Χαραλαμπίδης, ΝίκοςΔεμερτζή, Έλενα Άννα2026-03-172026-03-172026-03-04https://artia.asfa.gr/handle/artia/834Η εγκατάσταση αποτελείται από εννέα κεραμικά έργα, εμφιαλωμένα και μη, τα οποία συγκροτούν ένα ενιαίο σύνολο που παραπέμπει σε μια σύγχρονη μορφή τελετουργίας. Τα αντικείμενα λειτουργούν ως συμβολικοί φορείς νοήματος, ενεργοποιώντας έναν διάλογο γύρω από την καταγωγή, τη θρησκεία, τη μητρότητα και τη συλλογικότητα. Μέσα από τη συνύπαρξη μορφών και συμβόλων, αναδεικνύεται η σχέση ανάμεσα στο ατομικό βίωμα και την πολιτισμική μνήμη, διερευνώντας τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι έννοιες διαμορφώνουν την προσωπική και κοινωνική εμπειρία. Η γλυπτική εγκατάσταση αντλεί αναφορές από μνημειακά σύμβολα και πνευματικές πρακτικές διαφορετικών πολιτισμών, επαναπροσεγγίζοντας την έννοια της τελετουργίας στη σύγχρονη εποχή, όπου πολλές από τις παραδοσιακές της μορφές έχουν σταδιακά αποδυναμωθεί. Σε αυτό το πλαίσιο, η τέχνη και πιο συγκεκριμένα η κεραμική, αναλαμβάνει έναν νέο ρόλο, λειτουργώντας ως μέσο δημιουργίας χώρων νοήματος, επανασύνδεσης και στοχασμού. Μέσα από τη διαδικασία του craft, η χειρωνακτική πράξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η υλικότητα του πηλού, η επανάληψη της μορφοποίησης και η φροντίδα της γλυπτικής φόρμας αποκτούν σχεδόν τελετουργικό χαρακτήρα, μετατρέποντας την καλλιτεχνική διαδικασία σε μια στοχαστική πρακτική που αγγίζει το πεδίο της φιλοσοφίας. Έτσι, το έργο θέτει ερωτήματα γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μνήμη, την πνευματικότητα και τη σχέση του ανθρώπου με την κοινωνία.8elAttribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 InternationalΚεραμικήΤελετουργίαΠνευματικότηταΜνήμη-μνημείοΠτυχιακή εργασίαCeramic artRitualSpiritualityMonument