Συστολή

Αγγιούς, Παύλος

Συστολή

dc.contributor.advisor	Ξαγοράρης, Ζάφος
dc.contributor.author	Αγγιούς, Παύλος
dc.contributor.department	Τμήμα Εικαστικών Τεχνών	el
dc.contributor.department	Department of Visual Arts	en
dc.contributor.faculty	Σχολή Καλών Τεχνών	el
dc.contributor.faculty	School of Fine Arts	en
dc.contributor.workshop	Ζωγραφικής Η΄ - Painting Studio 8
dc.contributor.workshopdirection	Ζωγραφική - Painting
dc.contributor.workshopdirector	Ξαγοράρης, Ζάφος
dc.date.accessioned	2026-07-10T11:07:01Z
dc.date.available	2026-07-10T11:07:01Z
dc.date.issued	2026-07-01
dc.description.abstract	Η εγκατάσταση προτείνει μία διαδρομή η οποία εξερευνά την εμπειρία του εσωτερικού περιορισμού. Ο θεατής καλείται να περιηγηθεί κατά μήκους ενός σκοτεινού διαγώνιου άξονα, όπου ο ρυθμός της κίνησης μεταβάλλεται διαρκώς. Τα βήματα στο έδαφος απαιτούν ολοένα μεγαλύτερη σωματική προσπάθεια, μετατρέποντας τη διαδρομή σε μια σταδιακή δοκιμασία. Όταν αυτή ολοκληρωθεί, η επιστροφή μοιάζει περισσότερο επίπονη από τη συνέχιση της πορείας. Η διαδρομή καταλήγει σε ένα ξύλινο θάλαμο, ένα πέρασμα το οποίο εσωτερικά περιβάλλεται από ένα πυκνό πέλος με υφή που θυμίζει ζωικό τρίχωμα και παραπέμπει σε μια συνθήκη ασφυκτικής εγγύτητας, εγκλωβισμού και εσωτερικής αναταραχής. Στο τέλος αυτής της πορείας, ένας μηχανικός σκελετός κατασκευασμένος από ξύλινα και μεταλλικά εξαρτήματα, ενσωματώνει στοιχεία της ανατομίας ενός ζωντανού οργανισμού. Η περιστροφή ενός άξονα με διαφορετικές διατομές μετακινεί τα πλευρικά τμήματα, δημιουργώντας μια αίσθηση αέναης, τεχνητής αναπνοής. Η κίνηση, ρυθμική και επίμονη, υπενθυμίζει την πιο θεμελιώδη αρχή της ύπαρξης. Το έργο πραγματεύεται την ανάσα ως ρυθμιστή του εσωτερικού τρόμου, το τελευταίο όριο ανάμεσα στην ύπαρξη και τη σβέση.
dc.description.abstracttranslated	The installation proposes a path that explores the experience of inner confinement. The viewer is invited to move along a dark, diagonal axis, along which the rhythm of one's steps constantly changes. Each step demands increasingly greater physical effort, transforming the path into a gradual ordeal. Once completed, the return feels more arduous than continuing forward. The path leads into a wooden chamber, a passage lined on the inside with dense pile whose texture recalls animal fur, evoking suffocating proximity, entrapment, and inner turmoil. At the end of this journey stands a mechanical skeleton, built from wooden and metal parts, its form echoing the anatomy of a living organism. An axis with varying cross-sections rotates, shifting the lateral segments, creating a sense of perpetual, artificial breathing. The movement, rhythmic and persistent, recalls the most fundamental principle of existence. The work engages with breath as the regulator of inner dread, the final threshold between existence and extinction.	en
dc.description.category	Εγκατάσταση
dc.format.extent	6
dc.identifier.uri	https://artia.asfa.gr/handle/artia/894
dc.language.iso	el
dc.publisher	Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών	el
dc.publisher	Athens School of Fine Arts	en
dc.rights	Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International	en
dc.rights.uri	http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/
dc.subject	Καλλιτεχνική εγκατάσταση	el
dc.subject	Κινητικό γλυπτό	el
dc.subject	Βιωματική διαδρομή	el
dc.subject	Αναπνοή	el
dc.subject.english	Art installation	en
dc.subject.english	Kinetic sculpture	en
dc.subject.english	Experiential journey	en
dc.subject.english	Breath	en
dc.title	Συστολή
dc.title.alternative	Constriction	en
dc.type	Πτυχιακή εργασία	el
dc.type	Graduation Project	en
dcterms.embargoTerms	openaccess
dspace.iiif.enabled	true