Έρως και ψυχή
| dc.contributor.advisor | Βλασταράς, Βασίλης | |
| dc.contributor.author | Βαφειάδη, Αντιγόνη | |
| dc.contributor.department | Τμήμα Εικαστικών Τεχνών | el |
| dc.contributor.department | Department of Visual Arts | en |
| dc.contributor.faculty | Σχολή Καλών Τεχνών | el |
| dc.contributor.faculty | School of Fine Arts | en |
| dc.contributor.workshop | Ζωγραφικής ΙΑ΄ - Painting Studio 11 | |
| dc.contributor.workshopdirection | Ζωγραφική - Painting | |
| dc.contributor.workshopdirector | Βλασταράς, Βασίλης | |
| dc.date.accessioned | 2026-05-08T12:16:32Z | |
| dc.date.available | 2026-05-08T12:16:32Z | |
| dc.date.issued | 2025-10-15 | |
| dc.description.abstract | Έρως και ψυχή Η απαρχή αυτής της ιδέας βρίσκεται στον μύθο του Έρωτα και της Ψυχής· στην πορεία μιας ψυχής που, μέσα από τον έρωτα, τον πόθο, τη δοκιμασία και την περιέργεια, βαδίζει προς την αυτογνωσία και τη λύτρωση. Η ιστορία αυτή δεν είναι μόνο μυθική· είναι αλληγορία της ανθρώπινης ύπαρξης, της ανάγκης να ενωθεί το πνεύμα με την ύλη, το θεϊκό με το ανθρώπινο. Στην ίδια κατεύθυνση, ο Πλάτων μιλά για τον έρωτα ως γιο του Πόρου και της Πενίας ως δύναμη ενδιάμεση, που κινείται ανάμεσα στο κενό και στην πληρότητα. Ο έρωτας είναι η δίψα του ανθρώπου για το ωραίο, η αέναη προσπάθεια να πλησιάσει το αιώνιο και όταν ο άνθρωπος φτάσει να αντικρίσει την ίδια την Ιδέα του Ωραίου, εκείνη τη στιγμή, όπως λέει ο Σωκράτης, αξίζει να ζει· διότι έχει αγγίξει, έστω για λίγο, το άφθαρτο μέσα από το φθαρτό. Από την άλλη πλευρά, ο Αριστοτέλης, είδε την ψυχή ως μορφή του σώματος —ως ενέργεια που πυροδοτεί την ύλη και της δίνει ζωή, όπως η ίδια η ψυχή χρησιμοποιεί το σώμα ως όργανο έτσι η τέχνη χρησιμοποιεί την ύλη ως φορέα πνευματικής ενέργειας. Συνεπώς η δημιουργία , είναι μια συμφωνία ψυχής και ύλης, μια πράξη έρωτα ανάμεσα στην ιδέα και στο σώμα του έργου. Μέσα από αυτά τα νοήματα γεννήθηκαν τα δέκα έργα που παρουσιάζω, με την μορφή εικαστικής εγκατάστασης που εισάγει τον θεατή σε έναν κόσμο με γλυπτικές δομές που έχουν βιομορφικό χαρακτήρα, μοιάζουν με κουκούλια, καταφύγια, τόπους εσωτερικής αναδίπλωσης και γένεσης. Κάθε κουκούλι είναι ένας χώρος μετάβασης — από το σκοτάδι στο φως, από την ακινησία στη ζωή, από την άγνοια στη γνώση, δημιουργημένα από μεταξωτό ύφασμα, υλικό ευαίσθητο , σχεδόν σωματικό. Η επιφάνειά τους έχει βαφτεί με φυτικές βαφές — κρόκο Κοζάνης, κρεμέζι, λουλακί μπαχάρια, προϊόντα δικής μου έρευνας, πειραματισμού και παραγωγής- χρώματα που προέρχονται από τη φύση, φθαρτά αλλά ζωντανά. Πριν τη βαφή, τα υφάσματα έρχονται σε επαφή με το νερό· η διαδικασία αυτή λειτουργεί σαν βάπτιση, σαν καθαρτήριο στάδιο, όπου το ύφασμα, όπως και η ψυχή, προετοιμάζεται για τη μεταμόρφωσή του. Στο εσωτερικό τους, το σύρμα δίνει μορφή και όγκο — σαν το πνεύμα που οργανώνει την ύλη, σαν την ψυχή που ενεργεί μέσα στο σώμα. Συνολικά, τα έργα συνθέτουν έναν χώρο-διαδρομή, όπου η ψυχή διασχίζει τα στάδια της ερωτικής ανάβασης: από την ύλη και την επιθυμία προς το φως και το άυλο. Είναι μια πορεία από την Πενία προς τον Πόρο, από την έλλειψη προς την πληρότητα, από τον αισθητό κόσμο προς το Απόλυτο Ωραίο. Ο θεατής καλείται να εισέλθει μέσα σε αυτό το περιβάλλον, όχι μόνο ως παρατηρητής, αλλά ως συμμέτοχος της εμπειρίας. Να αισθανθεί το εύθραυστο των υλικών, τη ρευστότητα του φωτός, την ανάσα του χώρου — και μέσα από αυτά να αναγνωρίσει κάτι από τη δική του ψυχική αναζήτηση. Γιατί, όπως ο Έρωτας και η Ψυχή, έτσι κι εμείς, βρισκόμαστε πάντοτε στο ενδιάμεσο: ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα, στην έλλειψη και στην πληρότητα, στην επιθυμία και στην ομορφιά. | |
| dc.description.abstracttranslated | Eros and Psyche The origin of this idea lies in the myth of Eros and Psyche in the journey of the soul that, through love, desire, trial, and curiosity, moves toward self-knowledge and redemption. This story is not merely mythical; it is an allegory of one’s need to unite spirit with matter, the divine with the human. In the same direction, Plato speaks of love as the son of Poros and Penia an intermediate force that moves between emptiness and fullness. Love is the human thirst for beauty, the ceaseless effort to approach the eternal; and when a person comes to behold the very Idea of Beauty, at that moment, as Socrates says, life becomes worth living for one has touched, even for an instant, the imperishable through the perishable. Aristotle, on the other hand, saw the soul as the form of the body as the energy that animates matter and gives it life. Just as the soul uses the body as its instrument, so art uses matter as a vehicle of spiritual energy. Creation, therefore, is a harmony of soul and matter an act of love between the idea and the body of the work. From these notions emerged the ten works I present here, in the form of an installation that invites the viewer into a world of sculptural structures with a biomorphic character resembling cocoons, shelters, spaces of inward folding and genesis. Each cocoon is a space of transition from darkness to light, from stillness to life, from ignorance to knowledge made of silk fabric, a sensitive, almost bodily material. Their surfaces have been dyed with natural pigments saffron from Kozani, cochineal, indigo, spices the result of my own research, experimentation, and production. Colors that come from nature perishable yet alive. Before dyeing, the fabrics come into contact with water; this process acts as a baptism, a purifying stage, where the fabric, like the soul itself, is prepared for transformation. Inside them, wire gives form and volume as spirit organizes matter, as the soul acts within the body. Taken together, the works compose a spatial journey, where the soul passes through all stages of erotic ascent: from matter and desire toward light and the immaterial. It is a path from Penia to Poros, from lack to fulfillment, from our visible world toward Absolute Beauty. The audience is invited to enter this environment, not only as observers but as participants in the experience to feel the fragility of materials, the fluidity of light, the breath of space — and through these, to recognize something of their own inner quest. For, like Eros and Psyche, we too are always in the in-between: between matter and spirit, lack and fullness, desire and beauty. | en |
| dc.description.category | Γλυπτική | |
| dc.description.category | Εγκατάσταση | |
| dc.description.cv | Γεννήθηκα στην Αθήνα και δραστηριοποιούμαι επαγγελματικά στον χώρο του θέατρου και της μόδας. | |
| dc.format.extent | 11 | |
| dc.identifier.uri | https://artia.asfa.gr/handle/artia/873 | |
| dc.language.iso | el | |
| dc.publisher | Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών | el |
| dc.publisher | Athens School of Fine Arts | en |
| dc.rights | Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International | en |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/ | |
| dc.subject | Έρως | el |
| dc.subject | Ψυχή | el |
| dc.subject | Γλυπτά | el |
| dc.subject | Ύφασμα | el |
| dc.subject | Μπαχάρια | el |
| dc.subject | Μετάξι | el |
| dc.subject.english | Eros | en |
| dc.subject.english | Psyche | en |
| dc.subject.english | Sculpture | en |
| dc.subject.english | Fabric | en |
| dc.subject.english | Spices | en |
| dc.subject.english | Silk | en |
| dc.title | Έρως και ψυχή | |
| dc.title.alternative | Eros and psyche | en |
| dc.type | Πτυχιακή εργασία | el |
| dc.type | Graduation Project | en |
| dcterms.embargoTerms | openaccess | |
| dspace.iiif.enabled | true |