ΠΜΣ "Ψηφιακές Μορφές Τέχνης" (ΨΜΤ)
Permanent URI for this collection
Browse by
Browsing ΠΜΣ "Ψηφιακές Μορφές Τέχνης" (ΨΜΤ) by Advisor "Αρβανίτης, Νίκος"
Results 1 - 1 of 1
Results Per Page
Sort Options
Item Open Access Αυτό που περιμένω δεν είναι αληθινόΚορρέ, Φωτεινή (Μεταπτυχιακή εργασία, 2024-11)Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σύνθετη και διαρκώς εξελισσόμενη έννοια των συνόρων, όχι μόνο ως φυσικών ορίων μεταξύ κρατών, αλλά ως κοινωνικών και τεχνολογικών κατασκευών που επιβάλλουν και ρυθμίζουν ταυτότητες. Η έρευνα προσεγγίζει τα σύνορα ως έναν μηχανισμό εξουσίας που, από τη μια πλευρά, επιτρέπει τη διάκριση μεταξύ των υποκειμένων μέσω της γεωγραφικής και πολιτικής κατηγοριοποίησης, ενώ, από την άλλη, αναδεικνύει την τεχνολογική παρέμβαση στην ατομική ελευθερία και στην επιτήρηση της κινητικότητας. Αναλύεται πώς οι πρακτικές των συνόρων περιλαμβάνουν πλέον, πέραν των φυσικών, και ψηφιακά και βιομετρικά σύνορα, ενσωματώνοντας τεχνολογίες αναγνώρισης και επιτήρησης, που ενισχύουν τον έλεγχο των ταυτοτήτων και την ταξινόμηση των υποκειμένων σε κοινωνικές κατηγορίες όπως "μετανάστης", "πρόσφυγας" ή "τουρίστας". Ακολουθώντας τη σκέψη της Harsha Walia, επισημαίνεται πώς οι συνοριακές πολιτικές υπερβαίνουν τη ρύθμιση της κινητικότητας, καθώς συμβάλλουν στην κατασκευή κοινωνικών ανισοτήτων και διακρίσεων. Εξετάζεται η θεωρητική συμβολή φεμινιστικών και μεταανθρωπιστικών προσεγγίσεων, προτείνοντας έναν νέο τρόπο κατανόησης της ταυτότητας. Μέσα από αναλύσεις που αντλούνται από τη σκέψη της Rosi Braidotti και του Judith Butler, αναπτύσσεται η έννοια της νομαδικής υποκειμενικότητας ως μια μορφή αντίστασης στον κρατικό και τεχνολογικό έλεγχο. Τα υποκείμενα μπορούν να υιοθετούν νέες, ευέλικτες ταυτότητες που διαφεύγουν από τους παραδοσιακούς περιορισμούς, καταργώντας την ακαμψία των εθνοκρατικών και κοινωνικών διακρίσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, η εργασία διερευνά τη φροντίδα, την οικειότητα και τη διαδικασία της αναμονής, που μπορούν να επαναπροσδιορίσουν τις σχέσεις μας με το ανθρώπινο και μη και να αναδείξουν έναν φεμινιστικό τεχνο-ουμανισμό. Τέλος, περιγράφεται η εικαστική εγκατάσταση «Αυτό που περιμένω δεν είναι αληθινό», η οποία αποτελεί μια πρακτική εφαρμογή των θεωρητικών αυτών εννοιών. Η εγκατάσταση διερευνά τις συνθήκες ταυτότητας, ελέγχου και αντίστασης, επιτρέποντας στα υποκείμενα που συμμετέχουν να αλληλεπιδράσουν με το περιβάλλον και την τεχνολογία με τρόπο που τα απαλλάσσει από την παραδοσιακή κρατική και θεσμική επιτήρηση.