Πτυχιακές Εργασίες
Permanent URI for this community
Browse by
Browsing Πτυχιακές Εργασίες by Advisor "Poka - Yio"
Results 1 - 3 of 3
Results Per Page
Sort Options
Item Embargo Happy TrailΓκάτσιος, Νικόλαος (Πτυχιακή εργασία, 2026-07-01)Υπάρχει ένας λευκός τοίχος με εγκατάσταση φωτογραφιών, μπαίνοντας στον διάδρομο πριν τον χώρο της προβολής υπάρχει μία performance διαρκείας, με ένα ζευγάρι να βρίσκεται μαζί. Μέσα στον χώρο της προβολής υπάρχει ο ήχος το βίντεο το οποίο προβάλεται σε όλο το τοίχο. Τα ηχεία, η κάρτα ήχου, τα πολύμπριζα και ο προτζέκτορας εγκαθίστανται στο πάτωμα. Λαμβάνει χώρα και άλλη μία περφορμανς διαρκείας με εμένα να κάθομαι και να 'περιμένω' σε ενα παγκάκι. Με χτυπάει ένας προβολέας. Έχω τα πράγματά μου πάνω στο παγκάκι.Item Embargo MayalolΆλβαρεζ Αλεξοπούλου, Μαγιαλόλ (Πτυχιακή εργασία, 2026-06-24)Προτείνω ένα κοσμικό θαύμα: ότι μετά τη ρήξη η συνείδηση συνεχίζει να υπάρχει· ότι το εαυτό, όσο κι αν έχει μεταμορφωθεί, παραμένει ικανό να παρατηρεί το ίδιο του το εαυτό. Μέσα από την πρακτική μου, φανερώνω την αντοχή που απαιτείται για να υπάρξει κάποιο μέσα σε αποικιοκρατικές και πατριαρχικές δομές που εξακολουθούν να επηρεάζουν, επανοικειοποιούμενη ιστορίες βίας εγγεγραμμένες στο θηλυκοποιημένο σώμα. Προσεγγίζω τη θρησκευτική εικονογραφία ως προϊόν αυτών των δομών και ταυτόχρονα ως πεδίο αντίστασης, συλλογικής μνήμης και σωματοποιημένης γνώσης. Τόσο οι ζωγραφιές όσο και τα ποιήματα που εκτίθενται είναι συνομιλίες με το εαυτό μεταμφιεσμένες σε προσευχές — ένας τρόπος να απευθυνθώ στον πόνο, την ηδονή, το πένθος, την επιθυμία και τον φόβο άμεσα, μέσα από τη γλώσσα του ιερού. Τα έργα αντλούν έμπνευση από την παράδοση των μεξικανικών ex voto (γνωστών και ως «milagros», δηλαδή «θαύματα»). μικρές θρησκευτικές ζωγραφιές που δημιουργούνται ως προσφορές μετά την επιβίωση. Συνήθως απευθυνόμενα σε αγίους ή ιερές μορφές, τα ex voto καταλαμβάνουν τον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ μαρτυρίας και προσευχής, έναν χώρο όπου συμβαίνουν θαύματα. Το θαύμα είναι πρωτίστως μια μετατόπιση της αντίληψης, όχι μια διάρρηξη των φυσικών νόμων. Είναι η στιγμή κατά την οποία το καθημερινό ξαφνικά φορτίζεται με νόημα - μια ανάκαμψη, μια ανακούφιση. Σε πολλές παραδόσεις, αυτό νοείται ως θεϊκή παρέμβαση που αποκαθιστά τη ζωή και την τάξη. Ακόμη και μέσα στο θεολογικό του πλαίσιο, βασίζεται στην ερμηνεία: ένα γεγονός μετατρέπεται σε θαύμα μόνο όταν ονομαστεί ως τέτοιο. Τα milagros μου ενσαρκώνονται σωματικά και τελετουργικά μέσω της επιμονής της μνήμης. Η ενασχόλησή μου με την Παναγία δεν αποτελεί πράξη χριστιανικής λατρείας. Αντί για θεσμική παρθένος, εμφανίζεται ως μεταλλασσόμενο σύμβολο προστασίας και παρηγοριάς, συνυφασμένο με κοσμολογίες που προϋπήρχαν του αποικιοκρατικού χριστιανισμού. Ερχόμενη σε διάλογο με τη μορφή της, εξερευνώ πώς τα θηλυκοποιημένα σώματα στρέφονται (και μετατρέπονται) σε συμβολικές μητέρες, αγίες και πνεύματα - όχι μόνο χάριν σωτηρίας, αλλά αναγνώρισης. Τα ex voto διατηρούν μια λειτουργία ως ιδιωματικά αρχεία, συντηρώντας προσωπικές εμπειρίες που ξεφεύγουν της επίσημης ιστορίας. Η παρούσα σειρά συνεχίζει αυτή τη λειτουργία. Κάθε ζωγραφιά λειτουργεί ως θραύσμα μνήμης: ένα αυτοπορτρέτο που γίνεται ταυτόχρονα ομολογία, προσφορά και προσωπικός αναστοχασμός. Αμετάφραστο από τα ισπανικά του πρωτοτύπου, το κείμενο που περιλαμβάνεται στους πίνακες milagros εντοπίζεται εξίσου στην απεύθυνσή του όσο και στο περιεχόμενό του. Με τον ίδιο τρόπο που μπορεί κανείς να συνδιαλλαγεί με μια προσευχή χωρίς να την κατανοήσει αμέσως, η αδιαφάνεια της μητρικής μου γλώσσας στο πλαίσιο αυτής της έκθεσης προστατεύει την οικειότητα και ευαλωτότητα του έργου μου.Item Embargo Ένας στο μυαλό σουΤρίπου, Ιωάννα (Πτυχιακή εργασία, 2026-07-01)Ηχητική εγκατάσταση με τραγούδι (σε σκοτεινό δωμάτιο). Αντικείμενα : πολυθρόνα, κομοδίνο, καθρέφτης, φώτα, ακουστικά κεφαλής, βινύλιο του τραγουδιού. Το έργο είναι μία ηχητική εγκατάσταση με τραγούδι που δημιούργησα εξολοκλήρου, στίχοι, σύνθεση, παραγωγή και φωνή. Η εγκατάσταση δρα ως προέκταση του, ο “κόσμος” του, όπου και ο θεατής μπορεί να βυθιστεί. Βασίστηκα σε ένα στιγμιαίο συναίσθημα και εστίασα σ’ αυτό ώστε ο κορεσμός του να είναι έντονος και χωρίς απολογία για τη ξεκάθαρη στάση του. Αυτό το τραγούδι είναι ζήλια και κτητικότητα. Ενδίδει σε τοξικές συμπεριφορές ως μέσο κατανόησης αυτών των αρνητικών συναισθημάτων, που μπορούν να προκύψουν μέσα μας ή από άλλους προς τα μας, ώστε εν τέλη να υπάρξει κάθαρση μέσω της αποδοχής. Ο θεατής βλέπει είτε τον εαυτό του στο έργο, είτε άλλο άτομο, και το βιώνει ως αρνητικό ή θετικό “μύνημα”, δεν υπάρχει επιβολή ηθικού διδάγματος, παρά μία ευκαιρία αναγνώρισης και αντιμετώπισης στοιχείων μας που τείνουμε να αγνοούμε άθελα μας ή και εσκεμμένα.