Browsing by Author "Urban, Szymon"
Results 1 - 1 of 1
Results Per Page
Sort Options
Item Open Access MartyrsUrban, Szymon (Πτυχιακή εργασία, 2026-06-24)Η διπλωματική μου εργασία αποτελεί μια ενότητα έργων που βασίζεται στη μελέτη αναγεννησιακών πινάκων και στην έρευνα γύρω από τους μάρτυρες της ιστορίας. Στόχος μου είναι να μεταφράσω αυτή την αναδρομή στο σήμερα, δείχνοντας ότι οι μάρτυρες δεν υπήρχαν μόνο τότε, αλλά υπάρχουν στον σημερινό χρόνο και τόπο. Ακόμα και εκείνοι που μαρτύρησαν στο παρελθόν, σήμερα θα μαρτυρούσαν ξανά, απλώς με πιο σύγχρονα αντικείμενα. Μέσα από αυτή τη μεταφορά, θέλω να τονίσω τη διαχρονικότητα της πράξης: το να πιστεύεις σε κάτι τόσο πολύ, που θα έδινες ακόμα και τη ζωή σου για αυτό. Στην προσπάθεια μου να εξερευνήσω πορτρέτα που συνδυάζουν τη θρησκευτικότητα και την πνευματικότητα, χρησιμοποιώ την τεχνική του αερογράφου ως ένα σύγχρονο μέσο. Ο αερογράφος μου επιτρέπει να δημιουργήσω ασαφή, θολά και μυστηριώδη πορτρέτα. Οι μορφές μου στερούνται μιας σκληρής, ρεαλιστικής περιγραφής και λειτουργούν περισσότερο σαν μνημονικά ίχνη, αναγκάζοντας τον θεατή να προσπεράσει την πρώτη ανάγνωση και να έρθει σε επαφή με την αύρα και την ψυχολογία του προσώπου. Η βασική σύγκρουση των έργων δημιουργείται από τη σχέση του προσώπου με το αντικείμενο. Τοποθετώ ένα σύγχρονο, απόλυτα ρεαλιστικό αντικείμενο, το οποίο αποτελεί το εργαλείο μαρτυρίου του εκάστοτε μάρτυρα, σε τέτοια κλίμακα που σχεδόν καλύπτει το ίδιο το πορτρέτο. Με αυτή την κίνηση φέρνω την πράξη στο σήμερα και επιδιώκω να γεννήσω ερωτήματα στον θεατή. Γιατί, για παράδειγμα, το πορτρέτο είναι θολό; Και γιατί υπερισχύει το αντικείμενο, όταν στην παραδοσιακή αγιογραφία συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο; Η διαχείριση του φωτός στα έργα είναι το στοιχείο που προκαλεί την αίσθηση του θεϊκού, αντλώντας έμπνευση από το chiaroscuro του Caravaggio, όπου η μορφή και το δράμα αναδύονται μέσα από το σκοτάδι. Παράλληλα, η προσέγγιση αυτή συνομιλεί με σύγχρονους καλλιτέχνες, όπως ο Bill Viola, μετατρέποντας την κλασική εικονογραφία σε μια διευρυμένη χρονική εμπειρία. Η κλίμακα της ενότητας, με τη σειρά των έργων διάστασης 1 επί 70 εκατοστά και την παρουσία ενός μοναδικού, μεγαλύτερου έργου που δεσπόζει, οργανώνει τον χώρο με όρους ιεραρχίας. Λειτουργεί σαν μια σύγχρονη εκδοχή πολυπτύχου, όπου τα μικρότερα έργα προετοιμάζουν το βλέμμα για την κεντρική κορύφωση, εγκλωβίζοντάς το σε μια καθηλωτική, βιωματική εμπειρία. Σε τελική ανάλυση, στόχος μου δεν είναι να αναλώσω τη δουλειά σε θεωρητικές επεξηγήσεις, αλλά να αφήσω το ίδιο το έργο, μέσα από αυτή την οπτική σύγκρουση, να μιλήσει περισσότερο για τον εαυτό του παρά το κείμενο αυτό.