Πτυχιακές Εργασίες
Permanent URI for this community
Browse by
Browsing Πτυχιακές Εργασίες by Advisor "Αθανασόπουλος, Βαγγέλης"
Results 1 - 1 of 1
Results Per Page
Sort Options
Item Restricted access Λόγος και Ζωγραφική: Ο Louis Marin και η θεωρία της αναπαράστασης.Τσιτηρίδης, Χαράλαμπος (Πτυχιακή εργασία, 2026-10-07)Η παρούσα πτυχιακή εργασία διερευνά την έννοια της αναπαράστασης μέσα στο έργο του Γάλλου στοχαστή, φιλοσόφου, θεωρητικού σημειωτικής και ιστορικού τέχνης Louis Marin. Ως θεμελιώδης και τεχνική έννοια του ευρύτερου πεδίου των ανθρωπιστικών και πολιτιστικών επιστημών, η αναπαράσταση αποτελεί ένα από τα βασικά μοντέλα σύλληψης και ανάλυσης της λειτουργίας των δομών επικοινωνίας, όπως αυτό της γλώσσας και των εικόνων. Η στρουκτουραλιστική μέθοδος του Marin εστιάζει στην αναπαράσταση ως δομικό σύστημα, όπως αυτό γίνεται αντικείμενο θεωρητικοποίησης και προβληματισμού μέσα στο φιλοσοφικό και καλλιτεχνικό αρχείο του 17ου αιώνα. Καταρχάς, εξετάζουμε, μέσα από το πρίσμα του Marin, τη σημειωτική θεωρία της σχολής του Port-Royal, την πρώτη ιστορικά απόπειρα για μια συστηματική και συνεκτική θεωρία γύρω από το σημείο και την αναπαράσταση. Παρουσιάζουμε ορισμένα στοιχεία αυτής της θεωρίας του αναπαραστατικού σημείου και της λειτουργίας του στα διαφορετικά σημειωτικά συστήματα της γλώσσας και της ζωγραφικής. Εξετάζουμε πώς, μέσα από την ανάγνωση του, ο Marin διαμορφώνει το εννοιακό ζεύγος διαφάνεια και αδιαφάνεια του αναπαραστατικού σημείου για να προσεγγίσει, μέσω μιας κριτικής και αποδομητικής ανάγνωσης, το κλασικό ιδεώδες της απόλυτης διαφάνειας της ζωγραφικής εικόνας. Στη συνέχεια, μέσα από μια σειρά παραδειγμάτων από πίνακες ζωγραφικής του 17ου αιώνα του Nicolas Poussin και του Philippe de Champaigne, βλέπουμε πώς o Marin αναδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους η κλασική ζωγραφική γίνεται δυνατή ως αναπαράσταση. Αυτή η απόπειρα θεμελίωσης της ζωγραφικής ως σύστημα αναπαράστασης φέρνει στο φως την αδιαφανή ή αναστοχαστική διάσταση ως δομική συνθήκη δυνατότητας της αναπαραστατικής ζωγραφικής. Τέλος, τοποθετούμε συγκριτικά τις θέσεις του Marin σε σχέση με θεμελιώδεις παραδοχές του επιστημολογικού πεδίου της ιστορίας και θεωρίας της τέχνης, μέσα από την κριτική της εικονολογίας του Erwin Panofsky. Με αυτές τις κριτικές παρατηρήσεις, βλέπουμε πως το έργο του Marin τονίζει τη σημασία και την ανάγκη για ένα νέο πεδίο έρευνας και μελέτης που σχετίζεται με την αδιαφάνεια της αναπαράστασης έτσι ώστε να ανοιχτούν νέες κατευθύνσεις για την καλύτερη κατανόηση της φύσης της αναπαράστασης και της σχέσης μεταξύ τέχνης και λόγου.