Μελανίτης, ΓιάννηςΜεταξωτός, Χρήστος2026-04-232026-04-232025-10https://artia.asfa.gr/handle/artia/868Η Αυτοκρατορία Σαρκός είναι ένας στοχασμός για την τέχνη ως πεδίο όπου το σώμα γίνεται μύθος, και ο μύθος αποκτά νέο σώμα. Η δομή των ανθρώπινων μορφών είναι βαθειά επηρεασμένη από εκείνες σε ανατομικά σχέδια της αναγέννησης και του μπαρόκ. Μύες, αληθινοί ή φανταστικοί, πάλλονται, φουσκώνουν, τεντώνονται και στρεβλώνονται ακολουθώντας την κίνηση της συνολικής φιγούρας. Έμφαση δίνεται στα σημεία ένωσης σκελετικου και μυικού συστήματος με σκοπό την απόδοση της αντίθεσης του ελαστικού και του άκαμπτου χαραχτήρα των μερών. Οι μορφές και οι αναλογίες τών σωμάτων καθορίζονται από τη σύνθεση και το αρχέτυπο. Η κατανομή του λίπους είναι ανοίκεια. Αντί να εξομαλύνει συνολικά τον άγριο χαρακτήρα της εσωτερικής ανατομίας, αποτελεί κι αυτή εργαλείο έκφρασης μερών ή της αλλιλεπίδρασής τους. Όλα τα μέρη του σώματος συμβάλλουν στο σύνολο της δραματουργίας. Πρόκειται για μια καλλιτεχνική έρευνα πάνω στην αμφισημία της ύπαρξης: γονιμότητα και απειλή, ηρωισμός και καταστροφή, δύναμη και φθορά, προσωπικότητα και προσωπείο. Όπως σημειώνει ο Νίτσε, «μόνο ως αισθητικό φαινόμενο είναι δικαιολογημένη η ύπαρξη του κόσμου». Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει ακριβώς αυτήν τη αισθητικότητα της σάρκας ως πεδίο σύγκρουσης και δημιουργίας.14elAttribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 InternationalΣάρκαΣώμαΑνατομίαΑρχέτυποΙμπρεσσιονιστικός νεοκλασσικισμόςΠάληΜύθοςΠτυχιακή εργασίαFleshAnatomyArchetypeImpressionistic neoclassisismCombatMyth