Bamboccianti & Bentvueghels: Ζητήματα Ιστοριογραφικής Υποδοχής
Title in english
Bamboccianti & Bentvueghels: Issues of Historiographical Reception
Embargo lift
2027-08-04T06:16:57Z
Type
Μεταπτυχιακή εργασία
Master Thesis
Master Thesis
Date
2026-07
Author
Advisor
Examining Committee
Λινάρδου, Καλλιρρόη
Ντενίση, Σοφία
Ντενίση, Σοφία
Studio Director
Academic Institution
Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών
Athens School of Fine Arts
Athens School of Fine Arts
Department
Τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης
Department of Art Theory and History
Department of Art Theory and History
Division
Studio
Category
Master of Arts Program
ΠΜΣ Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης (ΜΕΘΙΣΤΕ)
Keywords in english
Bamboccianti, Bentvueghels, Rome, 17th-century, Genre Painting, Historiography, Critical Reception
Abstract
Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την καλλιτεχνική δράση, τη θεωρητική υποδοχή και την ιστοριογραφική πρόσληψη των Bamboccianti και των Bentvueghels, των Βορειοευρωπαίων καλλιτεχνών που εγκαταστάθηκαν και δραστηριοποιήθηκαν στη Ρώμη κατά τον 17ο αιώνα (Seicento). Σκοπός της μελέτης είναι να παρουσιάσει και να επαναξιολογήσει την παραδοσιακή ιστοριογραφική πολεμική που δέχτηκαν οι δύο ομάδες, καθώς και να αναδείξει τη ρευστότητα της καλλιτεχνικής θεωρίας της εποχής. Παράλληλα, εξετάζεται πώς η δυναμική παρουσία των Bamboccianti και των Bentvueghels ήρθε σε αντιπαράθεση με τα κανονιστικά πρότυπα της ιταλικής ακαδημαϊκής θεωρίας, αναδιαμορφώνοντας την εγχώρια αγορά τέχνης και τις πολιτισμικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ Βορρά και Νότου. Η μεθοδολογία υιοθετεί μια διευρυμένη ιστοριογραφική προοπτική, βασισμένη στην κριτική ανάλυση και διασταύρωση των πρωτογενών γραπτών πηγών με τη σύγχρονη αναθεωρητική βιβλιογραφία της Ιστορίας της Τέχνης. Συγκεκριμένα, εξετάζεται η επικριτική στάση των Ιταλών ακαδημαϊκών θεωρητικών και βιογράφων (Bellori, Passeri, Sacchi, Albani, Testa, Rosa) σε σχέση με τη σαφώς δεκτικότερη στάση των θεωρητικών του Βορρά (van Mander, Sandrart, Houbraken, Hoogstraten, de Bie). Τα κυριότερα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η κριτική υποδοχή των δύο ομάδων καθορίστηκε άμεσα από τα εκάστοτε πολιτισμικά και θεωρητικά συμφραζόμενα, τα οποία διαμόρφωσαν μια στερεοτυπική εικόνα στην παραδοσιακή ιστοριογραφία. Η εργασία αναδεικνύει τον ρόλο των ομάδων ως έναν απαραίτητο μηχανισμό κοινωνικοοικονομικής προστασίας, ενώ τεκμηριώνει την εδραίωση ενός αυτόνομου νατουραλιστικού είδους. Συμπερασματικά, η μελέτη αποδεικνύει ότι η θεωρία της εποχής του Μπαρόκ δεν ήταν μονολιθική, αλλά αποτελούσε πεδίο έντονου θεωρητικού διαλόγου. Το φαινόμενο των δύο ομάδων δεν αποτελεί ιστοριογραφική παρέκκλιση, αλλά μια δυναμική διεύρυνση των ορίων και των ερμηνευτικών εργαλείων της νεότερης ευρωπαϊκής τέχνης.
Abstract in english
This master’s thesis examines the artistic activity, theoretical reception, and historiographical interpretation of the Bamboccianti and the Bentvueghels, the Northern European artists who settled and worked in Rome during the seventeenth century (Seicento). The purpose of this study is to present and re-evaluate the traditional historiographical polemic directed against both groups, as well as to highlight the fluidity of artistic theory during this period. Concurrently, it examines how the dynamic presence of the Bamboccianti and the Bentvueghels clashed with the normative standards of Italian academic theory, thereby reshaping the domestic art market and the cultural interactions between North and South. The methodology adopts a broadened historiographical perspective, based on the critical analysis and cross-referencing of primary textual sources with modern revisionist art-historical literature. Specifically, it examines the critical stance of Italian academic theorists and biographers (Bellori, Passeri, Sacchi, Albani, Testa, Rosa) in comparison to the distinctly more receptive attitude of Northern theorists (van Mander, Sandrart, Houbraken, Hoogstraten, de Bie). The primary results demonstrate that the critical reception of both groups was directly determined by their respective cultural and theoretical contexts, which formed a stereotypical image in traditional historiography. Furthermore, this study highlights the role of these groups as an essential mechanism for socio-economic protection, while documenting the establishment of an autonomous naturalistic genre. In conclusion, this study proves that Baroque art theory was not monolithic but rather a field of intense intellectual debate. The phenomenon of these two groups does not constitute a historiographical aberration but a dynamic expansion of the boundaries and interpretive tools of early modern European art.
Description
Creative Commons License
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International