Αιμωδία
Title in english
Aimodia
View or Download Files
Embargo lift
Type
Πτυχιακή εργασία
Graduation Project
Graduation Project
Date
2026-10-07
Author
Advisor
Examining Committee
Studio Director
Κονταράτος, Γιάννης
Academic Institution
Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών
Athens School of Fine Arts
Athens School of Fine Arts
Department
Τμήμα Εικαστικών Τεχνών
Department of Visual Arts
Department of Visual Arts
Division
Category
Φωτογραφία
Γλυπτική
Εγκατάσταση
Γλυπτική
Εγκατάσταση
Master of Arts Program
Keywords
Keywords in english
Boundary, Paraesthesia, Transformation, Protection, Cactus, Metal, Biopolymers
Abstract
Αιμωδία [η διαταραχή της απτικής αίσθησης που οφείλεται σε περιορισμό ή διακοπή της κυκλοφορίας του αίματος στο σημείο εμφάνισης της παραισθησίας].
Η Αιμωδία παρουσιάζει μια σειρά από οπτικές μεταβολές της μορφής και της ύλης του κάκτου, με την έμφαση να δίνεται στο περίβλημα, το δέρμα, ως πεδίο διαλόγου αντιθετικών δυνάμεων, ιδιοτήτων και ποιοτήτων. Το αγκαθωτό περίβλημα του κάκτου οπτικοποιεί εντονότερα αυτό που είναι γνωστό και για το ανθρώπινο δέρμα: είναι ένας μηχανισμός άμυνας του οργανισμού. Περιβάλλει και προστατεύει το σώμα, αντιδρώντας σε ερεθίσματα εξωτερικά και εσωτερικά. Δημιουργεί ένα όριο που διαχωρίζει, αλλά και ένα πεδίο επαφής του «μέσα» και του «έξω». Στα έργα συνομιλούν το μέταλλο και το βιοπολυμερές, το ανόργανο και το οργανικό: από τη μία το άκαμπτο, το αιχμηρό, που εν δυνάμει πληγώνει· κι από την άλλη το εύπλαστο, το ευαίσθητο, το ευάλωτο, που περιβάλλει και προστατεύει. Η επαφή τους είναι ταυτόχρονα αντιπαράθεση και συνύπαρξη. Διάχυτη στην ατμόσφαιρα είναι μια υπόνοια βίας, μιας βίας δίχως αίμα. Η αιμωδία ή μούδιασμα, η απώλεια της αίσθησης που μας κάνει να νιώθουμε το ίδιο μας το άγγιγμα σαν ξένο, μπορεί να γίνει αντιληπτή ως ένας ακόμα μηχανισμός άμυνας απέναντι στην ύπαρξη - εξωτερικών ή εσωτερικών - πιέσεων. Παράλληλα όμως, είναι αισθητή και η παρουσία μιας μεταβολής, που είναι εφικτή και εμφανής χάρη στο πέρασμα του χρόνου: ο κάκτος περιβάλλεται από το σκληρό του δέρμα· υπομένει, αντέχει, προσαρμόζεται, προστατεύεται. Τι δέρμα φορά το σώμα όταν γίνεται ευάλωτο; Μπορεί κάτι να είναι μαλακό και δυνατό, ανοιχτό αλλά οριοθετημένο; Τι απαιτεί από την τρίχα να γίνει αγκάθι, και τι θα επέτρεπε το αντίθετο; Σε ποιο αόρατο σημείο ισορροπεί η γραμμή που χωρίζει το άγγιγμα από την βιαιοπραγία; Το δέρμα είναι εδώ ένα δυναμικό πεδίο έκφρασης εσωτερικών και εξωτερικών μεταβολών, όπου η ανάγκη αυτοπροστασίας παλεύει με την ανάγκη για επαφή - και το αντίστροφο. Η σκληρότητα δεν είναι το αντίθετο της ευαισθησίας αλλά ο τρόπος της να επιβιώνει.
Abstract in english
Αimōdia. feminine noun (medical) [a disturbance of tactile sensation caused by the restriction or interruption of blood circulation at the site where paraesthesia occurs].
Aimodia presents a series of visual transformations of the form and materiality of the cactus, with particular emphasis on its outer covering, its skin as a site of dialogue between opposing forces, properties, and qualities. The cactus’s spiny exterior renders more visible something that is equally true of human skin: it is a mechanism of bodily defence. It envelops and protects the body, responding to both external and internal stimuli. It establishes a boundary that separates, while simultaneously forming a site of contact between the “inside” and the “outside.” Within the works, metal and biopolymer enter into dialogue, as do the inorganic and the organic: on the one hand, the rigid and the sharp, with the potential to wound; on the other, the pliable, the sensitive, and the vulnerable, which surrounds and protects. Their encounter is at once one of confrontation and coexistence. A latent suggestion of violence permeates the atmosphere - a form of violence without blood. Aimodia, or numbness, the loss of sensation through which even one’s own touch may come to feel unfamiliar, can be understood as yet another defence mechanism in response to external or internal pressures. At the same time, however, there is also a palpable sense of transformation, made possible and perceptible through the passage of time: the cactus is enclosed within its hard skin; it endures, persists, adapts, and protects itself. What kind of skin does the body wear when it becomes vulnerable? Can something be both soft and strong, open yet bounded? What must happen for a hair to become a thorn, and what might allow the reverse? At what invisible point does the line between touch and violence find its balance? Here, the skin becomes a dynamic field through which internal and external transformations are articulated, a site where the need for self-protection contends with the need for contact and vice versa. Hardness is not the opposite of sensitivity, but rather one of the ways in which sensitivity survives.
Description
Creative Commons License
Creative Commons License URL
Collection
Brief Bio
Η εικαστική μου πρακτική αναπτύσσεται κυρίως μέσα από την εγκατάσταση και έχει ως αφετηρία την εννοιολογική έρευνα. Κάθε έργο διαμορφώνεται μέσα από μια διαδικασία που βασίζεται στην παρατήρηση, την έρευνα και τον πειραματισμό, με τα μέσα και τα υλικά να επιλέγονται σε συνάρτηση με το εκάστοτε ερώτημα. Με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα οι ποιότητες, οι ιδιότητες και οι μεταβολές της ύλης, καθώς και οι σχέσεις που δημιουργούνται ανάμεσα σε υλικά, αντικείμενα, σώμα και χώρο. Ιδιαίτερη θέση στη δουλειά μου έχουν το μέταλλο, τα βιοϋλικά, οι εύκαμπτες ή ελαστομερείς επιφάνειες και οι πειραματικές διαδικασίες κατασκευής.
Η προηγούμενη εκπαίδευση και η επαγγελματική μου εμπειρία στην Συντήρηση Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης μου προσέφερε ένα ευρύ θεωρητικό και εργαστηριακό υπόβαθρο στην εκπόνηση μελετών, την τεκμηρίωση και την συντήρηση έργων, ιδιαιτέρως τοιχογραφιών. Παράλληλα, η πρακτική μου επεκτάθηκε στον οπτικό και ψηφιακό σχεδιασμό, με εφαρμογές στο UI/UX και το 3D, καθώς και στον σχεδιασμό και την κατασκευή κοσμήματος, ενώ το τελευταίο διάστημα τα ενδιαφέροντά μου διευρύνονται και προς την σκηνογραφία και την αρχιτεκτονική.