Sweet Parasites
Title in english
Sweet Parasites
View or Download Files
Embargo lift
Type
Πτυχιακή εργασία
Graduation Project
Graduation Project
Date
2026-10-14
Author
Advisor
Examining Committee
Studio Director
Χαραλαμπίδης, Νίκος
Academic Institution
Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών
Athens School of Fine Arts
Athens School of Fine Arts
Department
Τμήμα Εικαστικών Τεχνών
Department of Visual Arts
Department of Visual Arts
Division
Category
Γλυπτική
Εγκατάσταση
Εγκατάσταση
Master of Arts Program
Keywords
Keywords in english
Stop-motion, Ritual, Parasites, Tree, Information, Accumulation
Abstract
Το Sweet Parasites αποτελεί μια γλυπτική διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στη θνητότητα και την ανθρώπινη ανάγκη για σταθερότητα. Μέσα από κεραμικά γλυπτά, μυθολογικές αφηγήσεις και φαντασιακά οικοσυστήματα, συγκροτούνται κόσμοι που λειτουργούν ως ψυχικές κατασκευές απέναντι σε όσα παραμένουν αβέβαια ή αδύνατο να ελεγχθούν. Οι κόσμοι αυτοί γεννιούνται γύρω από ερωτήματα που αφορούν τον θάνατο, τη φθορά, το πέρασμα του χρόνου και την ανάγκη του ανθρώπου να δημιουργεί μορφές συνέχειας μέσα σε μια πραγματικότητα που διαρκώς μεταβάλλεται. Η ανάγκη για μύθο, τελετουργία και φαντασία δεν παρουσιάζεται ως απόδραση από την
πραγματικότητα, αλλά ως τρόπος ατοίκησής της. Ο τίτλος αναφέρεται σε σκέψεις, εμμονές και εσωτερικές αφηγήσεις που κατοικούν το μυαλό σαν παράσιτα. Δεν πρόκειται για βίαιες ή αποκρουστικές παρουσίες, αλλά για
γοητευτικές και παραγωγικές δυνάμεις. Τρέφονται από την προσοχή, απομακρύνουν τη σκέψη από το παρόν και δυσκολεύουν τη σχέση με την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα αποτελούν κινητήρια δύναμη της δημιουργικής διαδικασίας. Μέσα από αυτές τις εσωτερικές κατασκευές αναζητείται ένα κέντρο, ένας τρόπος οργάνωσης της εμπειρίας απέναντι σε έναν κόσμο όπου τα σημεία αναφοράς γίνονται ολοένα πιο ασταθή. Σημαντικό θεωρητικό σημείο αναφοράς αποτελεί η σκέψη του Byung-Chul Han. Ο Han εξετάζει την απωλεια των τελετουργικών πρακτικών στη σύγχρονη κοινωνία και τον τρόπο με τον οποίο αυτές λειτουργούσαν ως δομές που οργάνωναν τον χρόνο και
την κοινή εμπειρία. Η τελετουργία βασίζεται στην επανάληψη, όμως η επανάληψη αυτή δεν είναι μηχανική. Δημιουργεί ρυθμό, συνέχεια και μια αίσθηση επιστροφής σε κάτι σταθερό. Αντίθετα, η σύγχρονη καθημερινότητα χαρακτηρίζεται από διαρκή ανανέωση νέα πληροφορία, νέα εικόνα, νέο ερέθισμα, νέα μετάβαση. Η επανάληψη παραμένει, αλλά παίρνει διαφορετική μορφή χωρίς πραγματική επιστροφή σε ένα κέντρο. Η συνθήκη αυτή συνδέεται με τη συνεχή εναλλαγή ερεθισμάτων που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη καθημερινότητα. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο στην ποσότητα των πληροφοριών, αλλά και στην απουσία μιας σαφούς ιεράρχησης μεταξύ τους. Όλα εμφανίζονται ταυτόχρονα και απαιτούν προσοχή. Η συσσώρευση στοιχείων στα γλυπτά μεταφέρει αυτή την εμπειρία στο υλικό επίπεδο: μορφές, σώματα, σπίτια, φυτά, καρποί και μικροσκοπικά στοιχεία αναπτύσσονται το ένα πανω στο άλλο,
δημιουργώντας μια πυκνότητα όπου το βλέμμα δυσκολεύεται να σταθεροποιηθεί. Η εγκατάσταση οργανώνεται ως ένα φαντασιακό τελετουργικό περιβάλλον. Τα έργα δεν αντιμετωπίζονται ως μεμονωμένα αντικείμενα, αλλά ως ένα σύνολο μέσα στο οποίο ο θεατής κινείται. Η διαδρομή, οι αποστάσεις, και η πυκνότητα των μορφών επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο γίνεται αντιληπτός ο χώρος. Η κίνηση ανάμεσα στα έργα δημιουργεί μια αντίθεση ανάμεσα στη σταθερότητα των κεραμικών αντικειμένων και στην αστάθεια της ανθρώπινης προσοχής. Έτσι, η εγκατάσταση μπορεί να λειτουργήσει ως ένας χώρος σταθερότητας μέσα στην αστάθεια, χωρίς όμως να προσφέρει ένα απόλυτα σταθερό κέντρο.
Abstract in english
Sweet Parasites constitutes a sculptural exploration of the relationship between mortality and the human need for stability. Through ceramic sculptures, mythological narratives, and imaginary ecosystems, worlds are constructed that function as psychological structures in response to what remains uncertain or beyond our control. These worlds emerge around questions concerning death, decay, the passage of time, and the human need to create forms of continuity within a constantly changing reality. The need for myth, ritual, and imagination is not presented as an escape from reality, but rather as a way of inhabiting it. The title refers to thoughts, obsessions, and inner narratives that inhabit the mind like parasites. They are not violent or repulsive presences, but rather alluring and productive forces. They feed on attention, draw thought away from the present, and complicate our relationship with reality, while simultaneously acting as driving forces behind the creative process. Through these inner constructions, an attempt is made to find a centre, a way of organising experience in the face of a world in which points of reference are becoming increasingly unstable. An important theoretical point of reference for this work is the thought of ByungChul Han. Han examines the loss of ritual practices in contemporary society and the ways in which they once functioned as structures that organised time and shared experience. Ritual is based on repetition, yet this repetition is not mechanical. It creates rhythm, continuity, and a sense of returning to something stable. By contrast, contemporary everyday life is characterised by constant renewal: new information, new images, new stimuli, new transitions. Repetition persists, but takes on a different form, one that no longer involves a genuine return to a centre. This condition is connected to the constant succession of stimuli that characterises contemporary everyday life. The problem lies not only in the quantity of information, but also in the absence of a clear hierarchy among it. Everything appears simultaneously and demands attention. The accumulation of elements within the sculptures translates this experience onto a material level: forms, bodies, houses,
plants, fruits, and microscopic details grow on top of one another, creating a density in which the gaze struggles to find a point of stability. The installation is conceived as an imaginary ritual environment. The works are not
approached as individual objects, but as parts of a unified whole through which the viewer moves. The pathways, distances, and density of forms shape the way the space is perceived. Movement between the works creates a contrast between the solidity of the ceramic objects and the instability of human attention. In this way, the installation can function as a space of stability within instability, without, however, offering an entirely fixed centre.
Description
Creative Commons License
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International