Ιωαννίδης, ΚώσταςΤσιγκάκου, Ματίνα2026-03-232026-03-232026-03-05https://artia.asfa.gr/handle/artia/841Στην πτυχιακή αυτή εργασία θα διερευνήσουμε την πρόσληψη του έργου του Γιάννη Τσαρούχη μέσα από τα κείμενα και τις κριτικές που αφορούν στην αποτίμηση δύο εκθέσεών του. Την ατομική στη γκαλερί «Μέρλιν» (Αθήνα, 1966) και τη μετά θάνατον (post mortem) αναδρομική, στον εκθεσιακό χώρο «Wrightwood 659» (Σικάγο, 2021). Η επιλογή του θέματος προέκυψε από τη διαπίστωση πως πρόκειται για δύο εκθέσεις που -για διαφορετικούς λόγους η καθεμία- δεν έχουν αποτιμηθεί όπως θα αναμενόταν, ειδικά εάν αναλογιστούμε, για την πρώτη, τη σημασία των έργων που παρουσιάστηκαν και τον ρόλο που έπαιξαν στη μετέπειτα πορεία του καλλιτέχνη και, για τη δεύτερη, το γεγονός ότι αποτελούσε ταυτόχρονα την πρώτη αναδρομική και την πρώτη έκθεση του καλλιτέχνη στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Δεν υπάρχουν κείμενα εστιασμένα στην κομβική στιγμή της έκθεσης του 1966 ούτε φαίνεται να υπάρχει συστηματική καταγραφή και σχολιασμός των κριτικών και του αφηγήματος που δημιουργήθηκε, για να συστήσει τον καλλιτέχνη στο αμερικανικό κοινό το 2021. Η έρευνα βασίστηκε στην συλλογή και ανάλυση υλικού που αφορά σε: κριτικές από έντυπα και ψηφιακά δημοσιεύματα, κείμενα που αφορούν στη ζωή και το έργο του καλλιτέχνη (γραμμένα είτε από από τον ίδιο είτε από τους μελετητές του) καθώς και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Social Media) των ψηφιακών μέσων ενημέρωσης του Σικάγο και των επισκεπτών της έκθεσης. Συνοπτικά, τα βασικά σημεία που αναδείχθηκαν, αναφορικά με την πρόσληψη της ζωγραφικής του Τσαρούχη, είναι ότι οι σύγχρονοι του καλλιτέχνη τεχνοκριτικοί πιθανόν παραγνώρισαν τη σημασία των έργων που παρουσιάστηκαν στην έκθεση της Αθήνας- κάποια εκ των οποίων έγιναν ταυτόσημα με τη ζωγραφική του στη συνείδηση του κοινού- ενώ στην αναδρομική έκθεση του Σικάγο, η έμφαση δόθηκε στη σεξουαλική ταυτότητα του καλλιτέχνη και στο αίτημα για σεξουαλική απελευθέρωση, οπότε η ζωγραφική του ερμηνεύθηκε ως έργο ενός πρωτοπόρου queer καλλιτέχνη. Χαρακτηρισμός που, με τη σειρά του, παραγνωρίζει ένα μεγάλο μέρος του έργου και της φιλοσοφίας του καλλιτέχνη. Θεωρούμε τον Τσαρούχη μια σπάνια περίπτωση «κλασικού» καλλιτέχνη αφού το έργο του μπορεί να εξετάζεται σε διαφορετικές ιστορικές συγκυρίες, σε διαφορετικά χωρικά και πολιτιστικά πλαίσια με διαφορετικά κοινωνικά αιτήματα και να αποκαλύπτει ανάλογα με την σκοπιά θέασής του, νέες προεκτάσεις και ερμηνείες.72elAttribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 InternationalΓκαλερί ΜέρλινΑναπαραστατική ζωγραφικήΠτυχιακή εργασίαMERLIN GalleryFigurative paintingRetrospectiveWrightwood 659Queer