Πτυχιακές Εργασίες

Permanent URI for this community

https://artia.asfa.gr/handle/artia/5

Browse by

Results 1 - 20 of 47

Open Access
2½ ήλιοι τουλάχιστον
Βλάχος, Χαράλαμπος (Πτυχιακή εργασία, 2024-10-23)
Ζωγραφική, video-εγκατάσταση, ζωντανά γλυπτά
Open Access
Agnes
Βεργίνη, Κωνσταντίνα (Πτυχιακή εργασία, 2025-07-02)
Η παρούσα πτυχιακή εργασία έχει ως βάση της το ταξίδι στον Κάτω Κόσμο. Το συγκεκριμένο αφήγημα έχει υπάρξει σε κάποια μορφή στις μυθολογίες όλων των πολιτισμών του κόσμου, με πιο σύνηθες σκοπό της «επίσκεψης» του εκάστοτε πρωταγωνιστή η διάσωση κάποιου αγαπημένου προσώπου από τον θάνατο. Κύρια έμπνευση μου για την εργασία αυτή αποτέλεσαι ο μύθος του Ορφέα και της Ευρυδίκης. Μέσα από αυτό το αφηγηματικό πλαίσιο, επιθυμία μου ήταν να εξερευνήσω την αυτοθυσία και τα άκρα στα οποία μπορεί να φτάσει κάποιος άνθρωπος για χάρη κάποιου άλλου. Το περιβάλλον στο οποίο ακολουθούμε την κεντρική χαρακτήρα, που οδηγεί την εξερεύνηση, είναι ξεχασμένα γοτθικά μνημεία. Η φύση έχει εδώ και καιρό αρχίσει την επαναπροσάρτηση τους, όμως η παρουσία και το μεγαλείο τους είναι κάτι που δύσκολα αγνοείται, όταν επιτέλους ανακαλυφθεί. Ο μυστικισμός που περιτριγυρίζει τον Μεσαίωνα είναι κάτι που πάντα με συνάρπαζε, όπως και πολλούς άλλους καλλιτέχνες ανά τα χρόνια, με τρανταχτό παράδειγμα το κίνημα του Βικτωριανού Μεσαιωνισμού και συγκεκριμένα τους προ-Ραφαηλίτες, από όπου έχω εμπνευστεί μεγάλο κομμάτι της αισθητικής που ακολουθώ. Η γοτθική αρχιτεκτονική παίζει πρωταρχικό ρόλο στην αισθητική αυτή, λόγω του ότι εκφράζει την περιπλοκή αλλά και το αίσθημα του μυστηρίου και του δέοντος που θέλω να ενσωματώσω στο έργο μου. Η λήθη είναι επίσης ένα σημαντικό κομμάτι αυτού που θέλω να εξερευνήσω μέσω της πτυχιακής μου εργασίας. Τα ανθρώπινα κατασκευάσματα τα οποία φαντάζουν αέναα και άφθαρτα, με το πέρασμα του χρόνου καταλήγουν εξαιρετικά πολύ εύκολα διαλυμένα και εγκαταλελειμμένα, παρά τις πεποιθήσεις των ανθρώπων που τα χτίσανε. Αποφάσισα να χρησιμοποιήσω ως μέσο απόδοσης το 2d animation σε συνδυασμό με την ψηφιακή εικονογράφηση. Τα τυπώματα και οι εικονογραφήσεις από τον 19ο και τις αρχές του 20ου αιώνα σε συνδυασμό με ιαπωνικά τυπώματα και μετέπειτα anime, ιδιαιτέρως της δεκαετίας του ‘90, αποτελούν το κύριο στυλ που επιθυμώ να επικαλεστώ, κάτι το οποίο μέσω των ψηφιακών μέσων μπορώ να κάνω χωρίς περιορισμούς. Η χρήση της γραμμής και των πλακάτων σκιών αποτελεί συνδετικό κρίκο των δύο τεχνοτροποιών. Με την ολοκλήρωση, λοιπόν, αυτής της εργασίας, στόχος μου είναι η κινητοποίηση του θεατή προς τα συναισθήματα που περιέγραψα παραπάνω. Η επίκληση του μυστικισμού, της λήθης αλλά και η γέννηση του ερωτήματος «Μέχρι που θα έφτανες για κάποιον;».
Open Access
Alpha-mechano (α-mechano)
González-Sigler, Angel (Πτυχιακή εργασία, 2026-03-04)
Τo α-mechαno (μία αρχαιολογία του μέλλοντος) πραγματεύεται μια μάταιη, αδύνατη συνάντηση σε ένα μακρινό μέλλον: μια επαφή ανάμεσα στα θραύσματα μιας εξελιγμένης μορφής μηχανής, η οποία επιχειρεί να ανασυντεθεί, και στο μοναδικό ίχνος που θα έχει απομείνει από τον ατελή δημιουργό της — αποσπασματικές, εφήμερες εικόνες σωμάτων, αντανακλάσεις, φευγαλέες προβολές χεριών, φαντάσματα. Η συνάντηση αυτή εκτυλίσσεται σε έναν μεθοριακό χώρο, σε ένα σχεδόν ανεπαίσθητο κατώφλι ανάμεσα σε δύο χρονικές διαστάσεις: το παρελθόν και το μέλλον. Η νοσταλγία της μηχανής για τον άνθρωπο εκφράζεται μέσα από μία χειρονομία: το άγγιγμα — μια θεμελιώδη, βαθιά ανθρώπινη ανάγκη, που ωστόσο δεν θα εκπληρωθεί ποτέ. α-mechαno είναι μία οπτικό-ακουστική εμπειρία η οποία αποτελείται από τρεις αλληλένδετες ενότητες: • Ένα γλυπτό κατασκευασμένο από οπτικές ίνες. • Έναν ¨inmersive¨/βιωματικό χώρο, οριοθετημένο από μια ημιδιάφανη υφασμάτινη επιφάνεια. Η επιφάνεια αυτή λούζεται από ροές φωτός μεταβλητής έντασης, λειτουργεί ως πεδίο προβολής και καλεί τον θεατή να κινηθεί στο εσωτερικό της. • Βιντεοπροβολές που συμπληρώνουν το οπτικό περιβάλλον.
Open Access
Articulations of Chaos
Σακλάς, Εμμανουήλ (Πτυχιακή εργασία, 2024)
Όταν ακούμε τον παφλασμό της θάλασσας, το βουητό του ανέμου ή το τριζοβόλημα της φωτιάς, βιώνουμε έναν αισθητηριακό κορεσμό, συλλαμβάνοντας τέτοια φαινόμενα ως συνεχή, αντί γι αυτό που είναι στην πραγματικότητα: γαλαξίες αναρίθμητων γεγονότων πέραν του φάσματος της αντίληψης μας. Ο φιλόσοφος Michel Serres προσδιορίζει τον θόρυβο ως το μόνο πραγματικό συνεχές: μια «αρχέγονη σούπα» άπειρης πληροφορίας από την οποία αναδύονται όλες οι μορφές και τα σήματα. Η προσέγγιση του θορύβου ως εννοιολογικού πυρήνα μιας καλλιτεχνικής πρακτικής μοιάζει με οξύμωρο εγχείρημα, καθώς μόλις αποκτήσει μορφή, ο θόρυβος παύει να εκφράζει αυτή την κοσμική υπόκρουση απεριόριστων πιθανοτήτων που τον συγκροτεί και μεταλλάσσεται σε ιδιομορφία.
Open Access
Black, Blacker than black
Τζανιδάκη, Χριστιάννα-Ίρμα (Πτυχιακή εργασία, 2022)
Το μπάνιο, χώρος απόλυτα ιδιωτικός. Το σώμα εκεί σε μια ευάλωτη συνθήκη, που χαρακτηρίζεται από επαναληπτικότητα, πρωταρχικής αναγκαιότητας εκτίθεται σε μυστικές εσωτερικές διεργασίες. Η παρουσία του νερού, κυρίαρχη στο χώρο προσδιορίζει την πορεία της λειτουργίας της ανθρώπινης συνθήκης προς τη μεταμόρφωση. Το αποχωρητήριο, χώρος συγκέντρωσης και ταυτόχρονα απομάκρυνσης του περιττού. Εκεί όπου η κένωση μέσα από την υπερίσχυση, τον έλεγχο καθορίζει το τι είναι χρήσιμο και τι περιττό. Η απομάκρυνση αυτή επιτυγχάνεται μέσω ενός δικτύου σωληνώσεων, μέρος ενός ευρύτερου συστήματος οχετών και υπονόμων, που υπάρχει και αναπτύσσεται παράλληλα αλλά υπόγεια και υποχθόνια σε σχέση με ολόκληρη την ανθρώπινη δραστηριότητα και ζωή. Σαν ένας υπαρκτός Κάτω Κόσμος μη αποδεχτός, απεχθής αποκρουστικός. Το πλύσιμο, ενέργεια κάθαρσης και εξαγνισμού για να προσεγγίσουμε το Θείο. Στο δοχείο του νιπτήρα καθαρίζουμε τα χέρια μας και βλέπουμε το είδωλο μας. Σε ένα γεμάτο νιπτήρα θα βλέπαμε δύο εαυτούς, έναν στον καθρέφτη και έναν στο νερό. Η μπανιέρα και η βάπτιση. Η διείσδυση μέσω της βύθισης μας οδηγεί στο υποσυνείδητο και στα όνειρα. Μια βίαιη διαδικασία, σαν πνιγμός στον υγρό σάκο της εύθραυστης συνειδητότητας μέσα από την οποία έρχεται η μεταμόρφωση. Ο ψυχαναλυτής Carl Jung ονομάζει το υποσυνείδητο σκιά (shadow*) και γράφει πώς “όλοι κουβαλάμε μια σκιά και όσο λιγότερο ενσαρκώνεται στην συνειδητή ζωή, τόσο πιο μαύρη και πηχτή γίνεται”. Η συνειδητοποίηση, η αποδοχή της σκιάς και η εργασία πάνω σε αυτή συνδέονται με το αλχημικό nigredo*. Μια διαδικασία δύσκολη και επώδυνη, μια φοβερή μελαγχολία, το πιο μαύρο από όλα τα μαύρα (black, blacker than black). Περιλαμβάνει το mortificatio* και το putrifactio*. Για να επιτευχθεί η μεταμόρφωση πρέπει να έρθει πρώτα ο θάνατος μέσω του διαμελισμού, ο διαχωρισμός από το ανθρώπινο σώμα. Όλος ο πόνος έρχεται να μας ωφελήσει, το 99% της σκιάς είναι αγνό χρυσό, καθώς θα είμαστε πιο κοντά στην εξέλιξη της προσωπικότητας μας και στην επέκταση της συνειδητότητας. Η εκδορά, χωρίς μάτια έχει στρίψει το βλέμμα της προς τα μέσα, εκεί που κάποτε υπήρχαν τα όργανα και ψάχνει κάτι πιο βαθιά. *shadow(σκιά):ο ψυχαναλυτής Carl Jung είχε ονομάσει την δική του θεωρία για το υποσυνείδητο shadow(σκιά), όπου σκιά είναι όλες αυτές οι πτυχές της προσωπικότητας μας, που υπάρχουν μέσα μας αλλά ο συνειδητός εαυτός τις καταπιέζει γιατί δεν μπορεί να βρει καμία ταύτιση με αυτές. *nigredo(μαύρισμα) ο Jung μελετώντας αλχημικά κείμενα, τις αρχές των οποίων εφάρμοσε στον ψυχισμό, βρίσκει το nigredo. Το nigredo, στην αλχημεία, είναι το πρώτο στάδιο της παρασκευής της φιλοσοφικής λίθου, όπου τα υλικά βράζουν και δημιουργούν ένα πηχτό, μαύρο μίγμα.*mortificatio( σκότωμα)*putrifactio (σάπισμα)
Open Access
Content 49,99
Καράκου, Ελένη (Πτυχιακή εργασία, 2024-01-31)
Η πτυχιακή μου εργασία, με τίτλο CONTENT 49,99, είναι μια βίντεο-εγκατάσταση και βιντεο-περφόρμανς που διερευνά τη σχέση καπιταλισμού, γυναικείας ταυτότητας και της εμπορευματοποίησης του καλλιτέχνη στη σύγχρονη εποχή. Μέσα από πέντβιντεο-προβολές, παρουσιάζομαι να ποζάρω, σατιρίζοντας τη συνεχή ανάγκη αυτοπροβολής και την "πώληση" της καλλιτεχνικής περσόνας στα κοινωνικά δίκτυα. Η ειρωνεία του έργου έγκειται στην αυτοδιαφήμιση, όπου η καλλιτέχνις γίνεται προϊόν, σχολιάζοντας την πίεση που ασκείται στις γυναίκες δημιουργούς να συμμορφωθούν με συγκεκριμένα πρότυπα για να πετύχουν.
Open Access
Cozy Companions for Dreamy Nights
Πελεκάνου, Μαρία (Πτυχιακή εργασία, 2024-10-23)
Στο έργο Cozy Companions for Dreamy Nights (Άνετοι σύντροφοι για ονειρεμένες νύχτες) ,μετατρέποντας τον σκύλο μου σε πρωταγωνιστή του έργου , τοποθετώ στο επίκεντρο της διπλωματικής ένα κομμάτι του εαυτού μου. Η σχέση σκύλου -ανθρώπου, σε αντιδιαστολή με τη σχέση με άλλα κατοικίδια, διέπεται από ορισμένα χαρακτηριστικά που ανέκαθεν με συγκινούσαν και με προβλημάτιζαν, ωθώντας με να ερευνήσω αυτή την ανεξήγητα έντονη αγάπη μεταξύ τους. Στο Cozy Companions for Dreamy Nights ακολουθώ μια υπερβολή στα μεγέθη, μεγεθύνω τα αντικείμενα στο χώρο ώστε να γίνει πιο έντονο το αίσθημα της ασφάλειας (ή της ανησυχίας), της αμφίθυμης ανάγκης να αγγίξεις το υπερμέγεθες ζώο. Η κατασκευή ακολουθεί τη δομή ενός πραξινοσκόπιου (praxinoscope), το οποίο απεικονίζει ένα σκύλο να τρέχει διαρκώς, δίνοντας στον θεατή χρόνο να εξοικειωθεί με την εικόνα και την κίνηση του ζώου. Η χρήση του εν λόγω εργαλείου έχει ρόλο καθησυχαστικό/νανουριστικό. Η παρουσία της γούνας ωθεί στο άγγιγμα του ζώου. Το περιβάλλον του έργου έχει ως στόχο να σκεφτούμε τον ρόλο των ζώων στην ικανοποίηση της ανθρώπινης ανάγκης για ηρεμία και ασφάλεια – κάτι που και εγώ βιώνω μέσα από την καθημερινή σχέση με τον σκύλο μου. Ο σκύλος που τρέχει, ή ονειρεύεται ότι τρέχει, μετατρέπεται σε μέτρο και σύμβολο της δικής μας ελευθερίας.
Open Access
Deleted Scenes
Βλάχου, Σοφία (Πτυχιακή εργασία, 2024-01-24)
3 Βίντεο-προβολές 11 φωτογραφίες (εκτύπωση σε ακριλυκό) 1 Βιβλίο
Open Access
Dëshirat e frikës
Tafaruci, Diver (Πτυχιακή εργασία, 2026-03-11)
Η καλλιτεχνική αυτή εργασία αποτελεί ένα προσωπικό αρχείο μνήμης ,που συγκροτείται μέσα από αντικείμενα ,εικόνες και αφηγήσεις . Στόχος της είναι να επαναπροσεγγίσεις τη δική μου γέννηση ,τη μετανάστευση και τη διαδρομή μέσα από την οποία διαμορφώθηκε η ταυτότητα μου. Η ανάγκη κατανόησης του παρελθόντος γίνεται η αφετηρία μιας προσωπικής αναζήτησης .Το έργο λειτουργεί ως αρχείο βιωμάτων ,οπού προσωπικά αντικείμενα και οικογενειακές μνήμες συνδέουν το παρελθόν με το παρόν .Κάθε στοιχείο λειτουργεί ως φορέας μνήμης ,δημιουργώντας μια αφήγηση που αποτυπώνει την δικιά μου διαδρομή .
Open Access
Exit Plan
Γαλάνη, Φαίδρα (Πτυχιακή εργασία, 2025-10)
Η έκθεση “Exit Plan” παρουσιάζει δέκα φωτογραφικά έργα τυπωμένα σε backlit prints και τοποθετημένα σε φωτεινά κουτιά μέσα σε έναν σκοτεινό χώρο, όπου η μόνη πηγή φωτός προέρχεται από τα ίδια τα έργα. Η εγκατάσταση δημιουργεί μια ατμόσφαιρα εσωστρέφειας και έντασης, προσκαλώντας τον θεατή σε μια βιωματική εμπειρία θέασης. Τα έργα κινούνται στο μεταίχμιο μεταξύ φωτογραφίας και ζωγραφικής, καθώς η ψηφιακή επεξεργασία μέσω Photoshop λειτουργεί ως βασικό μέσο μετασχηματισμού της εικόνας. Τα αυτοπορτρέτα δεν καταγράφουν απλώς την εξωτερική όψη, αλλά επανασυνθέτουν το σώμα και το περιβάλλον σε σκηνοθετημένα, ονειρικά τοπία που αψηφούν τη λογική της γραμμικής αφήγησης. Κάθε εικόνα αποτελεί ένα αυτόνομο σύμπαν, όπου το πραγματικό και το φαντασιακό συγχωνεύονται, δημιουργώντας συναισθηματικά φορτισμένες καταστάσεις. Οι χώροι μοιάζουν οικείοι και ταυτόχρονα ξένοι, ενώ η παρουσία της φιγούρας λειτουργεί ως φορέας εσωτερικών εντάσεων. Η θεματική της έκθεσης περιστρέφεται γύρω από την υπαρξιακή εμπειρία του πόνου, του φόβου και της απομόνωσης. Μέσα από την αποδόμηση της πραγματικότητας και τη δημιουργία υβριδικών εικόνων, τα έργα διερευνούν την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και την αίσθηση εγκλωβισμού σε εσωτερικά και εξωτερικά τοπία. Το Exit Plan δεν προτείνει μια σαφή διέξοδο, αλλά διατηρεί μια συνθήκη αιώρησης, όπου το νόημα παραμένει ρευστό και ασταθές. Ο θεατής κινείται μέσα σε ένα διασπασμένο ψυχολογικό τοπίο, όπου οι εικόνες λειτουργούν λιγότερο ως αφηγήσεις και περισσότερο ως συναισθηματικά ερεθίσματα, προσκαλώντας σε μια προσωπική, ανοιχτή ανάγνωση που διαμορφώνεται από τη μνήμη, την αντίληψη και τη συγκινησιακή εμπειρία.
Open Access
Exquisite Corpse
Σκάρλα, Ξανθή (Πτυχιακή εργασία, 2026-03-11)
Το έργο μου διερευνά το σώμα όχι ως σταθερή ανατομία αλλά ως ασυνεχή, ρευστό, επανασυνδεόμενο πεδίο δυνατοτήτων, ροών και εντάσεων. Ένα σώμα που δεν είναι ακόμη «οργανωμένο» — ένα σύγχρονο Σώμα Δίχως Όργανα. Τα γλυπτά μου λειτουργούν ως υλικές εκδοχές αυτής της κατάστασης. Η μορφή προκύπτει από αποσπασματικές συνδέσεις, παράγοντας υβριδικές και παραμορφωμένες σωματικότητες που παρουσιάζονται όχι ως δεδομένη οντότητα αλλά ως διαδικασία: ένα διαρκές γίγνεσθαι ανάμεσα στη διάρρηξη και τη σύνδεση, στην οργάνωση και την απο-οργάνωση, στο εικονικό και το πραγματικό, στον χρόνο και τη δυνατότητα, στο φθαρτό και το αιώνιο.
Open Access
Look_up
Χαραλαμποπούλου, Παρασκευή (Πτυχιακή εργασία, 2024-10-16)
Ένας Instagram λογαριασμός μετατρέπεται σε εγκατάσταση στον χώρο. Φωτογραφίες από ευρήματα που ανακαλύπτονται τυχαία στην πόλη ενώ περπατάω, δημιουργούν μια σειρά από φωτογραφίες, όλες με προοπτική προς τα κάτω. Κάποιες από αυτές τις φωτογραφίες δημιουργούνται σε animated gif και δημιουργούν ένα βίντεο με συνεχόμενο scroll down. Όπως η περιπλάνηση μας στην πόλη αποσπασματική, γεμάτη εκπλήξεις και εμπόδια, έτσι και η περιπλάνηση μας στο διαδίκτυο και τα social media. Φωτογραφίες και βίντεο (σε μια κάθετη οθόνη τηλεόρασης, ώστε να δίνει την εντύπωση ενός μεγεθυμένου κινητού) μπλέκονται και απλώνονται στον χώρο. Η σειρά των φωτογραφιών ξεκίνησε όταν περπατώντας στο πεζοδρόμιο, καθώς συνάντησα τη σήμανση των τυφλών, μετά από μια συνεδρία ψυχοθεραπείας. Οι φωτογραφίες δεν είναι σκηνοθετημένες. Είναι προϊόν περιπλάνησης και ανακάλυψης. Μια συνομιλία με τα ευρήματα της περιπλάνησης άλλοτε αυτά σε κάνουν να χαμογελάς, άλλοτε να απορείς, άλλοτε σου αποσπούν το ενδιαφέρον αισθητικά. Με νόημα ή με την απουσία του έτσι και οι δυναμικές των σχέσεων όπως αυτές προκύπτουν. Τι είναι αυτό που κινεί την προσοχή; Στατικότητα μέσα στη συνεχή ροή, εφήμερο μέσα στο αέναο, στιγμιαίες αναρτήσεις σε αδιάκοπες ροές χιλιάδων άλλων, διασπασμένες εικόνες μέσα στην αστική περιπλάνηση ή στο διαδίκτυο. Κινούμενες εικόνες (stop motion) μεταμορφώνονται σε post, δημιουργώντας μια μικρή ιστορία. Σε ένα κόσμο που κινείται διαρκώς η, παλινδρομική και επαναλαμβανόμενη αυτή κίνηση, μοιάζει να συνοδεύει τον παράταιρο χαρακτήρα της ύπαρξης των αντικειμένων στο έδαφος του αστικού τοπίου.
Open Access
Luna Meta Park
Φλέσσας, Εμμανουήλ (Πτυχιακή εργασία, 2022)
Το Luna Meta Park είναι ένα μετα- βατικό πάρκο, που αποτελείται από βιο- παιχνίδια. Τα βιο- παιχνίδια αναφέρονται στην απεδαφικοποίηση ή εδαφικοποίηση σε άλλους τόπους. Κατασκευάσαμε αυτή την έννοια για να μιλήσουμε για την μετα- μόρφωση του φυσικού για την μετάβαση στο ψηφιακό για τις μεταστάσεις του ανθρώπινου.
Open Access
m.other
Πατάκα, Κατερίνα (Πτυχιακή εργασία, 0026-06-24)
Η πτυχιακή μου εργασία αφορά μία έρευνα σχετική με τη δημιουργία ενός ιδρύματος συμβουλετικού χαρακτήρα, από καλλιτέχνες για καλλιτέχνες. Mία έρευνα για την διαμόρφωση μελλοντικών προγραμμάτων, βασισμένη σε δύο πυλώνες, τους καλλιτέχνες του αύριο και τους καταρτισμένους ανθρώπους στο εμπόριο της σύγχρονης τέχνης του σήμερα. Συμπέρασμα αυτής, το χάσμα ανάμεσα στον δημιουργικό κόσμο και τον κόσμο του εμπορίου, με τελικό στόχο να διερευνηθεί εάν η ανάγκη μιας “ενδιάμεσης” πρακτικής που θα ενώνει με διαφάνεια τον δημιουργό με το εμπόριο της τέχνης είναι τελικά ζωτικής σημασίας. Η έρευνα παίρνει μορφή στην εφημερίδα μαζί με όλα τα πορίσματα αυτής και πλαισιώνεται με το μέσο της εγκατάστασης στον εκθεσιακό χώρο της "Νίκος Κεσσανλής" στην Ανωτάτη Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας, με την διαμόρφωση ενός "lobby" του ιδρύματος m.other.
Open Access
Miss Violencce
Αθανασίου, Ευαγγελία (Πτυχιακή εργασία, 2025-02-24)
Το έργο "Miss Violence" αποτελεί μια εικαστική αφήγηση που ξεδιπλώνεται μέσα από ανθρωποκεντρικές, αφηγηματικές, ρεαλιστικές συνθέσεις. Οι πίνακες, δουλεμένοι με λάδι σε καμβά, αποτυπώνουν στιγμές που διαδραματίζονται κυρίως σε εσωτερικούς χώρους, όπου η ατμόσφαιρα και η σκηνοθεσία του φωτός γίνονται αναπόσπαστα στοιχεία της αφήγησης. Η εικαστική αυτή ενότητα αντλεί την έμπνευσή της από γυναικείες μορφές που έχουν υποστεί κάποια μορφή βίας, η οποία δεν είναι πάντα έκδηλη. Πρόκειται περισσότερο για μια εσωτερικευμένη μορφή βίας, την οποία η γυναίκα έχει ασυνείδητα εγκολπωθεί λόγω του ρόλου που της έχει επιβληθεί από την κοινωνία. Τα έργα της έκθεσης δεν ασκούν άμεση κριτική στους παραδοσιακούς ρόλους της γυναίκας, ούτε συνιστούν μια κραυγή ανάδειξης του γυναικείου «τραύματος». Δεν πρόκειται για μια φεμινιστική δήλωση, αλλά για μια οπτική αποτύπωση της αδράνειας που γεννάται από τη σύγκρουση αντικρουόμενων ερμηνειών: του τέλειου και του ανυπόφορου, της ελπίδας και της φθοράς, της απάθειας και της ανάγκης, της επιλογής και του αδιεξόδου. Οι χώροι που φιλοξενούν τις ανθρώπινες μορφές λειτουργούν ως τόποι εγκλωβισμού, αλλά και στοχασμού. Οι γυναίκες που απεικονίζονται μοιάζουν βυθισμένες σε μια σιωπηλή ένταση, όπου η βία υπάρχει ως υπαινιγμός μέσα σε μια καθημερινότητα, κεκαλυμμένη από την επιφανειακή ομορφιά και την επιβεβλημένη κανονικότητα. Αυτοί οι υπαινιγμοί γεννήθηκαν μέσα από αναμνήσεις, εμπειρίες, εικόνες και αναγνώσματα, βιώματα προσωπικά ή μη. Στην προσπάθειά μου να τους συνθέσω ώστε να αποτελέσουν ολοκληρωμένη ενότητα, οι θεωρήσεις μου πολλές φορές ανατράπηκαν. Κι έτσι, τελικά, παρουσιάζονται μόνο λίγα θραύσματα μιας ιδέας - αρκετά ώστε να γεννήσουν ερωτήματα, να επιτρέψουν στον θεατή να συμπληρώσει τις σιωπές και να ανακαλύψει τις αλήθειες που κρύβονται πίσω από τις εικόνες.
Open Access
Morpheus
Παπαδοπούλου, Δήμητρα - Θεοδώρα Α. (Πτυχιακή εργασία, 2023)
Τα videogames συνδέονται με τον κόσμο των εικαστικών, αποδεικνύοντας πως εκτός από τρόπος ψυχαγωγίας, μπορούν να γίνουν και τρόπος έκφρασης. Στο «M0RPHEUS», ο θεατής έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει διαδραστικά, χρησιμοποιώντας το χειριστήριο, περιπλανόμενος σε έναν ουτοπικό, ψηφιακό κόσμο. Αφυπνίζοντας την παιδικότητα που κρύβει μέσα του η οποία έχει καταπιεστεί από την απαιτητικότητα της σύγχρονης ζωής και ανακτάται μέσα από την ψυχαγωγία. «Παιχνίδια» και «Videogames». Οι ίδιοι οι χαρακτήρες μοιάζουν με έμβια παιχνίδια. Χαρακτήρες που θα μπορούσαμε να δούμε σε όνειρο. Κάθε ένας έχει τη δική του προσωπικότητα, άλλοι είναι «καλοί», άλλοι «κακοί». Άλλοι βοηθούν και άλλοι όχι. Ο παίκτης παίρνει τον ρόλο του πρωταγωνιστή και πρέπει να βρει και να εξολοθρεύσει τους Εφιάλτες για να σώσει τον Πύργο των Ονείρων. Για να πετύχουμε τους στόχους μας, πρέπει να υπερνικήσουμε τους φόβους μας και να αντιμετωπίσουμε τα εμπόδια στο δρόμο μας. Ο δρόμος ίσως να είναι περίπλοκος και δύσκολος. Όμως, με την σωστή καθοδήγηση και κρίση, θα καταφέρουμε να βρούμε την έξοδο.
Open Access
P.O.O.P (Pixels On Oil Painting)
Αγόρος, Κωνσταντίνος (Πτυχιακή εργασία, 2023-06)
Ζωγραφίζοντας πάνω σε καμβά δημιουργείται ένας χώρος. Αυτό τον χώρο ήθελα να συνδυάσω με ζωγραφική η οποία επεμβαίνει στον ήδη υπάρχων χώρο ζωγραφίζοντας σε έπιπλα, καθώς και να συνδυάσω αυτά τα δύο και με έναν εικονικό κόσμο.
Open Access
Ride or Die
Ξυλογιαννοπούλου, Μαρκέλλα (Πτυχιακή εργασία, 2024)
Οι κοινωνικές ταυτότητες επιβίωσης αναδύονται μέσα από τη διαμόρφωση ενός εαυτού που ευθύνεται για την ενσωμάτωση σε κοινωνικά δίκτυα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι κάγκουρες αναδεικνύονται ως μια επικρατούσα υποκουλτούρα, χαρακτηριζόμενη από στοιχεία όπως η ματσίλα, η εκκεντρικότητα και η αφοσίωση στα οχήματα. Παρότι επιχείρησα να ενταχθώ, η εκκεντρικότητα της υποκουλτούρας αυτής αποτελούσε πρόκληση στην αναζήτηση αναγνώρισης, ενώ προσπαθούσα να διατηρήσω την αυθεντικότητά μου. Η ανάγκη για κοινωνική ενσωμάτωση και αναγνώριση υπερέβαινε την επιθυμία να καθορίσω την πραγματική μου ταυτότητα. Διαμορφώνοντας, επομένως, "ταυτότητες επιβίωσης", προσπαθούσα να προσελκύσω αυτό που επιθυμούσα, αντί να προσαρμόζομαι. Η εν λόγω εμπειρία, διαδραματισμένη επι προσωπικού, υπογραμμίζει την ενδελεχή προσπάθεια εύρεσης ισορροπίας μεταξύ αυτο-αναγνώρισης και κοινωνικής αποδοχής. Η ανάγκη για ασφάλεια και ένταξη οδηγεί σε διαρκή αναζήτηση της ιδανικής κοινωνικής ομάδας και τη δημιουργία του εαυτού.
Open Access
sSself Collision/ Σύγκρουση Εαυτού
Δρυμούση, Νας (Πτυχιακή εργασία, 2025-03-10)
Video Εγκατάσταση 16:9 1920x1080 , 7x11 μέτρα προβολή , διάρκεια: 08:15' Υλικά & Τεχνική: Μικτή τεχνική (Mixed Media): video προβολή με χρήση 3D design & animation, λήψεις με DSLR κάμερα, κείμενο, λήψεις με action camera, ηχοτοπίο και μουσική, κηλίδες από λάτεξ (latex), φωτισμός blacklight. Προειδοποίηση περιεχομένου: Αυτή η ταινία περιέχει ακατάλληλη γλώσσα, συμπεριλαμβανομένου σεξουαλικού και προσβλητικού λόγου, που μπορεί να είναι δυσάρεστος για ορισμένους θεατές. Συνιστάται διακριτική παρακολούθηση. Αν θεωρείτε ότι τέτοιου είδους περιεχόμενο μπορεί να σας επηρεάσει, παρακαλούμε να το λάβετε υπόψη πριν την προβολή.
Open Access
Tavalodi Digar (Άλλη γέννηση)
Ραφιζαντέχ Αμίρ Σαλαμί, Σοφία Ευαγγελία (Susan Rafizadeh Amir Salami) (Πτυχιακή εργασία, 2025-02-24)
“Tavalodi Digar” Το έργο μου είναι Βίντεο Εγκατάσταση , δίαρκεια 12 λεπτά 55 δευτερόλεπτα. Το έργο προβάλεται σε σκοτεινό χώρο , σε τρεις οθόνες . Η κάθε οθόνη έχει ύψος 3 μέτρα πλάτος και 1,75 μέτρα ύψος. Η προβολή πραγματοποιείται με τρεις συγχρονισμένους βιντέοπροβολείς και 2 ηχεία. Είναι ασπρόμαυρο και είναι μία ιστορία σε τρεις φάσεις Το θέμα του έργου μου , είναι ένα ποίημα μέσα σε ένα άλλο ποίημα, η΄ μάλλον σ’ ένα απέραντο ποιητικό κόσμο , το κόσμου της Ιρανής Ποιήτριας Forough Farrokhzaad (1934-1967) στην οποία και είναι αφιερωμένο. Δεν θυμάμαι πια πόσες δεκαετίες πέρασαν από την τελευταία μου επαφή με τα ποιήματα της Forough. Και ξαφνικά και ενώ η εργασία μου είχε πάρει πια μορφή ξανά συναντήθηκα με το κόσμο της . Ακολουθώντας άγνωστα μονοπάτια καταδύθηκε στο Συλλογικό Ασυνείδητο της Φυλής μου και ξανάρθε εκστατικά σε επαφή με αραχνιασμένα αρχέτυπα. Η Forough ανασκάπτει με την τρυφερή επιμονή αρχαιολόγου τα βαθύτερα στρώματα ανθρώπινης ψυχής : Τη γέννηση , το φευγαλέο της ζωής , την αδήριτη πορεία του χρόνου , τη μοναξιά, τη τυχαιότητα της ύπαρξης , τη γνώση του Εαυτού. Το έργο μου, Tavalodi digar (Άλλη γέννηση) , εξελίσσεται σε ένα απόκοσμο αρχετυπικό τοπίο που υπάρχουν εν σπέρματι τα τοπία της Forough. Είναι μία ιστορία σε τρεις φάσεις που προβάλλεται συγχρονισμένα σε τρεις οθόνες.: Μια γυναικεία μορφή αναδύεται από ένα αρχέτυπο “κουκούλι”. Περιπλανάται στο πρωτόγνωρο και αδοκίμαστο για να καταφύγει σαστισμένη στην ρωγμή ενός βράχο. Και τέλος ξεθαρρεμένη και αποφασιστική , πλούσια σε εμπειρίες και εντυπώσεις, διασχίζει πέτρινα αφιλόξενα τοπία προς ένα κόσμο αυτοπροσδιορισμού και ανεξαρτησίας.1. Μια γυναικεία μορφή αναδύεται από ένα αρχέτυπο “κουκούλι”. 2. Περιπλανάται στο πρωτόγνωρο και αδοκίμαστο για να καταφύγει σαστισμένη στην ρωγμή ενός βράχο. 3. Και τέλος ξεθαρρεμένη και αποφασιστική , πλούσια σε εμπειρίες και εντυπώσεις, διασχίζει πέτρινα αφιλόξενα τοπία προς ένα κόσμο αυτοπροσδιορισμού και ανεξαρτησίας.