Αυτό που περιμένω δεν είναι αληθινό

Κορρέ, Φωτεινή

Αυτό που περιμένω δεν είναι αληθινό

dc.contributor.advisor	Αρβανίτης, Νίκος
dc.contributor.author	Κορρέ, Φωτεινή	el
dc.contributor.committee	Ντάφλος, Κωνσταντίνος
dc.contributor.committee	Φλώρος, Άγγελος
dc.contributor.department	Τμήμα Εικαστικών Τεχνών	el
dc.contributor.department	Department of Visual Arts	en
dc.contributor.faculty	Σχολή Καλών Τεχνών	el
dc.contributor.faculty	School of Fine Arts	en
dc.contributor.master	ΠΜΣ "Ψηφιακές Μορφές Τέχνης" (ΨΜΤ)	el
dc.contributor.master	MA Program in Digital Arts	en
dc.date.accessioned	2026-06-25T06:52:09Z
dc.date.available	2026-06-25T06:52:09Z
dc.date.issued	2024-11
dc.description	Συνοδεύεται από βίντεο τεκμηρίωση και φωτογραφικό υλικό.
dc.description.abstract	Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σύνθετη και διαρκώς εξελισσόμενη έννοια των συνόρων, όχι μόνο ως φυσικών ορίων μεταξύ κρατών, αλλά ως κοινωνικών και τεχνολογικών κατασκευών που επιβάλλουν και ρυθμίζουν ταυτότητες. Η έρευνα προσεγγίζει τα σύνορα ως έναν μηχανισμό εξουσίας που, από τη μια πλευρά, επιτρέπει τη διάκριση μεταξύ των υποκειμένων μέσω της γεωγραφικής και πολιτικής κατηγοριοποίησης, ενώ, από την άλλη, αναδεικνύει την τεχνολογική παρέμβαση στην ατομική ελευθερία και στην επιτήρηση της κινητικότητας. Αναλύεται πώς οι πρακτικές των συνόρων περιλαμβάνουν πλέον, πέραν των φυσικών, και ψηφιακά και βιομετρικά σύνορα, ενσωματώνοντας τεχνολογίες αναγνώρισης και επιτήρησης, που ενισχύουν τον έλεγχο των ταυτοτήτων και την ταξινόμηση των υποκειμένων σε κοινωνικές κατηγορίες όπως "μετανάστης", "πρόσφυγας" ή "τουρίστας". Ακολουθώντας τη σκέψη της Harsha Walia, επισημαίνεται πώς οι συνοριακές πολιτικές υπερβαίνουν τη ρύθμιση της κινητικότητας, καθώς συμβάλλουν στην κατασκευή κοινωνικών ανισοτήτων και διακρίσεων. Εξετάζεται η θεωρητική συμβολή φεμινιστικών και μεταανθρωπιστικών προσεγγίσεων, προτείνοντας έναν νέο τρόπο κατανόησης της ταυτότητας. Μέσα από αναλύσεις που αντλούνται από τη σκέψη της Rosi Braidotti και του Judith Butler, αναπτύσσεται η έννοια της νομαδικής υποκειμενικότητας ως μια μορφή αντίστασης στον κρατικό και τεχνολογικό έλεγχο. Τα υποκείμενα μπορούν να υιοθετούν νέες, ευέλικτες ταυτότητες που διαφεύγουν από τους παραδοσιακούς περιορισμούς, καταργώντας την ακαμψία των εθνοκρατικών και κοινωνικών διακρίσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, η εργασία διερευνά τη φροντίδα, την οικειότητα και τη διαδικασία της αναμονής, που μπορούν να επαναπροσδιορίσουν τις σχέσεις μας με το ανθρώπινο και μη και να αναδείξουν έναν φεμινιστικό τεχνο-ουμανισμό. Τέλος, περιγράφεται η εικαστική εγκατάσταση «Αυτό που περιμένω δεν είναι αληθινό», η οποία αποτελεί μια πρακτική εφαρμογή των θεωρητικών αυτών εννοιών. Η εγκατάσταση διερευνά τις συνθήκες ταυτότητας, ελέγχου και αντίστασης, επιτρέποντας στα υποκείμενα που συμμετέχουν να αλληλεπιδράσουν με το περιβάλλον και την τεχνολογία με τρόπο που τα απαλλάσσει από την παραδοσιακή κρατική και θεσμική επιτήρηση.
dc.description.abstracttranslated	This thesis examines the complex and ever-evolving concept of borders, not only as physical boundaries between states but also as social and technological constructs that impose and regulate identities. The research approaches borders as a mechanism of power that, on one hand, allows for the differentiation between subjects through geographic and political categorization, while, on the other hand, highlights technological intervention in individual freedom and mobility surveillance. The thesis explains how border practices now encompass, aside from the physical, also digital and biometric boundaries, incorporating recognition and surveillance technologies that enhance the control of identities and the classification of subjects into social categories such as "migrant," "refugee," or "tourist." Following Harsha Walia's thought, it is emphasized how border policies go beyond the regulation of mobility, as they contribute to the construction of social inequalities and discrimination. The research combines the theoretical contributions of feminist and posthumanist approaches, proposing a new way of understanding identity. Through analyses drawn from the work of Rosi Braidotti and Judith Butler, the concept of nomadic subjectivity emerges as a form of resistance to state and technological control. Subjects can adopt new, flexible identities that escape traditional constraints, abolishing the rigidity of nation-state and social distinctions. In this context, the paper explores care, intimacy and states of anticipation, which can redefine our relations with the human and non-human and highlight a feminist techno-humanism. The research culminates in the description of the art installation "What I am waiting for is not real," which serves as a practical application of these theoretical concepts. The installation examines conditions of identity, control, and resistance, allowing participating subjects to interact with the environment and technology in a way that frees them from traditional state and institutional surveillance.	en
dc.format.extent	34
dc.identifier.uri	https://artia.asfa.gr/handle/artia/877
dc.language.iso	el
dc.publisher	Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών	el
dc.publisher	Athens School of Fine Arts	en
dc.rights	Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International	en
dc.rights.uri	http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/
dc.subject	Σύνορα	el
dc.subject	Ταυτότητα	el
dc.subject	Μεταανθρωπισμός	el
dc.subject	Επιτήρηση	el
dc.subject	Εξουσία	el
dc.subject	Νομαδικότητα	el
dc.subject	Τεχνολογία	el
dc.subject	Φροντίδα	el
dc.subject	Αντίσταση	el
dc.subject	Φεμινισμός	el
dc.subject.english	Borders	en
dc.subject.english	Identity	en
dc.subject.english	Posthumanism	en
dc.subject.english	Surveillance	en
dc.subject.english	Power	en
dc.subject.english	Nomadism	en
dc.subject.english	Technology	en
dc.subject.english	Care	en
dc.subject.english	Resistance	en
dc.subject.english	Feminism	en
dc.title	Αυτό που περιμένω δεν είναι αληθινό
dc.title.alternative	What I am waiting for is not real	en
dc.type	Μεταπτυχιακή εργασία	el
dc.type	Master Thesis	en
dcterms.embargoTerms	openaccess
dspace.iiif.enabled	true