Τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης (Π. Ε.)
Permanent URI for this collection
Browse by
Browsing Τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης (Π. Ε.) by Advisor "Διάλλα, Αντωνία"
Results 1 - 2 of 2
Results Per Page
Sort Options
Item Restricted access Ο Ρόλος της Αφήγησης στην Κατασκευή της Ταυτότητας των Iστορικά Αναγνωρισμένων Δημιουργικών Υποκειμένων: Η Περίπτωση του Νικολάι ΓκόγκολΚουίνη, Αιμιλία (Πτυχιακή εργασία, 2026-03)Η παρούσα εργασία διερευνά την έννοια της ταυτότητας ως ιστορικής, κοινωνικής και πολιτισμικής κατασκευής, όπως αυτή συντίθεται μέσω των ιστορικών αφηγήσεων, της βιογραφίας και των λογοτεχνικών αναλύσεων Εξετάζοντας τις θεωρίες στοχαστών όπως ο Jean-François Lyotard, ο Michel Foucault και ο Hayden White, αναδεικνύεται η σχέση λόγου και εξουσίας και ο τρόπος, με τον οποίο οι αφηγήσεις συμβάλλουν στη συγκρότηση και διατήρηση κοινωνικών ιεραρχιών. Στο πλαίσιο αυτό, ο συγγραφέας προσεγγίζεται ως ιστορικό και πολιτισμικό προϊόν, φορέας πολλαπλών ταυτοτήτων, που κατασκευάζονται και επαναπροσδιορίζονται μέσω του έργου του, των βιογράφων του, του κριτικού λόγου και του αναγνωστικού κοινού. Η περίπτωση του συγγραφέα του 19ου αιώνα, Νικολάι Γκόγκολ επιλέγεται διότι η ιστορική προσωπικότητα του, κρίνεται ως αντιπροσωπευτικό παράδειγμα υβριδικής, κατακερματισμένης ταυτότητας. Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει τις πολλαπλές εκφάνσεις της ταυτότητάς του, εθνικές, συγγραφικές, ψυχικές και έμφυλες και να διερευνήσει πώς αυτές αντανακλώνται στο έργο του, υπό το πρίσμα της μεταμοντέρνας και μετα-αποικιακής θεωρίας. Μέσα από τη συνάρθρωση φιλοσοφικών, ιστορικών και λογοτεχνικών προσεγγίσεων, ο Νικολάι Γκόγκολ αναδεικνύεται ως σύνθετο και αντιφατικό υποκείμενο, το οποίο συγκροτείται από τον λόγο, την ιστορία και τη μνήμη. Η εργασία καταλήγει ότι η κατανόηση του έργου του Γκόγκολ απαιτεί την αναγνώριση της υβριδικής φύσης της ταυτότητας του και την απελευθέρωσή του από μονοδιάστατες αναγνώσεις. Έτσι, ο Γκόγκολ αναδεικνύεται ως συμβολικό παράδειγμα της μεταμοντέρνας έννοιας του ταυτόχρονου, αντιφατικού και πολλαπλού υποκειμένου.Item Restricted access Πως το ρωσικό μπαλέτο διαμόρφωσε τον κλασσικό χορό: Η θεμελιώδης συνδρομή των Marius Petipa και Agrippina Vaganova.Καρολίδου, Αικατερίνη (Πτυχιακή εργασία, 2025-03-12)Η παρακάτω πτυχιακή εργασία καταπιάνεται με την τέχνη του κλασσικού χορού. Πιο συγκεκριμένα, αφορά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου και το πώς η ίδια κατέληξε να αποτελεί τόσο μεγάλο κομμάτι της πολιτισμικής κουλτούρας της Ρωσίας. Ξεκινώντας με μία μικρή ιστορική αναδρομή, αναφέρονται η γέννηση και η εξέλιξη του στην Γαλλία και την Ιταλία τους προηγούμενους αιώνες, και πως το μπαλέτο αυτών των δύο χορών ήρθε σε επαφή και επηρέασε την Ρωσία Επιπλέον, γίνεται αναφορά στο κίνημα του ρομαντισμού, καθώς το ίδιο διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τα πρότυπα θηλυκότητας στον κλασσικό χορό. Μέσα από το ρομαντικό κίνημα δημιουργήθηκαν τα πιο διάσημα έργα του κλασσικού ρεπερτορίου, τα οποία οδήγησαν σε μία περίοδο μεγάλης άνθισης του μπαλέτου στην Ρωσία, στα τέλη του 19ου αιώνα. Η πτυχιακή εργασία επικεντρώνεται στα πρόσωπα των Marius Petipa και Agrippina Vaganova, καθώς και οι δύο έδρασαν στην Ρωσία και επηρέασαν σε πολύ μεγάλο βαθμό τη μορφή του μπαλέτου όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Ο Marius Petipa, premier ballet master του κρατικού μπαλέτου της Αγίας Πετρούπολης, έχει μείνει γνωστός κυρίως μέσα από την δημιουργία πληθώρας έργων τα οποία αναπαράγονται μέχρι και σήμερα. Η Agrippina Vaganova δημιούργησε και δημοσίευσε την δική της παιδαγωγική μέθοδο, την οποία το σοβιετικό καθεστώς εκμεταλλεύτηκε και προώθησε προκειμένου να καταστήσει το μπαλέτο πολιτισμικό εθνικό σύμβολο της σοσιαλιστικής Ρωσίας.