Ξαγοράρης, ΖάφοςΠαυλοπούλου, Αναστασία2026-03-232026-03-232026-03-11https://artia.asfa.gr/handle/artia/836Τα «Εσωτερικά τοπία» γεννήθηκαν από την ανάγκη μου για επαναπροσδιορισμό της μνήμης ως ενεργού χώρου. Τα έργα λειτουργούν ως πεδία επιστροφής – όχι σε συγκεκριμένους τόπους αλλά σε καταστάσεις ύπαρξης – όπου αναζητώ την αίσθηση, ισορροπίας και προστασίας. Με ενδιαφέρει η έννοια του τόπου ως εσωτερική κατασκευή. Το τοπίο δεν αναπαριστά αλλά ενεργοποιεί. Δεν περιγράφει το παρελθόν, αλλά το επαναφέρει στο παρόν ως βιωματική εμπειρία. Η ζωγραφική διαδικασία αποτελεί μια τελετουργία μετάβασης. Η μουσική είναι το μυσταγωγικό όχημα. Ο ρυθμός και η ακατέργαστη ενέργεια του ήχου δημιουργούν ένα ενδιάμεσο πεδίο, όπου η μνήμη ενεργοποιείται και η χειρονομία αποκτά παλμό. Μέσα σε αυτό το ηχητικό περιβάλλον ενισχύεται η σωματικότητα και η αμεσότητα της έκφρασης. Η μουσική δεν αποτελεί μέρος της έκθεσης ως ακουστικό στοιχείο αλλά είναι ο αόρατος μηχανισμός που καθιστά δυνατή τη μετάβαση προς τα εσωτερικά τοπία. Σε μια συνθήκη διαρκούς κίνησης και αβεβαιότητας, η επιστροφή σε μια εσωτερική γεωγραφία αντιστέκεται σε αυτό που δεν έχω ζήσει. Η μνήμη δεν λειτουργεί ως αναπόληση, αλλά είναι τόπος αναφοράς και αυτογνωσίας. Τα «Εσωτερικά τοπία» συγκροτούν ένα χώρο, όπου η ταυτότητα δεν ορίζεται από το τοπίο, αλλά από την εσωτερική του ενέργεια. Τα «Εσωτερικά τοπία» αποτελούνται από 12 ζωγραφικά έργα, κυρίως ελαιογραφίες και μικτής τεχνικής ζωγραφική σε καμβά. Τα έργα αυτά είναι μεγάλων διαστάσεων με έντονα χρώματα.19elAttribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 InternationalΑναμνήσειςΜνήμηΤαυτότηταΕνέργειαΤοπίαΑρμονίαΕντύπωσηΕσωτερικά τοπίαInterior landscapesΠτυχιακή εργασίαMemoriesMemoryIdentityEnergyLandscapeHarmonyImpression