ΠΜΣ Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης (ΜΕΘΙΣΤΕ)
Permanent URI for this collection
Browse by
Browsing ΠΜΣ Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης (ΜΕΘΙΣΤΕ) by Keyword "17ος αιώνας"
Results 1 - 2 of 2
Results Per Page
Sort Options
Item Embargo Bamboccianti & Bentvueghels: Ζητήματα Ιστοριογραφικής ΥποδοχήςΖάχου, Μαρία (Μεταπτυχιακή εργασία, 2026-07)Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την καλλιτεχνική δράση, τη θεωρητική υποδοχή και την ιστοριογραφική πρόσληψη των Bamboccianti και των Bentvueghels, των Βορειοευρωπαίων καλλιτεχνών που εγκαταστάθηκαν και δραστηριοποιήθηκαν στη Ρώμη κατά τον 17ο αιώνα (Seicento). Σκοπός της μελέτης είναι να παρουσιάσει και να επαναξιολογήσει την παραδοσιακή ιστοριογραφική πολεμική που δέχτηκαν οι δύο ομάδες, καθώς και να αναδείξει τη ρευστότητα της καλλιτεχνικής θεωρίας της εποχής. Παράλληλα, εξετάζεται πώς η δυναμική παρουσία των Bamboccianti και των Bentvueghels ήρθε σε αντιπαράθεση με τα κανονιστικά πρότυπα της ιταλικής ακαδημαϊκής θεωρίας, αναδιαμορφώνοντας την εγχώρια αγορά τέχνης και τις πολιτισμικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ Βορρά και Νότου. Η μεθοδολογία υιοθετεί μια διευρυμένη ιστοριογραφική προοπτική, βασισμένη στην κριτική ανάλυση και διασταύρωση των πρωτογενών γραπτών πηγών με τη σύγχρονη αναθεωρητική βιβλιογραφία της Ιστορίας της Τέχνης. Συγκεκριμένα, εξετάζεται η επικριτική στάση των Ιταλών ακαδημαϊκών θεωρητικών και βιογράφων (Bellori, Passeri, Sacchi, Albani, Testa, Rosa) σε σχέση με τη σαφώς δεκτικότερη στάση των θεωρητικών του Βορρά (van Mander, Sandrart, Houbraken, Hoogstraten, de Bie). Τα κυριότερα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η κριτική υποδοχή των δύο ομάδων καθορίστηκε άμεσα από τα εκάστοτε πολιτισμικά και θεωρητικά συμφραζόμενα, τα οποία διαμόρφωσαν μια στερεοτυπική εικόνα στην παραδοσιακή ιστοριογραφία. Η εργασία αναδεικνύει τον ρόλο των ομάδων ως έναν απαραίτητο μηχανισμό κοινωνικοοικονομικής προστασίας, ενώ τεκμηριώνει την εδραίωση ενός αυτόνομου νατουραλιστικού είδους. Συμπερασματικά, η μελέτη αποδεικνύει ότι η θεωρία της εποχής του Μπαρόκ δεν ήταν μονολιθική, αλλά αποτελούσε πεδίο έντονου θεωρητικού διαλόγου. Το φαινόμενο των δύο ομάδων δεν αποτελεί ιστοριογραφική παρέκκλιση, αλλά μια δυναμική διεύρυνση των ορίων και των ερμηνευτικών εργαλείων της νεότερης ευρωπαϊκής τέχνης.Item Open Access Τέχνη και πλάνη : ζητήματα "ρεαλισμού" στην Ολλανδική ζωγραφική του 17ου αιώναΠερδίκη, Μαρουσώ (Μεταπτυχιακή εργασία, 2021)Στην μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία με τίτλο Τέχνη και πλάνη : ζητήματα "ρεαλισμού" στην Ολλανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα, επαναπροσεγγίζεται κριτικά το πολυσυζητημένο θέμα του ρεαλισμού της τέχνης της εποχής, μέσω της μελέτης μιας ομάδας έργων τα οποία θα μπορούσαν να συνδεθούν άμεσα με το ζωγραφικό είδος που έγινε γνωστό περί τα 1800 στη Γαλλία ως trompe l’ oeil (επί λέξει: «εξαπατώ το μάτι»). Πρόκειται για έργα τα οποία, μέσα από τον δεξιοτεχνικό χειρισμό των αναπαραστατικών συμβάσεων, θολώνουν τα όρια μεταξύ τέχνης και πραγματικότητας, κάνοντας τον θεατή να αναρωτιέται προς στιγμήν εάν αυτό που βλέπει είναι ζωγραφισμένο ή βρίσκεται πραγματικά μπροστά του. Οι αντιλήψεις που κυριαρχούν κατά τον 17ο αιώνα για την αναπαράσταση εν γένει, οι εικαστικές αναζητήσεις περί χώρου, το ενδιαφέρον για την όραση και την επιστήμη της οπτικής, η συνύπαρξη μιας εδραιωμένης ανθρωπιστικής παιδείας και της νεοαποκτηθείσας επιστημονικής γνώσης για τον φυσικό κόσμο και την ανθρώπινη αντίληψη, η έννοια του ανθρώπινου τεχνουργήματος και του που τοποθετείται σε σχέση με την φύση και την επιστημονική γνώση, η θέση του ίδιου του καλλιτέχνη απέναντι στο επάγγελμα του, την σύγχρονη κοινωνία αλλά και την ιστορία, αναδεικνύονται ως βασικά θέματα που πλαισιώνουν νοηματικά την ενασχόληση με την ψευδαίσθηση, με την πλάνη ανάγοντας την σε έννοια με κεντρική σημασία για τον καλλιτεχνικό κόσμο της εποχής.