ΠΜΣ Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης (ΜΕΘΙΣΤΕ)
Permanent URI for this collection
Browse by
Browsing ΠΜΣ Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης (ΜΕΘΙΣΤΕ) by Advisor "Ιωαννίδης, Κώστας"
Results 1 - 3 of 3
Results Per Page
Sort Options
Item Embargo Από τη φωτογραφία στην τεχνητή νοημοσύνη: μετασχηματισμοί του καλλιτεχνικού υποκειμένουΑλεβίζου, Αθανασία (Μεταπτυχιακή εργασία, 2026-10-15)Η εργασία εξετάζει ιστορικά και θεωρητικά πώς μετασχηματίστηκε το καλλιτεχνικό υποκείμενο σε περιόδους τεχνολογικής τομής, με αφετηρία τη φωτογραφία και σημείο αναφοράς την τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ). Ο μετασχηματισμός οργανώνεται σε επίπεδο πρόθεσης δημιουργού, καθώς φωτογραφία και ΤΝ αντιμετωπίζονται ως εκφράσεις μιας κοινής γενεαλογίας, όπου δημιουργικές λειτουργίες εξωτερικεύονται σε τεχνικά συστήματα. Το πρώτο μέρος εντάσσει τη φωτογραφία στο πλαίσιο της Βιομηχανικής Επανάστασης, της εξέλιξης της επιστήμης και της ανόδου της αστικής τάξης. Η πρόθεση αποσταθεροποιείται μέσα από τους άξονες της τυχαιότητας, της αντίληψης της φύσης ως δημιουργού και της απώλειας της χειρωναξίας. Η κρίση επεκτείνεται στο βλέμμα, με τη μηχανοποίηση της όρασης, που περιλαμβάνει δύο αλληλένδετες διαστάσεις: το αμερόληπτο μάτι και τη διεύρυνση μαζί με το οπτικό ασυνείδητο. Ακολουθούν η διεκδίκηση της καλλιτεχνικής υπόστασης της φωτογραφίας και η ευρύτερη υποχώρηση της αυθεντίας του δημιουργού τον 20ό αιώνα. Το δεύτερο μέρος ξεκινάει με την επισκόπηση της ΤΝ ως καλλιτεχνικού μέσου. Η κρίση μετατοπίζεται από την απώλεια πρόθεσης στην απόδοση προθετικότητας σε μηχανικά συστήματα και αναπτύσσεται σε τέσσερις άξονες: την απόδοση προθετικότητας (με παράδειγμα τον Refik Anadol), τη διάχυση της δημιουργικής διαδικασίας (Obvious), την ψευδο-τυχαιότητα και την εντροπία (κατάρρευση μοντέλου) και το μηχανικό βλέμμα (Trevor Paglen). Συνοψίζοντας, και οι δύο τεχνολογίες αναδύονται από τη βιομηχανική οργάνωση της εργασίας και την ανάγκη να υπαχθούν οι ανθρώπινες διεργασίες σε αυτοματοποιημένη διαμεσολάβηση. Η φαινομενική αυτονομία, ωστόσο, της μηχανής αποκρύπτει την ανθρώπινη εργασία που τη στηρίζει και τις επιλογές όσων τη σχεδιάζουν και την ελέγχουν. Η τεχνολογική διαμεσολάβηση δεν καταργεί απαραίτητα το καλλιτεχνικό υποκείμενο, αλλά το αναγκάζει να επανεφεύρει τον εαυτό του.Item Embargo Μιχάλης Γιαννουρής: η εξέλιξη και η πρόσληψη του ζωγραφικού του έργου κατά τις δεκαετίες 1960-1980Χαλδαιάκη, Κυριακή (Μεταπτυχιακή εργασία, 2025-11-02)Η ανά χείρας εργασία αποτελεί την πρώτη προσπάθεια μελέτης του ζωγραφικού έργου του Έλληνα εικαστικού Μιχάλη Γιαννουρή (1940-2020). Η συγγραφή της βασίστηκε σε πρωτογενή έρευνα, η οποία διεκπεραιώθηκε στο ιδιωτικό αρχείο του Μιχάλη Γιαννουρή, το οποίο διαχειρίζεται το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Στόχος της εργασίας είναι να παρουσιαστούν για πρώτη φορά τα αδημοσίευτα τεκμήρια που βρέθηκαν στο ατελιέ, δηλαδή στο αρχείο του ζωγράφου. Παράλληλα με την εξέλιξη του ζωγραφικού του έργου και την πρόσληψή του από το σύγχρονό του κοινό, η εργασία μελετά και το ιστορικό συγκείμενο της εποχής κατά την οποία ζει και δημιουργεί ο Γιαννουρής, δίνοντας έμβαση στο θεσμικό πλαίσιο της Ελλάδας των δεκαετιών 1960-1980. Η εργασία ξεκινά με την παράθεση των βιογραφικών στοιχείων του ζωγράφου, ο οποίος το διάστημα 1954-1957 λαμβάνει μαθήματα ζωγραφικής και σχεδίου δι’ αλληλογραφίας από την Σχολή ABC, ενώ το 1959 μεταβαίνει στην Ιταλία, προκειμένου να σπουδάσει Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων. Το 1966, επιστρέφει στην Ελλάδα χωρίς να έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Ιταλία κι έναν χρόνο αργότερα, το 1967 ξεκινά η ένταξή του στο θεσμικό πλαίσιο της εποχής, η οποία σηματοδοτείται με την συμμετοχή του στην Θ’ Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση. Στο διάστημα 1967-1987, ο Γιαννουρής συμμετέχει συνολικά σε δεκαεννέα (19) ομαδικές εκθέσεις, ενώ από το 1971 έως το 1983 πραγματοποιεί οκτώ (8) ακόμη ατομικές. Η εργασία ερευνά τις εκθέσεις αυτές, μέσα από τις οποίες διαμορφώνεται και η εξέλιξη της τεχνοτροπίας του Γιαννουρή, που από ένα αφαιρετικό ιδίωμα εντάσσεται στον κίνημα του κριτικού ρεαλισμού. Τέλος, η έρευνα κλείνει με συμπεράσματα αναφορικά με τους πιθανούς παράγοντες που συμβάλουν στην αναγνωσιμότητα και την υστεροφημία των Ελλήνων καλλιτεχνών μεταπολεμικά, και πιο συγκεκριμένα κατά τις δεκαετίες 1960-1980, μέσα από την ειδική περίπτωση μελέτης του Μιχάλη Γιαννουρή.Item Embargo Ο Paul Swan στην ΑθήναΘεοδωρίδης, Ιωακείμ (Μεταπτυχιακή εργασία, 2025-03-21)Το 1911 ο Αμερικανός ζωγράφος Paul Swan παρουσίασε έργα του σε μια ατομική έκθεση στο δωμάτιο της πανσιόν όπου έμενε, στην οδό Σταδίου απέναντι από την παλαιά Βουλή. Επρόκειτο για έναν πρωτότυπο μάλλον χώρο έκθεσης, που τράβηξε το ενδιαφέρον μου για το ξεκίνημα της παρούσας έρευνας. Ο Swan έρχεται στην Αθήνα λίγες ημέρες οι οποίες θα καταλήξουν να γίνουν τέσσερις μήνες λόγω της απρόσμενης γνωριμίας του με τον γλύπτη Θωμά Θωμόπουλο. Μάλιστα, η Ακρόπολη θα τον εμπνεύσει να γίνει χορευτής. Σύντομα ο καλλιτεχνικός κόσμος της εποχής θα μιλούσε για τον «πιο όμορφο άνδρα στον κόσμο: τον Παύλο Σουάν». Δεκαετίες αργότερα, λησμονημένος από όλους και μεγάλος πια σε ηλικία, ο Paul Swan θα αποτελέσει έναν από τους ήρωες του camp κινηματογράφου του Andy Warhol. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η απόπειρα συγκρότησης μιας ιστορίας για τις ημέρες και τα έργα του Swan στην Αθήνα, μέσα από έρευνα στον Τύπο της εποχής, αλλά και στο αρχείο του καλλιτέχνη.