Ξαγοράρης, ΖάφοςΚοβάτσεβα, Μαργαρίτα2026-04-062026-04-062026-03https://artia.asfa.gr/handle/artia/858Η πτυχιακή εργασία διαρθρώνεται σε τρεις ενότητες: τα διάτρητα έργα, εκείνα με την τραχιά, ανάγλυφη επιφάνεια και τα απόλυτα λεία, δημιουργημένα με αλλεπάλληλες στρώσεις χρώματος πάνω σε μουσαμά. Τα έργα της τραχιάς επιφάνειας εξερευνούν συναισθηματικά φορτισμένες ανθρώπινες καταστάσεις, συχνά συνδεδεμένες με μια υπαρξιακή εσωστρέφεια: την αναμονή, την εγκατάλειψη, τη νοσταλγία ή την προσμονή μιας "άνωθεν" βοήθειας. Τα διάτρητα, αν και εξίσου συναισθηματικά, λειτουργούν περισσότερο αλληγορικά, θίγοντας έννοιες όπως η σύνδεση, η θνητότητα και η επιστροφή στη γη, αλλά και οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν στην αναζήτηση της γνώσης. Αντίθετα, τα λεία υιοθετούν μια πιο ορθολογική και αποστασιοποιημένη στάση, τοποθετώντας τον θεατή στον ρόλο του παρατηρητή και όχι του συμμέτοχου, όπως τα έργα των δύο προηγούμενων ενοτήτων. Όλα τα έργα συνδέονται μέσω δύο κοινών αξόνων: την απτικότητα και την ευθραυστότητα. Η αφή κυριαρχεί είτε άμεσα, μέσω της υλικότητας των επιφανειών, είτε συμβολικά, μέσω της απεικόνισης του χεριού. Το χέρι αναδεικνύεται ως ο απόλυτος μάρτυρας της ύπαρξης· η μόνη αίσθηση που δεν παραπλανάται, σε αντίθεση με την όραση ή την ακοή που μπορούν να χειραγωγηθούν και να καθοδηγηθούν από τη σκέψη. Η χρήση γήινων, ευάλωτων υλικών —όπως το χαρτί, το βαμβάκι και ο πηλός— λειτουργεί ως μεταφορά για την ίδια την ανθρώπινη ευαλωτότητα.21elAttribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 InternationalΥλικότηταΑπτικότηταΑλληγορίαΓήινα υλικάΥπαρξιακή αναζήτησηΣυναισθηματική τοπογραφίαΑνθρώπινη ευαλωτότηταΠτυχιακή εργασίαMaterialityTactilityAllegoryHuman vulnerabilityEarthy materialsExistential questTexture