Κώτσιου, ΝτίναΣκουλίδας-Φλιάτουρας, Μάριος2026-04-022026-04-022025-10-22https://artia.asfa.gr/handle/artia/853Δεν υπήρχε συγκεκριμένο θέμα στην αρχή, ούτε συγκεκριμένος σκοπός. Ήταν περισσότερο μια ανάγκη να πειραματιστώ και να δω τι θα βγει, προσπαθώντας απλώς να εκφραστώ εκείνη την στιγμή. Με τον χρόνο, η διαδικασία λειτούργησε κάπως θεραπευτικά, μέσα από τα επαναλαμβανόμενα τυπώματα, τις φθορές και τις διαφοροποιήσεις, άρχισαν να βγαίνουν πράγματα πιο εσωτερικά, διαθέσεις και αντιδράσεις που δεν είχα συνειδητοποιήσει. Κάθε έργο προέκυπτε οργανικά, χωρίς προκαθορισμένο σχέδιο. Το σχέδιο εξελισσόταν μαζί του μέχρι τέλους. Άλλοτε πιο καθαρό, άλλοτε πιο ασταθές, όπως και η διάθεση τη μέρα που το δούλευα. Δεν υπάρχει “θέμα”, υπάρχει η ίδια η διαδικασία. Μια άλλοτε ήσυχη, άλλοτε όχι τόσο παρατήρηση του τι συμβαίνει όταν αφήνεις κάτι να σε ξεπερνάει λίγο, να ξεπερνάει τον έλεγχο. Αν υπάρχει τελικά κάποιο θέμα, ίσως είναι αυτό της ίδιας της διαδικασίας, του πώς κάτι μεταμορφώνεται, όταν πάψεις να το καθοδηγείς και το αφήνεις να πάρει τον δικό του ρυθμό.18elAttribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 InternationalΧαρακτικόΒιωματικόΑφαιρετικόΠτυχιακή εργασίαPrintExperientialSubtractive