Repository logo
 

Wit.nessed Being C.arried H.ome

Title in english

Wit.nessed Being C.arried H.ome

Embargo lift

Type

Πτυχιακή εργασία
Graduation Project

Date

2026-10-07

Examining Committee

Studio Director

Μελανίτης, Γιάννης

Academic Institution

Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών
Athens School of Fine Arts

Department

Τμήμα Εικαστικών Τεχνών
Department of Visual Arts

Category

Εγκατάσταση

Master of Arts Program

Keywords in english

Transformation, Recognition, Memory, Witnessing

Abstract

Το W.I.Tnessed Being C.arried H.ome είναι μια γλυπτική εγκατάσταση που διερευνά την προσωπική μεταμόρφωση και τη σημασία της αναγνώρισής της, τόσο από τον ίδιο τον εαυτό όσο και μέσα από το βλέμμα ενός Άλλου. Η κενή καρέκλα ορίζει συμβολικά τη θέση αυτού του διπλού μάρτυρα. Αφετηρία του έργου αποτελεί η σκέψη ότι κάθε μεταμόρφωση, όσο ριζική κι αν είναι, εμπεριέχει ίχνη προηγούμενων εκδοχών του εαυτού μας, ακόμη κι όταν αυτές δεν είναι πλέον αναγνωρίσιμες. Η ιδέα αυτή μεταφέρεται στην ύλη μέσα από το χαρτί, το οποίο χάνει την αρχική του μορφή και μετασχηματίζεται σε συμπαγή γλυπτικά σώματα, διατηρώντας ωστόσο τα ίχνη της διαδικασίας που το διαμόρφωσε.Μέσα από αυτή την αναλογία ανάμεσα στην ύλη και την ανθρώπινη εμπειρία, η εγκατάσταση θέτει το ερώτημα πώς μπορούμε, μέσα από την αναγνώριση και τη σχέση με τον Άλλον, να αποδεχτούμε και να κατοικήσουμε αυτό που έχουμε γίνει, χωρίς να αποκηρύξουμε όσα υπήρξαμε.

Abstract in english

W.I.Tnessed Being C.arried H.ome is a sculptural installation that explores personal transformation and the significance of its recognition, both by oneself and through the gaze of an Other. The empty chair symbolically marks the position of this dual witness.The work is rooted in the idea that every transformation, however profound, carries traces of our former selves, even when these are no longer recognizable. This concept takes material form through paper, which loses its original shape and is transformed into solid sculptural forms, while retaining the traces of the processes that shaped it.Through this parallel between material transformation and human experience, the installation raises the question of how, through recognition and our relationship with the Other, we might come to accept and inhabit who we have become without disowning who we once were.

Description

Creative Commons License

Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International

Creative Commons License URL

Brief Bio

Η Έλλη Φανή Παπαδοπούλου γεννήθηκε στο Μόντρεαλ του Καναδά, και είναι εικαστικός καλλιτέχνης με βάση την Αθήνα. Αποφοίτησε από το Κολέγιο Αθηνών το 2012 και στη συνέχεια ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Νομική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 2018. Παράλληλα, ανέπτυξε το ενδιαφέρον της για τις εικαστικές τέχνες, το οποίο την οδήγησε το 2019 στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Αρχικά σπούδασε Ζωγραφική στο 11ο Εργαστήριο υπό την καθοδήγηση του Βασίλη Βλασταρά, ενώ στη συνέχεια προσανατολίστηκε στον Τομέα Γλυπτικής, συνεργαζόμενη με τους Νίκο Τρανό και Γιάννη Μελανίτη. Παράλληλα, εκπαιδεύεται στη μέθοδο της Συστημικής Αναπαράστασης του Bert Hellinger, διερευνώντας τις πιθανές συνδέσεις ανάμεσα στην εικαστική δημιουργία, την ανθρώπινη εμπειρία και τις θεραπευτικές πρακτικές. Το ενδιαφέρον της εστιάζει στους τρόπους με τους οποίους η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως πεδίο αυτογνωσίας, έκφρασης και προσωπικού μετασχηματισμού.