Λόγος και Ζωγραφική: Ο Louis Marin και η θεωρία της αναπαράστασης.
| dc.contributor.advisor | Αθανασόπουλος, Βαγγέλης | |
| dc.contributor.author | Τσιτηρίδης, Χαράλαμπος | el |
| dc.contributor.committee | Αθανασόπουλος, Βαγγέλης | |
| dc.contributor.committee | Ζήκα, Φαίη | |
| dc.contributor.committee | Λιτσαρδοπούλου, Ναυσικά | |
| dc.contributor.department | Τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης | el |
| dc.contributor.department | Department of Art Theory and History | en |
| dc.contributor.faculty | Σχολή Καλών Τεχνών | el |
| dc.contributor.faculty | School of Fine Arts | en |
| dc.date.accessioned | 2026-10-09T08:11:08Z | |
| dc.date.available | 2026-10-09T08:11:08Z | |
| dc.date.issued | 2026-10-07 | |
| dc.description.abstract | Η παρούσα πτυχιακή εργασία διερευνά την έννοια της αναπαράστασης μέσα στο έργο του Γάλλου στοχαστή, φιλοσόφου, θεωρητικού σημειωτικής και ιστορικού τέχνης Louis Marin. Ως θεμελιώδης και τεχνική έννοια του ευρύτερου πεδίου των ανθρωπιστικών και πολιτιστικών επιστημών, η αναπαράσταση αποτελεί ένα από τα βασικά μοντέλα σύλληψης και ανάλυσης της λειτουργίας των δομών επικοινωνίας, όπως αυτό της γλώσσας και των εικόνων. Η στρουκτουραλιστική μέθοδος του Marin εστιάζει στην αναπαράσταση ως δομικό σύστημα, όπως αυτό γίνεται αντικείμενο θεωρητικοποίησης και προβληματισμού μέσα στο φιλοσοφικό και καλλιτεχνικό αρχείο του 17ου αιώνα. Καταρχάς, εξετάζουμε, μέσα από το πρίσμα του Marin, τη σημειωτική θεωρία της σχολής του Port-Royal, την πρώτη ιστορικά απόπειρα για μια συστηματική και συνεκτική θεωρία γύρω από το σημείο και την αναπαράσταση. Παρουσιάζουμε ορισμένα στοιχεία αυτής της θεωρίας του αναπαραστατικού σημείου και της λειτουργίας του στα διαφορετικά σημειωτικά συστήματα της γλώσσας και της ζωγραφικής. Εξετάζουμε πώς, μέσα από την ανάγνωση του, ο Marin διαμορφώνει το εννοιακό ζεύγος διαφάνεια και αδιαφάνεια του αναπαραστατικού σημείου για να προσεγγίσει, μέσω μιας κριτικής και αποδομητικής ανάγνωσης, το κλασικό ιδεώδες της απόλυτης διαφάνειας της ζωγραφικής εικόνας. Στη συνέχεια, μέσα από μια σειρά παραδειγμάτων από πίνακες ζωγραφικής του 17ου αιώνα του Nicolas Poussin και του Philippe de Champaigne, βλέπουμε πώς o Marin αναδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους η κλασική ζωγραφική γίνεται δυνατή ως αναπαράσταση. Αυτή η απόπειρα θεμελίωσης της ζωγραφικής ως σύστημα αναπαράστασης φέρνει στο φως την αδιαφανή ή αναστοχαστική διάσταση ως δομική συνθήκη δυνατότητας της αναπαραστατικής ζωγραφικής. Τέλος, τοποθετούμε συγκριτικά τις θέσεις του Marin σε σχέση με θεμελιώδεις παραδοχές του επιστημολογικού πεδίου της ιστορίας και θεωρίας της τέχνης, μέσα από την κριτική της εικονολογίας του Erwin Panofsky. Με αυτές τις κριτικές παρατηρήσεις, βλέπουμε πως το έργο του Marin τονίζει τη σημασία και την ανάγκη για ένα νέο πεδίο έρευνας και μελέτης που σχετίζεται με την αδιαφάνεια της αναπαράστασης έτσι ώστε να ανοιχτούν νέες κατευθύνσεις για την καλύτερη κατανόηση της φύσης της αναπαράστασης και της σχέσης μεταξύ τέχνης και λόγου. | |
| dc.description.abstracttranslated | The present thesis explores the concept of representation in the work of French philosopher, semiotician and art historian Louis Marin. As one of the most fundamental and technical concepts of the wider field of humanities and cultural sciences, representation is one the most basic models of conceptualization and analysis of the function of communication structures such as those of language and images. Marin’s structuralist method examines the structural system of representation as it became an object of theorizing and problematization in the philosophical and artistic archive of the 17th century. Firstly, this paper reviews, through Marin’s reading, the semiotic theory of the Port-Royal school of thought, which is historically considered to be the first attempt at a coherent and systematic theorization of the concepts of sign and representation. It presents some fundamental elements of this theory of the representational sign and its function on the different semiotic systems of language and painting. Through his reading, Marin develops the binary couple of transparency and opacity of the representational sign in order to reconsider, through a critical and deconstructing reading, the classical ideal of absolute transparency in painting. Furthermore, through a series of exemplary paintings of the 17th century, such as those of Nicolas Poussin and Philippe de Champaigne, we follow how Marin showcases the various ways that make classical painting possible as a representational apparatus. The concept of opaque or reflexive dimension in the domain of painting is elaborated as to show that opacity is the very structural condition of possibility of the transparency of representational painting. Finally, the thesis compares Marin’s critical observations to fundamental epistemological assumptions of history and theory of art, through a critique of Erwin Panofsky’s iconology. With these critical remarks, we see how Marin’s thought highlights the necessity for a new object of study that he refers to as the opacity of representation for better understanding the nature of representation and the relation between art and discourse. | en |
| dc.format.extent | 62 | |
| dc.identifier.uri | https://artia.asfa.gr/handle/artia/932 | |
| dc.language.iso | el | |
| dc.publisher | Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών | el |
| dc.publisher | Athens School of Fine Arts | en |
| dc.rights | Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International | en |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/ | |
| dc.subject | Αναπαράσταση | el |
| dc.subject | Σημειολογία | el |
| dc.subject | Ζωγραφική - 17ος αιώνας | el |
| dc.subject.english | Louis Marin | en |
| dc.subject.english | Representation | en |
| dc.subject.english | Semiology | en |
| dc.subject.english | Port-Royal | en |
| dc.subject.english | Painting - 17th Century | en |
| dc.subject.english | Nicolas Poussin | en |
| dc.subject.english | Philippe de Champaigne | en |
| dc.title | Λόγος και Ζωγραφική: Ο Louis Marin και η θεωρία της αναπαράστασης. | |
| dc.title.alternative | Discourse and Painting: Louis Marin and the theory of representation. | en |
| dc.type | Πτυχιακή εργασία | el |
| dc.type | Bachelor (ΒΑ) Thesis | en |
| dcterms.embargoTerms | openaccess | |
| dspace.iiif.enabled | true |