Μελανίτης, ΓιάννηςΤσουτσούκα, Αναστασία2026-03-272026-03-272026-03-04https://artia.asfa.gr/handle/artia/845Τις τελευταίες δεκαετίες, παρά τις φαινομενικά αξεπέραστες προκλήσεις στον ορισμό της τέχνης και της αισθητικής, έχουν καταβληθεί σημαντικές προσπάθειες για να διερευνηθούν οι βιολογικές βάσεις της αισθητικής εμπειρίας. Η προσπάθεια κατανόησης των νευρωνικών μηχανισμών που διέπουν την εκτίμηση της ομορφιάς ξεκίνησε με τη μελέτη του οπτικού συστήματος των πρωτευόντων μέσω νευροφυσιολογικών μεθόδων. Αν και συχνά δεν το συνειδητοποιούμε, η ερμηνεία μιας οπτικής σκηνής αποτελεί μια εξαιρετικά σύνθετη διαδικασία. Η παρούσα εγκατάσταση προσεγγίζει τον τρόπο με τον οποίο τα ψηφιακά περιβάλλοντα μπορούν να ενεργοποιήσουν συναισθηματικές και σωματοποιημένες αντιδράσεις που παραδοσιακά συνδέονται με την εμπειρία της φύσης. Η εννοιολογική βάση του έργου αντλείται από τις θεωρίες της βιοφιλίας, οι οποίες υποστηρίζουν μια έμφυτη ανθρώπινη έλξη προς τις φυσικές μορφές και περιβάλλοντα, καθώς η σύνδεση με τη φύση προάγει την ψυχική ηρεμία, τη γνωστική λειτουργία και την αισθητική ευαισθησία. Η εγκατάσταση δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας φωτογραμμετρία και δεδομένα που συλλέχθηκαν από πραγματικά φυσικά περιβάλλοντα, τα οποία στη συνέχεια μετατράπηκαν σε οπτικό κώδικα. Παραγωγικοί αλγόριθμοι δημιουργήθηκαν για να προγραμματίζουν την κίνηση, το χρώμα και το βάθος, ενώ συμπληρωματικές λειτουργίες παράγουν διαφανή σωματίδια που αιωρούνται και αλληλεπικαλύπτονται. Κάθε εικόνα υπολογίζεται σε πραγματικό χρόνο, δημιουργώντας ένα πλήρως άϋλο περιβάλλον που αναγεννάται διαρκώς.17elAttribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 InternationalΒιοφιλίαΠολυαισθητηριακή εγκατάστασηΑλγοριθμική τέχνηΝευροαισθητικήΟργανικό-ψηφιακόΠτυχιακή εργασίαBiophiliaMultisensory installationAlgorithmic artNeuroaestheticsOrganic–digital