Τμήμα Εικαστικών Τεχνών (Δ. Δ.)
Permanent URI for this collection
Browse by
Browsing Τμήμα Εικαστικών Τεχνών (Δ. Δ.) by Advisor "Poka - Yio"
Results 1 - 1 of 1
Results Per Page
Sort Options
Item Embargo Images as a people: For a New Materialist IconismΡουμάνη, Παναγιώτα Παρασκευή (Διδακτορική διατριβή, 2026-06-19)Η πρόσφατη έρευνα έχει φέρει στο προσκήνιο τον λόγο γύρω από τις μη ανθρώπινες οντότητες, ενώ παράλληλα, ο λόγος για την εικόνα και οι σπουδές οπτικού πολιτισμού συνεχίζουν να παράγουν αδιάκοπα χιλιάδες σελίδες γραφής, όπως ήδη συνέβαινε κατά τον προηγούμενο αιώνα. Η παρούσα διατριβή επιδιώκει να συνδέσει δύο φαινομενικά διακριτές συζητήσεις: τα επιχειρήματα γύρω από τις μη ανθρώπινες οντότητες και εκείνα γύρω από την επιστήμη της εικόνας και τις σπουδές οπτικού πολιτισμού. Υπάρχει μια ιδιότυπη «ρωγμή» που η διατριβή επιχειρεί να φέρει πιο κοντά στο μικροσκόπιο προς επιδιόρθωση: συνήθως παρατηρείται ένα σημαντικό χάσμα ανάμεσα σε αυτές τις δύο συζητήσεις, δηλαδή ανάμεσα στα επιχειρήματα της οικοκριτικής και στα επιχειρήματα της ιστορίας της τέχνης, της θεωρίας της τέχνης και των σπουδών οπτικού πολιτισμού, αντίστοιχα. Το χάσμα που χρειάζεται φροντίδα φαίνεται να έγκειται στο ότι η πρώτη συζήτηση προϋποθέτει πως μιλούμε υπέρ του φυσικού στη διαμάχη Φύσης/Πολιτισμού, ενώ η δεύτερη γίνεται αντιληπτή αποκλειστικά ως κατασκευή εντός του πολιτισμικού. Ένα πρώτο «μπάλωμα», λοιπόν, είναι η αποδόμηση αυτής της διάκρισης: να κάνουμε ένα βήμα πίσω στα όσα αφορούν την εικόνα, ώστε να λησμονήσουμε ακόμη και την παραδοχή ότι το Πολιτισμικό αποτελεί το βασικό μας πεδίο έρευνας ή το έδαφος πάνω στο οποίο αναδύονται νέες θεωρίες. Παράλληλα, ένα δεύτερο «μπάλωμα» θα ήταν να σκεφτούμε ότι αυτό που επιτελείται ως πολιτισμική πρακτική είναι ταυτόχρονα και μια πρακτική του φυσικού. Το βασικό ερευνητικό ερώτημα της διατριβής είναι να προτείνει μια αναθεώρηση της -ευρέως συζητημένης- ανανέωσης των επιστημών της εικόνας, επιστρέφοντας ένα βήμα πίσω, εκεί όπου όλα ξεκίνησαν: στην εικονολογία. Αυτό λειτουργεί ως ένα ακόμη «μπάλωμα», μια προσπάθεια να βυθιστούμε στην ίδια τη λέξη «εικονολογία», η οποία δεν μπορεί να μας απελευθερώσει από το πολιτισμικό σε αντιδιαστολή με το φυσικό. Η έρευνα ξεκινά και ολοκληρώνεται με την εξέταση της εικονολογίας ως όρου που αδυνατεί να μας απεγκλωβίσει από κυρίαρχα ιεραρχικά σχήματα και εξακολουθεί να καθορίζει τις προσεγγίσεις μας μέσω του εγγενούς λογοκεντρισμού της. Η επικαιροποίηση της εικονολογίας μάς οδήγησε να ακολουθήσουμε αυτό που σήμερα περιγράφεται ως η Μη-Ανθρώπινη Στροφή, αλλά κυρίως τα Νέο Υλιστικά ρεύματα. Αν έπρεπε να αναφερθεί ένα και μόνο στοιχείο που λειτούργησε ως καθοδηγητικός άξονας για τη διατριβή αυτή, αυτό -παραδόξως- δεν θα ήταν οι εικόνες, αλλά η διεμπλοκή (entanglement). Αυτή μοιάζει είναι η συνθήκη που αναδεικνύεται ως η καταλληλότερη για να περιγράψει τελικά τη σχέση μας με την εικόνα.