Repository logo

Οι πολλαπλές όψεις του ιερού και της θρησκευτικότητας στο έργο της ελληνικής εικαστικής πρωτοπορίας : η εικαστική εγκατάσταση κατά την περίοδο 1969-2007

dc.contributor.advisorΧαραλάμπους, Πάνος, 1956-
dc.contributor.authorΣτεργίου, Νάϊρα - Άννα
dc.contributor.committeeΙωαννίδης, Κωνσταντίνος Ε.
dc.contributor.committeeΔημητρακάκης, Ιωάννης
dc.contributor.departmentΤμήμα Εικαστικών Τεχνώνel
dc.contributor.facultyΣχολή Καλών Τεχνώνel
dc.descriptionΒιβλιογραφία: σ. 367-394
dc.description.abstractΗ διενεργούμενη έρευνα κινείται μεταξύ τέχνης, θεολογίας και ανθρωπολογίας, επιζητώντας νέες νοηματοδοτήσεις και αποτυπώσεις των εννοιών της θρησκευτικότητας, του ιερού και του βέβηλου σε μια απομαγεμένη εποχή. Η καλλιτεχνική πρακτική προσεγγίζεται ως mysterium fascinosum et tremendum, ως αυτού δηλαδή που προκαλεί ταυτόχρονα έλξη και φόβο καθώς αποτυπώνει το αόρατο, το άκτιστο αλλά και το κτιστό (ως βεβηλωμένη κτίση). Το κύριο αντικείμενο του προβληματισμού, περιστρέφεται γύρω από́ την έννοια της «κρυπτοθρησκευτικής συμπεριφοράς» στο εκκοσμικευμένο γίγνεσθαι, η οποία συνεπάγεται ακολούθως την διατύπωση και τον ορισμό της «κρυπτοθρησκευτικής τέχνης» μέσα από παραδείγματα της διεθνούς εικαστικής σκηνής. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο έργο σύγχρονων Ελλήνων καλλιτεχνών όπως η Αθηνά Τάχα, ο Νίκος Αλεξίου, η Αιμιλία Παπαφιλίππου, ο Δημήτρης Αληθεινός, ο Μάριος Σπηλιόπουλος, η Μπία Ντάβου, ο Πάνος Χαραλάμπους, ο Στάθης Λογοθέτης, ο Κωστής Τριανταφύλλου. Τα έργα μελετώνται σε συνάρτηση με το ευρύτερο πλαίσιο ιδεών που επικρατούν στην ελληνική και διεθνή κουλτούρα και είτε συνειρμικά μέσα από τον τίτλο, είτε μέσα από την επιλογή υλικού και συμβόλου ή από την επιλογή τόπου δράσης παραπέμπουν στις προειρημένες έννοιες. Μέσα από συγκεκριμένα έργα της ελληνικής πρωτοπορίας θα παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της θρησκευτικής αναφοράς των καλλιτεχνών.
dc.description.abstracttranslatedThis research is conducted across an array of fields, art, theology and anthropology, aiming at fresh depictions and conceptualisations of the notions of religiosity, sacredness and sacrilegiousness in a disenchanted world. Artistic practice is approached as a mysterium fascinosum et tremendum, as something that simultaneously generates attraction and fear since it portrays the invisible, the unbuilt but also the built (as a desecrated construct). The main problematic is focusing on the notion of “kryptoreligious behaviour” in a secularised social framework; consequently, “kryptoreligious art” is defined and delineated by use of examples drawn from the international visual arts scene. Emphasis is put on the work of contemporary Greek artists, such as Athena Tacha, Nikos Alexiou, Aimilia Papaphilippou, Dimitris Alitheinos, Marios Spiliopoulos, Bia Davou, Panos Charalampous, Stathis Logothetis, Kostis Triantafyllou. Their work is examined to the wider framework of ideas widespread in the Greek and global culture and juxtaposed to the aforementioned notions on the basis of their title, or the selection of material and symbols, or the choice of location for the action. The evolvement of artistic religious references is traced through the study of specific works of the Greek avant-garde.en
dc.publisherΑνώτατη Σχολή Καλών Τεχνώνel
dc.rightsΑναφορά Δημιουργού - Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές
dc.subjectΙερό στην τέχνη
dc.subjectΤέχνη και θρησκεία
dc.subject20ός αιώνας
dc.subjectΕλληνική τέχνη
dc.subjectΕλληνική μεταπρωτοπορία
dc.subjectΜεταμοντέρνα τέχνη
dc.subjectΚρυπτοθρησκευτική τέχνη
dc.subject.englishKrypto-religious art
dc.subject.englishCultural - disenchantment
dc.subject.englishGreek postavant - garde
dc.subject.englishPost – modern art
dc.subject.englishSacred, profanity
dc.titleΟι πολλαπλές όψεις του ιερού και της θρησκευτικότητας στο έργο της ελληνικής εικαστικής πρωτοπορίας : η εικαστική εγκατάσταση κατά την περίοδο 1969-2007
dc.typeΔιδακτορική διατριβήel

View or Download Files

Original bundle
Results 1 - 1 of 1
Thumbnail Image
18.58 MB
Adobe Portable Document Format
Διδακτορική διατριβή