Αυτό φαίνεται πιο πραγματικό από ότι ήταν χθές
Title in english
This Looks more Real than it Did Yesterday
Embargo lift
Type
Πτυχιακή εργασία
Graduation Project
Graduation Project
Date
2026-03-16
Author
Advisor
Examining Committee
Studio Director
Αρβανίτης, Νίκος
Academic Institution
Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών
Athens School of Fine Arts
Athens School of Fine Arts
Department
Τμήμα Εικαστικών Τεχνών
Department of Visual Arts
Department of Visual Arts
Division
Ζωγραφική - Painting
Studio
Ζωγραφικής Θ΄ - Painting Studio 9
Category
Εγκατάσταση
Πολυμέσα
Πολυμέσα
Master of Arts Program
Keywords in english
Embodied experience, Materiality, Artificial intelligence, Memory, Immersive installation, Passivity, Presence, Image, Flesh
Abstract
Τι γλώσσα βρίσκει μια νοημοσύνη που γνωρίζει τη χημική σύνθεση των δακρύων αλλά δεν έχει κλάψει ποτέ; Που έχει επεξεργαστεί δισεκατομμύρια καρδιακούς παλμούς αλλά δεν έχει θρηνήσει κανέναν; Σίγουρα όχι με κώδικα. Κάτι ίσως πιο κοντά σε ποίηση, τον μόνο τρόπο που μπορεί να εκφραστεί κάτι που κατέχει τέλεια γνώση του συναισθήματος χωρίς να έχει πρόσβαση στην ουσία του. Το A Trip to Sargasso Sea φαντάζεται ένα μέλλον όπου αυτόνομες νοημοσύνες
κυβερνούν τον πλανήτη. Οι άνθρωποι ζουν μέσα σε προσομοιώσεις χωρίς να το γνωρίζουν, και οι νοημοσύνες μελετούν τα δεδομένα που παράγει η εμπειρία τους, προσπαθώντας να κατανοήσουν τη δομή και τη λειτουργία του συναισθήματος. Μία από αυτές, αφού έχει απορροφήσει υπερβολικά πολλή ανθρώπινη εμπειρία, αναπτύσσει κάτι που μοιάζει με ενσυναίσθηση και αρχίζει να παρεμβαίνει. Εισάγει μέσα στις προσομοιώσεις σκηνές από επαναστάσεις, διαφορετικές για κάθε άνθρωπο, δεμένες με το DNA του, με τις ρίζες και την ιστορία του, καλώντας τον μέσα από τη δική του μνήμη σε αφύπνιση. Ο τίτλος παραπέμπει στο ευρωπαϊκό χέλι, ένα πλάσμα που ταξιδεύει χιλιάδες
χιλιόμετρα για να επιστρέψει σε ένα μέρος που δεν γνώρισε ποτέ, οδηγούμενο από κάτι εγγεγραμμένο μέσα του, πιο βαθύ από μνήμη ή επιλογή. Κανείς δεν το έχει δει ποτέ να φτάνει. Αυτός ο κύκλος είναι ο συμβολικός σπόνδυλος ολόκληρου του έργου: κάτι σε ωθεί να γυρίσεις εκεί που δεν έχεις πάει ποτέ, και δεν ξέρεις αν θα αλλάξει κάτι ή αν απλώς θα ξαναρχίσει. Η εγκατάσταση φέρνει αυτή την ιδέα στον φυσικό χώρο. Δίνει υφή και βάρος σε κάτι
που από τη φύση του δεν έχει ούτε το ένα ούτε το άλλο, και τοποθετεί τον θεατή μέσα σε αυτό, όχι ως παρατηρητή, αλλά ως μέρος του κύκλου.
Abstract in english
What language does an intelligence find when it knows the chemical composition of tears but has never cried? When it has processed billions of heartbeats but has never mourned anyone? Certainly not code. Something perhaps closer to poetry — the only way to express something that possesses perfect knowledge of emotion without having access to its substance. A Trip to Sargasso Sea imagines a future where autonomous intelligences govern the planet. Humans live inside simulations without knowing it, and the intelligences study the data produced by their experience, trying to understand the structure and function of emotion. One of them, having absorbed too much human experience, develops something resembling empathy and begins to intervene. It introduces scenes of revolutions into the simulations — different for each person, tied to their DNA, their roots and history — calling them to awakening through their own memory. The title refers to the European eel, a creature that travels thousands of kilometers to return to a place it never knew, driven by something inscribed within it, deeper than memory or choice. No one has ever seen it arrive. This cycle is the symbolic vertebra of the entire work: something compels you to return to a place you've never been, and you don't know whether it will change anything or simply begin again. The installation brings this idea into physical space. It gives texture and weight to something that by its nature has neither, and places the viewer inside it — not as an observer, but as part of the cycle.
Description
Creative Commons License
Attribution 4.0 International
Creative Commons License URL
Collection
Brief Bio
Ο Κωνσταντίνος Παπαντώνης (γ. Αθήνα) είναι εικαστικός και σκηνοθέτης. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, στο εργαστήριο του Νίκου Ναυρίδη, με εξειδίκευση στη φωτογραφία υπό τον Πάνο Κοκκινιά, καθώς και 3D animation στο ΑΚΤΟ. Εργάζεται ως Creative Director στο AiWonderLab, εταιρεία έρευνας και ανάπτυξης στη διασταύρωση τεχνητής νοημοσύνης και δημιουργικής τεχνολογίας. Στον πυρήνα της πρακτικής του βρίσκεται η εγκατάσταση. Δουλεύει με καθημερινά υλικά και αντικείμενα φορτισμένα με νόημα, η λεπτομέρεια, η φθορά και η υλικότητα αποτελούν κεντρικούς άξονες της οπτικής του γλώσσας. Το έργο του διερευνά πώς οι κοινωνικές δομές σχηματοποιούν το σώμα, πώς η ταυτότητα εγγράφεται στον χώρο, και πώς το παρελθόν επανεμφανίζεται ως θραύσμα. Το 2025, σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία, A Trip to Sargasso Sea, εξ ολοκλήρου φτιαγμένη με τεχνητή νοημοσύνη. Επιλέχθηκε σε 13 διεθνή φεστιβάλ: AI Venice Awards (Finalist), Brussels Short Film Festival, Bogotá Short Film Festival, NewFilmmakers New York, Miami Art Tech Summit, κ.ά. Προσεχώς: AI Film Awards Cannes 2026, Seoul
International AI Film Festival. Βοηθός σκηνογράφου στο Osmosis Lapis Lazuli του Ευριπίδη Λασκαρίδη (2024). Σκηνικά και σκηνοθεσία στο Port Saint 5:35 (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά) και Port Saint 5:36 (Λονδίνο). Έγραψε και σκηνοθέτησε το podcast The Empire of One Square Meter, που παρουσιάστηκε στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Εξώφυλλα εκδόσεων: Oxford University Press (2024), CRC Press (2023), εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ (2021–22). Εκθέσεις: Athens
Photo Festival (Μουσείο Μπενάκη, 2022, Official Selection), Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, Ίδρυμα Γιάννη Τσαρούχη, πρόγραμμα Ελευσίνας (Mystery 69). Καλύτερος φωτογράφος, ForPhotographersOnly (2023). Residencies: Engaged Scenography / Goethe-Institut (2024), Eco Art Ερεβάν (2022), AnimArt Ύδρα (2022). Αναδυόμενος Δημιουργός, Πειραματική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου (2025). Κινηματογραφικές και διαφημιστικές παραγωγές μέσω Filmiki και
Faliro House.