«Torniamo all’antico e sarà un progresso»: η έκθεση του Γιάννη Τσαρούχη στη Ρώμη το 1974
Title in english
«Torniamo all’antico e sarà un progresso»: Yannis’ Tsarouchis exhibition in Rome in 1974
View or Download Files
Embargo lift
Type
Πτυχιακή εργασία
Bachelor (ΒΑ) Thesis
Bachelor (ΒΑ) Thesis
Date
2026-10-08
Advisor
Examining Committee
Γερογιάννη, Ειρήνη
Ιωαννίδης, Κώστας
Ιωαννίδης, Κώστας
Studio Director
Academic Institution
Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών
Athens School of Fine Arts
Athens School of Fine Arts
Department
Τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης
Department of Art Theory and History
Department of Art Theory and History
Division
Studio
Category
Master of Arts Program
Keywords
Keywords in english
Il Gabbiano, Study, Dialoque, Self- referentiality, Allegory, Exhibition cataloque
Abstract
Η παρούσα εργασία εξετάζει την ατομική έκθεση του Γιάννη Τσαρούχη στη γκαλερί Il Gabbiano στη Ρώμη το 1974. Η έκθεση αποτελεί σημαντικό σταθμό στη συνολική εικαστική πορεία του καλλιτέχνη, καθώς τόσο τα εκτιθέμενα έργα όσο και οι δηλωμένες προθέσεις του διαφοροποιούνται από αντίστοιχα προγενέστερων εκθέσεων. Το ενδιαφέρον για την έκθεση προέκυψε από τη διαπίστωση ότι, παρά την κομβική της σημασία ως σημείου στροφής στην καλλιτεχνική εξέλιξη του Γιάννη Τσαρούχη, δεν έχει μέχρι σήμερα αποτελέσει αντικείμενο συστηματικής έρευνας. Μέσα από τη μελέτη της δυτικής ζωγραφικής του 17ου και του 19ου ο ζωγράφος επιδίωξε να συνδυάσει τα προσωπικά του ζωγραφικά ενδιαφέροντα με τις τεχνικές της κλασικής παράδοσης, αναζητώντας μια μορφή πειθαρχίας μέσα από τη μαθητεία σε παλαιότερα πρότυπα. Η έρευνα βασίστηκε στην αυτοβιογραφία και τα γραπτά του Τσαρούχη, καθώς και σε πρωτογενείς μαρτυρίες και δευτερογενή βιβλιογραφία, μελέτες για τη ζωή και το έργο του καλλιτέχνη αλλά και για το ιστορικό και καλλιτεχνικό πλαίσιο της εποχής του. Ως αυτοτελές αντικείμενο έρευνας αντιμετωπίζεται ο κατάλογος της έκθεσης. Στην εργασία διερευνώνται τα δίκτυα εντός του κόσμου της τέχνης που κατέστησαν δυνατή την πραγματοποίηση της έκθεσης. Εξετάζονται, επίσης, τα έργα της έκθεσης ως προς τις μορφολογικές και θεματικές τους σχέσεις. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην έννοια της «μελέτης», η οποία δεν αφορά μόνο την τεχνική άσκηση αλλά μια ευρύτερη διαδικασία μαθητείας και πειραματισμού. Παράλληλα, εξετάζονται οι αλληγορικές ενότητες των Τεσσάρων Εποχών και του Χορού, καθώς και η επανεμφάνιση μορφών και μοτίβων από προηγούμενα έργα. Η σύνδεση των επιμέρους συνθέσεων μεταξύ τους και ο διάλογος με την ιστορία της τέχνης συγκροτούν ένα αυτοαναφορικό εικαστικό σύστημα. Η έκθεση αποκαλύπτει μια ζωγραφική που δεν επιστρέφει απλώς στο παρελθόν, αλλά μετασχηματίζει τη δυτική παράδοση σε ένα νέο εικαστικό ιδίωμα.
Abstract in english
The present study examines the solo exhibition of Yannis Tsarouchis at the Il Gabbiano Gallery in Rome in 1974. The exhibition constitutes a significant milestone in the artist’s overall artistic trajectory, as both the works exhibited and his stated intentions marked a departure from those associated with his earlier exhibitions. Interest in this exhibition arose from the observation that, despite its pivotal significance as a turning point in the artistic development of Yannis Tsarouchis, it has not, to date, been the subject of systematic research. Through his study of seventeenth-and nineteenth-century Western painting, the artist sought to compine his personal pictorial interests with the techniques of the classical tradition, pursuing a form of discipline through apprenticeship to earlier models. The research is based on Tsarouchis’s autobiography and writings, as well as on primary sources and secondary bibliography, including studies on the artist’s life and work and on the historical and artistic context of his time. The exhibition catalogue is also examined as an independent object of research. The study investigates the networks within the art world that made the exhibition possible.The works in the exhibition are also examined in terms of their formal and thematic relationships. Particular emphasis is placed on the concept of “study”, understood not merely as technical practice but as a broader process of apprenticeship and experimentation. At the same time, the allegorical series of the Four Seasons and the Dance, as well as the reappearance of figures and motifs from earlier works, are explored. The connections among the individual compositions and the dialogue with art history form a self-referential visual system. The exhibition thus reveals a body of painting that does not simply return to the past but transforms the Western tradition into a new visual language.
Description
Creative Commons License
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International