Χατζησάββα, ΕρατώΜεϊντάνης, Παναγιώτης Σπυρίδων2026-04-202026-04-202026-03-11https://artia.asfa.gr/handle/artia/867Στο έργο μου με τίτλο «Οκτώ Είκοσι» επιχειρώ να σε μεταφέρω σε ένα ταξίδι που δεν πραγματοποιείται υπό τις συνηθισμένες συνθήκες της εποχής μας. Η διαδρομή αυτή έγινε με κύριο μέσο το περπάτημα, με στόχο να φέρω εμένα και τον συνοδοιπόρο μου, σε μια κατάσταση όπου οι απαιτήσεις της πόλης υποχωρούν, οι δομές της παύουν να καθορίζουν την καθημερινότητα και έτσι αναδύονται οι πρωταρχικές ανάγκες: η τροφή, η στέγη και η ίδια η έννοια της επιβίωσης. Μέσα από αυτή τη διαδικασία αναδεικνύεται η σχέση ανάμεσα στο σύνθετο και το απλό, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο οι ανάγκες μετατρέπονται σε φορτίο, ένα βάρος που, όσο κι αν κουράζει, παραμένει απαραίτητο. Έτσι, και το σακίδιο αποκτά έναν συμβολικό χαρακτήρα. Επιθυμία μου ήταν να βιώσω μια διαδρομή που έχουμε συνηθίσει να προσπερνάμε βιαστικά, να τη διανύσω με αργούς ρυθμούς και να αποτελέσω αναπόσπαστο κομμάτι της, δίνοντας έμφαση στην πορεία και όχι στον προορισμό. Σήμερα, άλλωστε, όλα μοιάζουν να κινούνται επιταχυνόμενα. Παράλληλα, το έργο διερευνά μια διαφορετική μορφή ανθρώπινης επαφής: την επικοινωνία ανάμεσα σε απλές, καθημερινές προσωπικότητες και σε δύο ανθρώπους που αρχικά φαντάζουν ξένοι, πέρα από κάθε τοπικιστική ταυτότητα. Μέσα από τη συνάντηση αυτή, οι ταυτότητες διευρύνονται και επαναπροσδιορίζονται. Έτσι, το ταξίδι αποκτά νέα σημασία. Ο τελικός προορισμός παύει να αποτελεί το κέντρο ενδιαφέροντος και τη θέση του παίρνουν η κάθε εικόνα και η κάθε στιγμή της διαδρομής. Σκοπός μου είναι να μεταφέρω τον θεατή μέσα σε αυτή την εμπειρία και, έστω για λίγο, να του επιτρέψω να βιώσει τα συναισθήματα που νιώσαμε κι εμείς, μέσα από έναν τρόπο μετακίνησης που σε κάποιους μπορεί να φαίνεται παράλογος ή ανώφελος, αλλά για εμάς υπήρξε ουσιαστικός.15elΤαξίδιΑνθρώπινη επαφήΟδοιπορικόΦορτίοΕπιβίωσηΑισθήσειςΠτυχιακή εργασίαTravelHuman ConnectionTravelogueCargoSurvivalSenses