Communities in ArtΙΑ
Select a community to browse its collections.
- Πτυχιακές, Μεταπτυχιακές Εργασίες και Διδακτορικές Διατριβές
- Δημοσιεύσεις ή άρθρα (δημοσιευμένα ή μη) σε περιοδικά και συνέδρια, βιβλία ή κεφάλαια βιβλίων ανοιχτής πρόσβασης
- Έντυπες Εκδόσεις της ΑΣΚΤ (κατάλογοι εκθέσεων, τιμητικοί τόμοι, πρακτικά συνεδρίων κ.α.)
- Φωτογραφικό και οπτικοακουστικό υλικό που παράγεται από το ίδρυμα στο πλαίσιο διοργάνωσης εκδηλώσεων, εκθέσεων, ομιλιών, συνεδρίων κλπ.
Recent Submissions
AXEL
Κούλια, Γεωργία (Πτυχιακή εργασία, 2026-10-21)
Η κεντρική ιδέα της πτυχιακής μου εργασίας αφορά το τραύμα και τη διαδικασία εξημέρωσης του. Μέσα από μια εικαστική εγκατάσταση, επιχειρώ να αποτυπώσω τη σχέση του ανθρώπου με τις εμπειρίες, τους φόβους και τις αναμνήσεις που τον συνοδεύουν σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Κεντρική μορφή του έργου αποτελεί ο Axel, ένα ανθρωπόμορφο τέρας ύψους τριών μέτρων, το οποίο προσωποποιεί τις σκοτεινές σκέψεις, τον πόνο και τα τραύματα που συχνά προσπαθούμε να αποβάλουμε ή να ξεχάσουμε. Γύρω από τη μορφή του αιωρείται ένα κινούμενο μομπιλέ, αποτελούμενο από μικρότερα γλυπτά που παραπέμπουν σε αναμνήσεις, παιχνίδια και εικόνες ενός προσωπικού, εσωτερικού κόσμου. Μέσα από την έννοια της εξημέρωσης, το έργο προσεγγίζει την αποδοχή ως μια διαδικασία συνύπαρξης με όσα μας έχουν πληγώσει, αναγνωρίζοντάς τα ως αναπόσπαστο μέρος της προσωπικής μας ιστορίας και της διαμόρφωσης μας. Παρότι τα επιμέρους γλυπτά μοιράζονται έναν κοινό κατασκευαστικό πυρήνα, διαφοροποιούνται ως προς τις υφές, τις μορφές και τα υλικά τους, όπως το latex, τα υφάσματα και ο χαρτοπολτός. Η υλική αυτή ποικιλομορφία υπογραμμίζει τη μοναδικότητα κάθε εμπειρίας και τη διαφορετική μορφή που μπορεί να αποκτήσει ένα τραύμα.
Δράκος βρεφών
Παπαδάκης, Στέφανος (Πτυχιακή εργασία, 2025-10)
Δράκος Βρεφών. Το έργο μου πραγματεύεται την αποτύπωση βρεφών, τα οποία εμφανίζονται δύσμορφα με φαλλικά στοιχεία με υλικό τον πηλό. Τα βρέφη, ενωμένα σε δράκο, ενσωματώνουν τερατώδη χαρακτηριστικά εκπέμποντας πληθώρα εντυπώσεων και ακολουθούν μια σειρά δίνοντας την αίσθηση ότι έχουν κίνηση προς μία κατεύθυνση. Ο δράκος πλαισιώνει την αντίφαση της κατάστασης και των χαρακτήρων: από τη μία φαίνεται στάσιμος ,αλλά συγχρόνως δηλώνει κίνηση. Τα βρέφη, που δημιουργούν τον δράκο, εγκαταλείπουν την αθώα, γαλήνια και ειρηνική μορφή με την οποία τα υιοθετούμε στη συνείδηση μας συνήθως και αντίθετα ακτινοβολούν φόβο, πανικό, αγωνία, τερατομορφία. Επίσης, φαίνονται αδύναμα μέσα από τις φόρμες τους, σαν σύνολο όμως, ως δράκος πλέον αποκτούν μεγάλη δυναμική. Στο έργο καθρεφτίζονται οι επιρροές μου από τον κόσμο της μουσικής, των ταινιών, και των αντιθέσεων της κοινωνίας, των στερεοτυπικών ρόλων όσων επιφορτίζονται με την προστασία μας, δίχως να αντιλαμβανόμαστε ότι πίσω από τη φενάκη της στοργής και της αλληλεγγύης υποκρύπτεται η αέναη ανάγκη του ανθρώπου να κυριαρχήσει. Η βρεφική και αδύναμη σύσταση του δράκου καταβαραθρώνει την επίπλαστη πραγματικότητα της ρώμης και του απόλυτου ηγετικού ρόλου που παραδοσιακά συνδέεται με την αρρενωπότητα. Το παραπάνω συνονθύλευμα οδηγεί στη δημιουργία αυτού του έργου. Εν κατακλείδι, με το έργο αυτό προσπάθησα να αποτυπώσω τις αντιφάσεις των κοινωνικών στερεοτύπων και να δηλώσω τη στάση μου.
Εξώδρεμα
Τσιρώνη, Μαρίνα (Μεταπτυχιακή εργασία, 2026-11-09)
Η διπλωματική εργασία, με τίτλο Εξώδερμα, διερευνά τη συνεργασία ως καλλιτεχνική μεθοδολογία και τη σχέση μεταξύ συλλογικής εμπειρίας και ατομικής δημιουργίας. Πυρήνα της έρευνάς μου αποτελεί η σχέση σώματος, μνήμης και συναισθήματος, καθώς και ο μετασχηματισμός προσωπικών βιωμάτων σε υλικές και επιτελεστικές μορφές. Η μεθοδολογία που προτείνω στην παρούσα εργασία ορίζεται από δύο αλληλένδετα πλαίσια συνεργασίας. Το πρώτο αφορά μια σειρά καλλιτεχνικών εργαστηρίων για λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας, στα οποία αξιοποίησα τη μάσκα ως έναυσμα δημιουργικού πειραματισμού. Ως αποτέλεσμα, τα έργα που δημιούργησαν οι συμμετέχοντες ανέδειξαν ορισμένες αντιθετικές έννοιες, οι οποίες αποτέλεσαν την αφετηρία, για τη δημιουργία τεσσάρων γλυπτών. Το δεύτερο πλαίσιο αφορά τη συνεργασία μου με την Ισιδώρα Φρέιζερ, χορεύτρια και εκπαιδευτικό, για τη δημιουργία μιας performance for camera με τίτλο Practice for an Exit. Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας, τα τέσσερα γλυπτά που δημιούργησα ενεργοποιήθηκαν κινησιολογικά μέσα από μια επιτέλεση. Με αυτόν τον τρόπο, διερεύνησα τη δυνατότητα των γλυπτών να συμβολίζουν συναισθηματικές καταστάσεις και να τις μετατρέπουν σε σωματική δράση. Παράλληλα, εξετάζω τον ρόλο μου ως καλλιτέχνιδα, αναγνωρίζοντας τη συμβολή των συμμετεχόντων και διερευνώντας τα όρια μεταξύ συνεργασίας και ατομικής δημιουργίας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, προτείνω το Εξώδερμα ως έναν ενδιάμεσο χώρο συνάντησης του ατομικής και συλλογικής δημιουργίας.
Παίζοντας Μουσική
Ανδρέου, Στέφανος (Πτυχιακή εργασία, 2026-10)
Πάντα μου άρεσε να ακούω μουσική. Μου άρεσε όμως και να παρατηρώ τους μουσικούς που έπαιζαν. Ο ερμηνευτής μου φαίνεται σαν ένα είδος ακροβάτη που εκπαιδεύει τα χέρια και τα δάχτυλα του να κάνουν πολύ σύνθετα πράγματα. Ταχύτητα , ακρίβεια, έλεγχος στον Ρυθμό είναι μερικά από αυτά Στη θεματική ενότητα «Παίζοντας Μουσική» γίνεται μια προσπάθεια να δείξω αυτήν την όψη της μουσικής ,σαν μια σωματική επαφή του ερμηνευτή με τα όργανα. Αυτό με οδήγησε να ασχοληθώ με τα χέρια πάνω στα όργανα, τα οποία είναι και το μέσο που αναπαράγουμε την μουσική. Τα χέρια είναι περισσότερα από 2 σε κάθε πίνακα σε μια προσπάθεια να δείξω την κίνηση αλλά και την τεχνική δυσκολία και προσπάθεια που απαιτεί η μουσική ερμηνεία. Τα χέρια άλλοτε τεντωμένα ή στραμμένα σε άβολες θέσεις άλλοτε απαλά και αρμονικά τοποθετημένα οδηγούν στους ήχους που απολαμβάνουμε (ή και όχι ) όταν ακούμε μουσική. Τα χέρια που επέλεξα να ζωγραφίσω είναι από φίλους και συγγενείς μουσικούς. Φωτογραφήθηκαν παίζοντας ή κρατώντας τα όργανα τους. Και μετά από τις διάφορες αφορμές δημιούργησα τις παρακάτω συνθέσεις. Στις συνθέσεις αυτές οι επιλογές των χρωμάτων , των τόνων και το σχημάτων έγιναν με σκοπό να αναδείξω την θεματική μου, όσο το δυνατόν περισσότερο.
Βύρσα
Κασόλας, Άγγελος (Πτυχιακή εργασία, 2026-07-01)
Η Βύρσα είναι μια πολυμεσική επιτοίχια εγκατάσταση, μεταβλητών διαστάσεων, που επιχειρεί, μέσα από την αποδόμηση και την ανασύνθεση, να χαρτογραφήσει την έννοια της ταυτότητας. Χρησιμοποιώντας το ίδιο μου το πρόσωπο και το σώμα, ως πρωτογενές υλικό, καταγράφω μια κοινή, αλλά ταυτόχρονα προσωπική στιγμή: τη μετάβαση ανάμεσα σε αυτό που χρειάζεται να αφήσεις, ώστε να βρεις αυτό που χρειάζεσαι. Ο πυρήνας του έργου αναπτύσσεται μέσα από δύο εικαστικά μέσα, το κολάζ / ντεκολάζ και τη γλυπτική φόρμα του λάτεξ. Η διαδικασία ξεκινά από τη μηχανική αναπαραγωγή. Φωτοαντίγραφα του εαυτού μου σκίζονται, αποσυντίθενται και επανασυντίθενται εκ νέου. Αυτές οι χειρονομίες φέρουν μέσα τους ένα φάσμα αντιφατικών συναισθημάτων, από την οργή, τον πόνο του διαμελισμού, μέχρι την πραότητα της αποδοχής και την τελική μεταμόρφωση. Η έρευνα επεκτείνεται τρισδιάστατα με τη χρήση ομοιωμάτων από λάτεξ, παραγμένων από τα εκμαγεία του προσώπου και του σώματός μου. Άλλοτε βυθισμένα στο μελάνι, άλλοτε ¨γυμνά¨κι ευάλωτα, τσαλακώνονται, σκίζονται ή ξεπερνούν τα όρια της αντοχής τους, δημιουργώντας μια αντίστιξη μεταξύ της βιομηχανικής παραγωγής και της έννοιας του πρωτότυπου. Στο σύνολό της, η εγκατάσταση λειτουργεί ως καθρέφτης. Προσκαλεί τον θεατή να αναλογιστεί τις δικές του διαδικασίες αποδόμησης και ανασύνθεσης, και γίνεται ο φορέας της πάλης που δίνουμε καθημερινά ώστε να ορίσουμε τον εαυτό μας μέσα από θραύσματα.

