Σβήνουν τέχνη δόξα λευτεριά μα η φύση μένει ωραία ... Λόρδος Βύρων

Title in english
Embargo lift
2024-12-13T09:55:25Z
Type
Πτυχιακή εργασία
Graduation Project
Date
2022
Advisor
Χαραλαμπίδης, Νίκος
Examining Committee
Studio Director
Χαραλαμπίδης, Νίκος
Academic Institution
Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών
Athens School of Fine Arts
Department
Τμήμα Εικαστικών Τεχνών
Department of Visual Arts
Division
Γλυπτικής - Sculpture Division
Category
Γλυπτική
Master of Arts Program
Keywords in english
Abstract
Σβήνουν Τέχνη, Δόξα, Λευτεριά, μα η Φύση μένει ωραία… λόρδος Βύρων Την εποχή του ρομαντισμού όπου διατύπωσε τη φράση αυτή ο λόρδος Βύρων, ο ηρωισμός στη μάχη είχε ως ύψιστη ανταμοιβή τη Δόξα και επιδιωκόμενο στόχο τη Λευτεριά. Οι καταστροφές που επιφέρει ο πόλεμος στη φύση και στο περιβάλλον, δεν υπήρχε καν ως σενάριο φαντασίας στη συλλογική συνείδηση της κοινωνίας, ωστόσο στις μέρες μας, η κλιματική και ενεργειακή κρίση, αποτελέσματα της μόλυνσης του περιβάλλοντος, δεν αφήνουν πλέον κανένα περιθώριο αναβολής της αντιμετώπισης τους. Στο έργο ‘’Αστροναύτης που κατεβαίνει τη σκάλα’’ επισημαίνεται το τέλμα αυτό της οικολογικής καταστροφής, που οδηγεί όλο και πιο σταθερά την εναπόθεση των ελπίδων της ανθρωπότητας στην ανάπτυξη της δορυφορικής τεχνολογίας και σε προσδοκώμενες νέες επιστημονικές ακόμη και διαστημικές ανακαλύψεις. Το αιθέριο γυμνό του Μarcel Duchamp, που κατεβαίνει αγέρωχα τα σκαλοπάτια, αντικαθίσταται εδώ από την βαριά πατημασιά (στη σελήνη;), της αρβύλας μιας Καραγκιοζόμορφης φιγούρας ενός στρατιώτη, που αψηφώντας την έλλειψη βαρύτητας, πολλαπλασιάζει τα μέλη του, προσαρτίζοντας επιπρόσθετο βάρος (της ύπαρξης του;) στην καμπούρα του. Το χέρι επεκτείνεται, κι εκείνο παραπέμποντας στο σπαστό χέρι του καραγκιόζη, σε μια προσπάθεια εναπόθεσης ενός στεφανιού, που παραμένει μετέωρο στο διάστημα, καθώς ο άγνωστος ήρωας για τον οποίον προοριζόταν φαίνεται να λησμονήθηκε στην πορεία του διηνεκούς ταξιδιού. Εντούτοις τα χέρια στις φιγούρες της ανθρωποκεντρικής αφήγησης των έργων μου παρουσιάζονται ατροφικά και αδύναμα και οι μορφές μοιάζουν εγκλωβισμένες στις αλληγορίες της καθημερινότητας που δημιουργώ. Αδυνατούν τα χέρια να αγγίξουν τις ουσιαστικές έννοιες και αξίες της ζωής, να βιώσουν πρωτογενείς απολαύσεις και τη ψυχαγωγία της φύσης. Στη γλυπτική σύνθεση ‘’Μην μ’ αγγίζεις’’, χαρακτηριστικό έργο αυτής της ενότητας, τα χέρια παρουσιάζονται αφοπλισμένα, αφού και το άγγιγμα ακόμη, είχε ενοχοποιηθεί στην περίοδο της καραντίνας. Αντίθετα, το πόδι παρουσιάζεται ακμαίο να πατά αποφασιστικά, πλην όμως όχι τη φύση αλλά ένα τεχνητό χορτάρι έγκλειστου κήπου. Στην τεχνητή φύση, αλλά και τις κατευθύνσεις εφ’ όλης της ύλης που παρέχονται από τους οικιακούς μας τηλεπομπούς, άλλο ένα καθοριστικό γνώρισμα της έγκλειστης περιόδου της πανδημίας, αλλά και του εσωτερικού εγκλεισμού που επιφέρει η σύγχρονη καθημερινότητα, αναφέρεται και το έργο ‘’Rotating landscape window ‘’ (περιστρεφόμενο παράθυρο τοπίου), αντικατοπτρίζοντας την ολοένα αυξανόμενη δύναμη επιβολής που απόκτησε η τηλεόραση, ιδιαίτερα την περίοδο των περιοριστικών μέτρων, αποτελώντας κυριολεκτικά τη μόνη διασύνδεση μας με το ευρύτερο εξωτερικό περιβάλλον.
Abstract in english
Description
Creative Commons License
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές
Creative Commons License URL
Brief Bio
Τριανταφυλλόπουλος Γιώργος γεννήθηκε στην Αθήνα έτος 1997 το 2018 ήρθε στην σχολή ΑΣΚΤ Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας με μεταγραφή και εντάχτηκε στο β εργαστήριο γλυπτικής με καθηγητή τον Νίκο Χαραλαμπιδη ενώ παράλληλα παρακολούθησε τρία χρόνια το εργαστήριο ψυχοτεχνίας και χαλκοχυτικής με καθηγητή τον Μάρκο Γεωργιλάκη. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα έργα του έχον εκτεθεί σε ομαδικής εκθέσεις. METAPHOR ATHENS PROJECT SPACE ODDITY 14 JUNE 2022 ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΟΥ ΔΑΣΟΥΣ 14 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022 ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΕΥΕΡΓΕΣΙΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΠΕΣ ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ 22 ΟΚΤΩΜΒΡΙΟΥ 2022