποτυπώνουν τη διαδικασία υπέρβασης των προκαταλήψεων και διεύρυνσης των προσωπικών ορίων. Το λευκό πεδίο που περιβάλλει κάθε σύνθεση λειτουργεί ως συμβολικό πλαίσιο, αναπαριστώντας τους νοητικούς περιορισμούς που επιβάλλουν οι προκαταλήψεις, ενώ η επέκταση του σχεδίου πέρα από αυτά τα όρια συμβολίζει την υπέρβασή τους. Τελικά, η «Έξοδος» προσκαλεί τον θεατή να επανεξετάσει τις προσωπικές του βεβαιότητες και να προσεγγίσει το διαφορετικό με μεγαλύτερη δεκτικότητα, προτείνοντας την καλλιτεχνική διαδικασία ως μια πορεία αυτογνωσίας, μετασχηματισμού και απελευθέρωσης από καθιερωμένους τρόπους σκέψης.Item Embargo Happy TrailΓκάτσιος, Νικόλαος (Πτυχιακή εργασία, 2026-07-01)Υπάρχει ένας λευκός τοίχος με εγκατάσταση φωτογραφιών, μπαίνοντας στον διάδρομο πριν τον χώρο της προβολής υπάρχει μία performance διαρκείας, με ένα ζευγάρι να βρίσκεται μαζί. Μέσα στον χώρο της προβολής υπάρχει ο ήχος το βίντεο το οποίο προβάλεται σε όλο το τοίχο. Τα ηχεία, η κάρτα ήχου, τα πολύμπριζα και ο προτζέκτορας εγκαθίστανται στο πάτωμα. Λαμβάνει χώρα και άλλη μία περφορμανς διαρκείας με εμένα να κάθομαι και να 'περιμένω' σε ενα παγκάκι. Με χτυπάει ένας προβολέας. Έχω τα πράγματά μου πάνω στο παγκάκι.Item Embargo MayalolΆλβαρεζ Αλεξοπούλου, Μαγιαλόλ (Πτυχιακή εργασία, 2026-06-24)Προτείνω ένα κοσμικό θαύμα: ότι μετά τη ρήξη η συνείδηση συνεχίζει να υπάρχει· ότι το εαυτό, όσο κι αν έχει μεταμορφωθεί, παραμένει ικανό να παρατηρεί το ίδιο του το εαυτό. Μέσα από την πρακτική μου, φανερώνω την αντοχή που απαιτείται για να υπάρξει κάποιο μέσα σε αποικιοκρατικές και πατριαρχικές δομές που εξακολουθούν να επηρεάζουν, επανοικειοποιούμενη ιστορίες βίας εγγεγραμμένες στο θηλυκοποιημένο σώμα. Προσεγγίζω τη θρησκευτική εικονογραφία ως προϊόν αυτών των δομών και ταυτόχρονα ως πεδίο αντίστασης, συλλογικής μνήμης και σωματοποιημένης γνώσης. Τόσο οι ζωγραφιές όσο και τα ποιήματα που εκτίθενται είναι συνομιλίες με το εαυτό μεταμφιεσμένες σε προσευχές — ένας τρόπος να απευθυνθώ στον πόνο, την ηδονή, το πένθος, την επιθυμία και τον φόβο άμεσα, μέσα από τη γλώσσα του ιερού. Τα έργα αντλούν έμπνευση από την παράδοση των μεξικανικών ex voto (γνωστών και ως «milagros», δηλαδή «θαύματα»). μικρές θρησκευτικές ζωγραφιές που δημιουργούνται ως προσφορές μετά την επιβίωση. Συνήθως απευθυνόμενα σε αγίους ή ιερές μορφές, τα ex voto καταλαμβάνουν τον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ μαρτυρίας και προσευχής, έναν χώρο όπου συμβαίνουν θαύματα. Το θαύμα είναι πρωτίστως μια μετατόπιση της αντίληψης, όχι μια διάρρηξη των φυσικών νόμων. Είναι η στιγμή κατά την οποία το καθημερινό ξαφνικά φορτίζεται με νόημα - μια ανάκαμψη, μια ανακούφιση. Σε πολλές παραδόσεις, αυτό νοείται ως θεϊκή παρέμβαση που αποκαθιστά τη ζωή και την τάξη. Ακόμη και μέσα στο θεολογικό του πλαίσιο, βασίζεται στην ερμηνεία: ένα γεγονός μετατρέπεται σε θαύμα μόνο όταν ονομαστεί ως τέτοιο. Τα milagros μου ενσαρκώνονται σωματικά και τελετουργικά μέσω της επιμονής της μνήμης. Η ενασχόλησή μου με την Παναγία δεν αποτελεί πράξη χριστιανικής λατρείας. Αντί για θεσμική παρθένος, εμφανίζεται ως μεταλλασσόμενο σύμβολο προστασίας και παρηγοριάς, συνυφασμένο με κοσμολογίες που προϋπήρχαν του αποικιοκρατικού χριστιανισμού. Ερχόμενη σε διάλογο με τη μορφή της, εξερευνώ πώς τα θηλυκοποιημένα σώματα στρέφονται (και μετατρέπονται) σε συμβολικές μητέρες, αγίες και πνεύματα - όχι μόνο χάριν σωτηρίας, αλλά αναγνώρισης. Τα ex voto διατηρούν μια λειτουργία ως ιδιωματικά αρχεία, συντηρώντας προσωπικές εμπειρίες που ξεφεύγουν της επίσημης ιστορίας. Η παρούσα σειρά συνεχίζει αυτή τη λειτουργία. Κάθε ζωγραφιά λειτουργεί ως θραύσμα μνήμης: ένα αυτοπορτρέτο που γίνεται ταυτόχρονα ομολογία, προσφορά και προσωπικός αναστοχασμός. Αμετάφραστο από τα ισπανικά του πρωτοτύπου, το κείμενο που περιλαμβάνεται στους πίνακες milagros εντοπίζεται εξίσου στην απεύθυνσή του όσο και στο περιεχόμενό του. Με τον ίδιο τρόπο που μπορεί κανείς να συνδιαλλαγεί με μια προσευχή χωρίς να την κατανοήσει αμέσως, η αδιαφάνεια της μητρικής μου γλώσσας στο πλαίσιο αυτής της έκθεσης προστατεύει την οικειότητα και ευαλωτότητα του έργου μου.Item Open Access Για τους ευαίσθητουςΚαπνιστή, Μυρτώ (Πτυχιακή εργασία, 2026-06-22)Πρόκειται για μια εγκατάσταση στην οποία έχω τοποθετήσει τρία έπιπλα: ένα κρεβάτι, μια βιβλιοθήκη και ένα μικρό κομοδίνο. Επίσης, περιλαμβάνει ένα χαλί, έναν καθρέφτη, μαξιλάρια, λάμπες και μια πόρτα. Τα έπιπλα και τα αντικείμενα έχουν τοποθετηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούν μια ατμόσφαιρα παιδικού δωματίου. Εκτός από αυτά, έχω τοποθετήσει γλυπτά τα ποία αλληλεπιδρούν με τον χώρο. Παράλληλα, προβάλω σε έναν από τους τοίχους του δωματίου μια οπτικοακουστική προβολή, την οποία δημιούργησα εγώ.Item Open Access I AM COCOΦραγκούλη, Δάφνη (Πτυχιακή εργασία, 2024-06-26)Διαδραστική εγκατάσταση που αναπαριστά μαγαζί με ρούχα.Item Open Access Κόντρα ΡόλοιΘάνου, Ειρήνη (Πτυχιακή εργασία, 2026)Εγκατάσταση αποτελούμενη από 49 ζωγραφικούς πίνακες, ακρυλικό σε καμβά, 10 × 10 εκ. ο καθένας.Item Open Access ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣΜέμμου, Ελισάβετ (Πτυχιακή εργασία, 2026-06-17)Ο Χριστόφορος είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας, τον οποίο αφηγούμαι με εικόνες που τον αφορούν, που τον περιγράφουν, που τον ξεχωρίζουν. «Κατασκεύασα» το χώρο στον οποίο κατοικεί, για να νιώσω πως είναι η καθημερινότητα του, «ψάχνω» τα προσωπικά του αντικείμενα για να καταλάβω πως λειτουργεί, «ανακατεύω» τα συρτάρια του για να βρω ενθύμια από τη ζωή του. Η παρατήρηση αυτών των στοιχείων λειτουργεί ως μια διαδικασία αναζήτησης, με σκοπό την κατανόηση, όχι μόνο του ίδιου του χαρακτήρα, αλλά και ευρύτερων ανθρώπινων εμπειριών και συναισθημάτων. Το σχέδιο ως μέσο, μολονότι σ’ αυτή τη περίπτωση μιμείται τη φωτογραφία, έχω κατανοήσει πως μου δίνει τη δυνατότητα ενός λεπτότερου χειρισμού της τελικής αίσθησης της εικόνας. Επιπλέον, η επιλογή της ρεαλιστικής αυτής προσέγγισης, αφενός έγκειται στην a priori συνάφεια του μέσου της φωτογραφίας με τις έννοιες της καταγραφής και του τεκμηρίου, αφετέρου με βοηθάει να «προωθήσω» ένα προϊόν φαντασίας ως κάτι το πραγματικό, απτό και ανθρώπινο. Το έργο επιτελεί τη λειτουργία της δραματοθεραπείας, η οποία ενεργοποιεί την ψυχολογική προβολή με τη χρήση εκφραστικών σχημάτων, όπως η δημιουργία μιας φανταστικής ιστορίας, το παιχνίδι ρόλων, η κατασκευή και η εμψύχωση μιας κούκλας, κ.α. Η δική μου κούκλα είναι ο Χριστόφορος.Item Embargo Tohu wa-bohu: Αόρατο και ΑκατασκεύαστοΠαπαθεοδώρου, Αθανασία Θεοδώρα Δήμητρα (Πτυχιακή εργασία, 2026-06-17)Σειρά εικονογραφήσεων που αποτελούνται από 15 έργα διαφορετικών μεγεθών με ασπρόμαυρο σχέδιο.